Πραγματικά μου έλειψε αυτό το blog. Κοιτάω posts 2 χρόνια πίσω, και χαίρομαι που τότε μπορούσα να τα βγάλω. Τότε είχα το χρόνο, το ψαχνα. Έκανα μπορεί και 2-3 μέρες ψάξιμο για να γράψω κάτι που έχει αξία.
Το θέμα είναι ότι αυτό το χρόνο πρέπει να τον ξαναβρώ. Γιατί παράλληλα με τα posts μάθαινα και γω. Μέσα από αυτό το blog έμαθα SEO. Και λυπάμαι που το λέω αλλά αυτή η διαδικασία εξερεύνησης νέων πραγμάτων, γνώσης έχει επιβραδυνθεί σε μεγάλο βαθμό.
Είναι μεγάλο θέμα το expoitation/exploration balance. Διαβάζοντας τα πάντα ενδιαφέροντα links του Λούη έπεσα σε ένα άρθρο του adage το οποίο πραγματευόταν (για άσχετο με το παρών post λόγο) το expoitation/exploration balance.
Όπου exploitation βάλε την προσπάθειας εκμετάλευσης των ικανοτήτων που ήδη διαθέτεις και στο exploration το ψάξιμο για να διευρύνεις τους ορίζοντές σου.
Όταν πέφτεις με τα μούτρα στη δουλειά, να «κάνεις» πράγματα, να «πουλήσεις» συμβόλαια, κάτι χάνεις. Και αυτό πρώτα απ όλα (γιατί είναι πολλά αυτά που χάνεις όταν πέφτεις με τα μούτρα σε κάτι) είναι η φρεσκάδα, οι νέες ιδέες, η δημιουργικη σκέψη, τα νέα ερεθίσματα… Μπορεί όχι τελείως αλλά σίγουρα σε μεγάλο βαθμό. Ευτυχώς που υπάρχουν άλλοι άνθρωποι γύρω μου που δε το έχουν χάσει και παράγουν σκέψη, καινοτομία… κάθε μέρα και κάτι καινούριο.
Το άλλο που χάνεις όταν πέφτεις σε κάτι με τα μούτρα, είναι η ισορροπία σου. Σε καταπίνει το stress. Κυνηγάς τη ζωή σου. Μετράς Παρασκευές. Η ζωή ξεκινά Παρασκευή και τελειώνει Κυριακή βράδυ.
Μπαίνω λοιπόν σε αυτό το blog το βλέπω το ξαναβλέπω, είναι τόσα αυτά που θέλω να γράψω (όχι μερικά πράγματα ΔΕΝ γράφονται στο twitter), και δεν έχω το κουράγιο. Γυρνάω διαλυμένος τα βράδια και το μόνο που έχω διάθεση να κάνω είναι να χαζέψω τα blog των άλλων (και τη στήλη του Φώτη :Ρ).
Στενάχωρο post αλλά έτσι νιώθω.
Μου λείπει το παλιό μου γραφείο.
I know what you mean. To sinaisthima tis eleutherias, to sinarpastiko k tautoxrona h hremia pou prokuptei otan eisai sigouros oti k simera proxorises 1 vima san anthropos k san epaggelmatias.
Step out όταν νιώσεις έτοιμος και ένα μηδενικό στο λογαριασμό λιγότερο δε σε απασχολεί και άσε το Μενίδι και γύρνα Τούμπα ή όπου άλλου
Thank you guys. @panosjee Δε φταίει ούτε το μενίδι, ούτε το μηδενικα
. Είναι θέμα ισορροπίας που πρέπει να έχεις πάντα και αν τη χάσεις (όπου και αν είσαι τούμπα ή μενίδι) χάνεις και το νόημα.
http://bizwriter.gr/2009/09/the-power-of-less/
Η κατάσταση που περιγράφεις είναι η κατάσταση που ζούμε όλοι εμείς που επιλέξαμε να κάνουμε τα Χ πράγματα και μαζί πήραμε το όποιο κόστος αυτά φέρνουν. No big news.
Αυτό που εγώ κάνω, και το γράφω γιατί είναι πιθανό να σε βοηθήσει, είναι να κρατάω κάποια πράγματα στο απυρόβλητο. Ιεαρχώντας τις ανάγκες της επαγγελματικής ζωής, έχω πει ότι π.χ. το site μου είναι πέρα και πάνω απ’ όλα τα sites όλου του κόσμου. Θα του δίνω ό,τι χρειάζεται, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα κοιμάμαι λιγότερο κάποιες μέρες την εβδομάδα. Κι αυτό όχι από έπαρση, αλλά ακριβώς επειδή μου προσφέρει αυτή την ισορροπία που περιγράφεις. Την οποία ισορροπία την ανακαλύπτεις όταν τη χάσεις. Κάποιες φορές τα καταφέρνω και κάποιες όχι. That’s life I guess.
Κουράγιο man! Εγώ έχω αποφασίσει να βγάζω λιγότερα αυτήν την περίοδο και να ασχοληθώ περισσότερο με τον αθλητισμό
Τα πάντα είναι θέμα προτεραιοτήτων…
καμιά φορά το νιώθω κι εγώ, υπάρχουν στιγμές που κοιτάζομαι στον καθρέπτη και σκέφτομαι…
λείπεις,
και μου λείπεις…
Υ.Γ. χμμμ…προτείνω να φέρεις στο καινούριο σου γραφείο όλα αυτά που σου λείπουν από το παλιό…ναι ναι, ΚΑΙ το ηχοσύστημα!!
bring it on, dj G.!!
Work Less
Make Sex
Εσύ ο ίδιος το είπες στην παρουσίαση στο open coffee
Πέρα απο την πλάκα πρέπει να βάλεις όπως είπε και ο porcupine κάποιες προτεραιότητες στην ζωή σου…
Μόνος σου θα βρεις την λύση και το ότι το γράφεις εδώ εκτός του οτι λειτουργεί σαν αγχολυτικό σίγουρα θα σε βοηθήσει κιόλας
Keep rocking dude