Ένα social networking service. Ένα προσεγμένο brand. Η κοινότητα. Και ένας διαγωνισμός να δέσει αυτά τα τρία. Enjoy!
ΥΓ Και dedicated travel agent για customer service σε twitter users?
Giorgos Vareloglou
Salesman. Marketer. Geek. Business Development Director at one of the fastest growing greek digital agencies: Mindworks (a BU of ATCOM)
Στο χωριό μου αυτό το λένε spam
Και λίγο #spam αγαπητέ, αν μου επιτρέπεις.
Η επιβράβευση του spaming σε φίλους και γνωστούς προκειμένου κάποιος να κερδίσει, ήταν ανέκαθεν καταδικαστέα.
http://www.panos.gr/panos/2006/04/viral-marketing-hall-of-fame-2006.html
«Stop with the enforced email forwards already!
Forcing or bribing people to forward your info to a friend in order to be rewarded or win looks skanky in today’s ultra-permission-based world. Especially when you tell visitors nothing about their friend’s privacy in the space directly next to the email form.»
Παλιά γινόταν με emails, σήμερα με bribed retweets!
Καλώς τους!
Διαφωνώ κύριοι. Και η μεγάλη διαφορά είναι ότι στο μεν email έχουμε ένα ξεκάθαρο ορισμό για το spam, στο twitter έχεις προεπιλέξει ότι το μήνυμα κάποιου σε ενδιαφέρει. Από τoν τρόπο που σχεδιάστηκε το twitter είναι μια πλατφόρμα που από τη στιγμη συμμετέχεις σε αυτήν δέχεσαι ότι δεν έχεις τον έλεγχο της πληροφορίας εκτός αν αρχίσεις να κάνεις unfollows. Είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό που γίνεται πολύ συχνά (τουλάχιστον σε μένα) να παίρνω 10 απανωτά twits από ένα account το οποίο γενικά με ενδιαφέρει, για ένα παντελώς άσχετο θέμα. Ξεχωρίζεις από το «θόρυβο» αυτά που πραγματικά σε ενδιαφέρουν. Απλώς τα υπόλοιπα ΔΕΝ είναι spam. Το ότι μπορεί σε μια μέρα να κάνω εγώ 400 twits καλύπτωντας ένα event σημαντικό για μένα, δεν είναι spam για κάποιον που δεν τον ενδιαφέρει.
Όσον αφορά την ενέργεια την ίδια. Κατ’ αρχάς τα πρισσότερα twits και κυρίως αυτά που είχαν υψηλό αριθμό retweets ήταν catchy twits τα οποία κέρδισαν retweets χωρίς να τα ζητιανεύουν. Και από τον απολογισμό της όλης ενέργειας αυτό που κυρίως έμεινε ήταν χαμόγελα. Ούτε καν κανένα φοβερό πάθος για το εισιτήριο. Από τα 350+ twits under the tag #tp24lon υπήρξαν και 4-5 που έθιξαν αυτό το θέμα. Και δε θα με εξέπλητε αν ήταν και 10. Είναι φυσιολογικό για μια ενέργεια που απέκτησε για 48 ώρες τόσο θόρυβο να είναι ενοχλητικό για αυτούς που δε συμμετείχαν καθόλου.
Και επειδή αυτό όλο ήταν πείραμα (concept δικό μας, υλοποίηση από το travelplanet24) καταλαβαίνοντας το όποιο αρνητικό impact είχε στην μειοψηφία που ενοχλήθηκε και το είπε αλλα και αυτούς που δεν το είπαν, είπαμε ότι αν το ξανακάνουμε θα μειώσουμε τη διάρκεια του.
Αλλά όχι και spammers..
Φίλε μου, κουβέντα κάνουμε για να μαθαίνουμε… από τα σωστά και από τα «λάθη» που όλοι κάνουμε κάποιες φορές.
Η ιστορία έχει επαναληφθεί πρόσφατα στο εξωτερικό, με το case «Moonfruit» πριν λίγους μήνες.
http://www.viralblog.com/social-media/moonfruit-short-success-or-long-term-failure/
To συμπέρασμα και τότε ήταν μια ξαφνική «έκρηξη» από mentions ενός σχετικά άγνωστου brand, και μετά… σιγή! Παράλληλα υπήρχαν πολλοί εκνευρισμένοι χρήστες του twitter που έβλεπαν τους φίλους τους να συμμετάσχουν σε αυτή την ενέργεια, δημιουργώντας όχι buzz, αλλά κακόηχο «θόρυβο» για μία υπηρεσία που δεν τους ενδιέφερε.
Εγώ προσωπικά, μαζί με τα όποια retweets διάβασα, πήρα και αρκετά emails από αυτούς που twitαραν, να με παρακαλούν να κάνω retweet.
Sorry, but I call this spam, in the twitter age.
Μα το πρόβλημα εν προκειμένω δεν είναι ο κάθε ταλαίπωρος που βάζει λυτούς και δεμένους να αναπαράγουν ένα μήνυμα για να κερδίσει πόντους αλλά η καμπάνια αυτή καθεαυτή που προκαλεί τέτοιες συμπεριφορές.
Το να στείλεις εσύ 400 μηνύματα σε μια μέρα για ένα θέμα που σε ενδιαφέρει σίγουρα δεν είναι spam. Το να προτρέψεις όμως τον κόσμο να στέλνει αβέρτα μηνύματα κι όποιος στείλει τα πιο πολλά θα κερδίσει ένα δώρο είναι κάτι διαφορετικό.
Eίστε και δύο ζωή να χετε!
@Panos
Κατ’αρχάς να πω ότι απολαμβάνω τις κουβέντες αυτές όπου και αν βγάλουν. Και λάθη γίνανε και θα μάθουμε.
Όσον αφορά το moonfruit το γνωρίζω σαν ενέργεια, και έχει πολλά κοινά με το #tp24lon. Eίχε όμως πάρα πολλές ποιοτικές διαφορές που τουλάχιστον εγώ δε μπορώ να τα βάλω στο ίδιο τσουβάλι.
1. Είχε σαν προυπόθεση να κάνεις follow το account. Το tp24lon όχι.
Είναι κάπως εκβιαστικό ντε και καλά να υποχρεώσεις τον άλλο να ακούει αυτά που λες.
2. Έδινε σαν βραβείο ένα macbook, αντικείμενο τελείως άσχετο από το business του brand. Κανένα engagement. Απλά αύξηση του ακροατηρίου τους. Ποσότητα.
Στην άλλη περίπτωση απευθυνόσουν σε ανθρώπους που θέλανε για κάποιο λόγο πολύ να πάνε στο λονδίνο.
3. Το moonfruit έλεγε γράψε ότι θές αρκει να έχει το tag μου. Καμία συνοχή, καμία συζήτηση δε δημιουργεί. Στο #tp24lon οι χρήστες έπρεπε να πουν στους υπόλοιπους για ποιο λόγο θέλουν πολύ να πάνε στο Λονδίνο. Και όχι απλά να το πουν, να βρουν κάτι πραγματικά καλό ώστε να κερδίσουν τη συμπάθεια των υπολοίπων.
Του τύπου:
http://twitter.com/__vasia__/statuses/4756797226
http://twitter.com/_ansia_/statuses/4708035528
4. Και σημαντικότερο. Όσα περισσότερα twits έκανες τόσο το καλύτερο. Μιας και γινόταν κλήρωση. Οπότε σε προέτρεπε να γράφεις όλη μέρα μηνύματα με το tag τους, αυξάνοντας τις πιθανότητες να κερδίσεις την κλήρωση.
5. Αν και το λιγότερο σημαντικό αλλά πρέπει να το πω: Οι τύπου κληρώνανε 7 Macbook PRO. Which means: περίπου 10K. Δεν έχουν καμία πιθανότητα να το ξανακάνουν αυτό και λόγω budget.
Οι άλλοι αν το θέλουν μπορούν να το κάνουν αυτό κάθε βδομάδα αλλάζοντας προορισμό (Όχι δε σε απειλώ :Ρ). Και αυτό το λέω για τη θεωρία του πυροτεχνήματος που αναφέρεις παραπάνω.
Άρα συγκεκριμένα σε αυτό:
«Παράλληλα υπήρχαν πολλοί εκνευρισμένοι χρήστες του twitter που έβλεπαν τους φίλους τους να συμμετάσχουν σε αυτή την ενέργεια, δημιουργώντας όχι buzz, αλλά κακόηχο «θόρυβο» για μία υπηρεσία που δεν τους ενδιέφερε.»
Δεν ήταν και τόσο κακόηχο. Τουλάχιστον αυτοί που συμμετείχαν ήταν το κοινό του TP24.
Tώρα για τα mails… Οκ πάντα παίζει ο κανιβαλισμός όταν ανοίγει μια ενέργεια. Δεν ξέρω αν αυτό το πράγμα έγινε κατα κόρον αλλά όντως έχεις δίκιο όπως και να χει.
Τελειώνω λέγοντας ότι το πως θα εξαργυρώσουν αυτό το buzz από το tp24lon ας μη το προκαταβάλλουμε. Έχουν ξεκινήσει εδώ και κάποιο καιρό (πριν από το διαγωνισμό) να έχουν μια συνεπή παρουσία η οποία έχει αρκετά θετικά σχόλια από την κοινότητα. Για τη συνέχεια επιφυλάσσομαι. Είναι κάτι που το τρέχουν inhouse και δεν εξαρτάται από μένα. Το πάνε καλά πάντως μέχρι στιγμής.
@barak
Απαντώ και παραπάνω αλλά ξαναλέω. Είναι πολύ διαφορετικό να βάζεις κάποιον να στέλνει αβέρτα μηνύματα για να κερδίσει πόντους σε σχέση με το να του λές γράψε ένα catchy twit για να γίνει retweeted από τους άλλους.
Όσα μηνύματα και να έγραφε κάποιος χρήστης δε τα προσμετρούσαμε για το διαγωνισμό.
Και ένα παράδειγμα: Στις εκλογές το σύστημα λέει ότι όποιος πάρει περισσότερους ψήφους μπαίνει στη βουλή. Έχουμε βουλευτές που γεμίζουν το κόσμο φυλλάδια και σε σπαμάρουν με κάθε είδους τρόπο (sms, αφίσες, mails whatever) και έχουμε και άλλους που απλά μιλάνε χρησιμοποιώντας με σύνεση όλα τα υπόλοιπα μέσα. Να αλλάξουμε το σύστημα των εκλογών;
Ουφ! Τρελό σεντόνι. Πάω να δω Πράγα!
Ήρθα και εγώ για λίγο ξύλο… Και πάω κατ ευθείαν στην τελευταία παραγραφο καθώς μπερδεύουμε μάλλον την απόδοση με το «σωστό» (ότι και αν σημαίνει αυτό) . Δεν θα αλλάξουμε το σύστημα των εκλογών (ανεξάρτητα από το αν θέλουμε) αλλά το σύστημα αξιολόγησης αυτών που ψηφίζουμε.
Αν ένας υποψήφιος κάνει μια τρελή καμπάνια με όλα τα μέσα και διατυμπανίζει τη λιτότητα θέλει λίγο μαύρο. Ή όχι; Φυσικά ο κόσμος ψηφίζει κατά «συνείδηση»… Αυτό λέγεται απόδοση
Αντίστοιχα αν ένα brand θέλει να τηρεί τους κανόνες του netiquette είναι δική του επιλογή. Το αν ένας ή πολλοί χρήστες δεν τους αφορά το θέμα και προκειμένου να κερδίσουν κάνουν τα πάντα είναι επίσης δικό τους θέμα. Εμείς εδώ όμως συζητάμε το αν κάτι είναι σωστό με βάση κάποιους άτυπους κανόνες ή αν κάτι είναι αποδοτικό?
Γιατί αποδοτικό όπως είδαμε είναι.. O Panos και ο Barak θέτουν άλλο θέμα
Μα ο διαγωνισμός δεν βραβεύει την πιο έξυπνη ατάκα αλλά αυτή που θα αναπαραχθεί τις περισσότερες φορές. Σε ένα ρομαντικό κόσμο θα μπορούσες να θεωρήσεις πως το tweet που θα αναπαραγόταν τις περισσότερες φορές θα ήταν το πιο «catchy». Ακόμα καλύτερα θα μπορούσε το ίδιο το brand να διάλεγε τρεις ατάκες και να βράβευε αυτές. Στην πραγματικότητα όμως αυτό που συμβαίνει είναι πως ο καθένας στέλνει μηνύματα ασυστόλως ζητώντας από γνωστούς ή λιγότερο γνωστούς να κάνουν retweet το μήνυμα του. Αυτό είναι spam.
Μερικές φορές δεν έχουν σημασία μόνο οι προθέσεις αλλά και τα αποτελέσματα.
@Uroborus
Ποιους κανόνες του netiquette συζητάμε αγαπητέ; Kαι πότε προλάβαμε να φτιάξουμε κανόνες για κάτι τόσο καινούριο; Η πρώτη φορά που παρατηρήθηκε αυτό (αναφορικά με το twitter) ήταν το case του «moonfruit», αλλά εδώ συζητάμε για κάτι τελείως διαφορετικό ακόμα και από αυτό.
Προφανώς και δε μιλάμε για την απόδοση της ενέργειας, εξάλλου δεν αναφέρθηκε και πουθενά. Είναι περισσότερο θέμα ηθικής απ’ ότι καταλαβαίνω, και αν κάνω λάθος διορθώστε με.
@barak
Μα ο διαγωνισμός δεν βραβεύει την πιο έξυπνη ατάκα αλλά αυτή που θα αναπαραχθεί τις περισσότερες φορές.
Το σκεπτικό και αυτό που εν πολλοίς έγινε ήταν ότι αν έχεις ένα καλό twit ο κόσμος θα το αναπαράγει ακόμα και αν δεν το ζητιανέψεις. Ή τέλος πάντων θα το αναπαράγει πιο εύκολα.
Τα περισσότερα twits ήταν διασκεδαστικά. Και αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι μόνο 4-5 συμμετέχοντες είχαν πάνω από 5-6 retweets. Όλες οι υπόλοιπες συμμετοχές κινούνταν σε πολύ normal επίπεδα θορύβου. Πράγμα που σημαίνει ότι ήταν και ελάχιστοι οι χρήστες που ήταν στο mood «βάζω λυτούς και δεμένους για να κερδίσω». Οι περισσότεροι το είδαν σαν παιχνίδι και το διασκεδάσανε γράφωντας το δικό τους και διαβάζωντας των άλλων.
«Μερικές φορές δεν έχουν σημασία μόνο οι προθέσεις αλλά και τα αποτελέσματα.»
Συμφωνώ σε αυτό. Και τα αποτελέσματα πέραν της όποιας απόδοσης είχαν, είχαν και παράπλευρες απώλειες (=κόσμος που ενοχλήθηκε). Και με αυτο το feedback θα λειτουργήσουν στη συνέχεια. Zήτησαν οι ίδιοι το feedback της κοινότητας, και είπαν τι προσαρμογές θα κάνουν την επόμενη φορά.
Having blamed you enough, θα πω το εξής. Προτιμώ να βλέπω ενέργειες που το ψάχνουν το θέμα, έστω και με κάποιες λάθος κινήσεις, από το να μην βλέπω τίποτα.
Εξ’ άλλου, all is fare in love and war. Και η διαφήμιση είναι ίσως λίγο και από τα δύο. (Πρέπει να σε κάνει να αγαπήσεις κάτι, και πολεμάει να νικήσει τον ανταγωνισμό)
Οπότε φίλτατε Γιώργο, περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο «λάθος» σου! Για να μην νομίζεις δηλαδή…
Και επιστρέφουμε στο προαιώνιο (και επίκαιρο) αρώτημα… «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό;»
Και για να μην ξεχνιόμαστε, η διαφήμιση γενικότερα εμπεριέχει και λίγο «spam», όπως και να το κάνεις…. Είναι πολύ θολά τα όρια ανάμεσα στα δύο, και είναι καθαρά θέμα διάθεσης το πως θα ερηνεύσεις μια ενέργεια…