About SEO

Πραγματικά μου έλειψε αυτό το blog. Κοιτάω posts 2 χρόνια πίσω, και χαίρομαι που τότε μπορούσα να τα βγάλω. Τότε είχα το χρόνο, το ψαχνα. Έκανα μπορεί και 2-3 μέρες ψάξιμο για να γράψω κάτι που έχει αξία.

Το θέμα είναι ότι αυτό το χρόνο πρέπει να τον ξαναβρώ. Γιατί παράλληλα με τα posts μάθαινα και γω. Μέσα από αυτό το blog έμαθα SEO. Και λυπάμαι που το λέω αλλά αυτή η διαδικασία εξερεύνησης νέων πραγμάτων, γνώσης έχει επιβραδυνθεί σε μεγάλο βαθμό.

Είναι μεγάλο θέμα το expoitation/exploration balance. Διαβάζοντας τα πάντα ενδιαφέροντα links του Λούη έπεσα σε ένα άρθρο του adage το οποίο πραγματευόταν (για άσχετο με το παρών post λόγο) το expoitation/exploration balance.

Όπου exploitation βάλε την προσπάθειας εκμετάλευσης των ικανοτήτων που ήδη διαθέτεις και στο exploration το ψάξιμο για να διευρύνεις τους ορίζοντές σου.

Όταν πέφτεις με τα μούτρα στη δουλειά, να «κάνεις» πράγματα, να «πουλήσεις» συμβόλαια, κάτι χάνεις. Και αυτό πρώτα απ όλα (γιατί είναι πολλά αυτά που χάνεις όταν πέφτεις με τα μούτρα σε κάτι) είναι η φρεσκάδα, οι νέες ιδέες, η δημιουργικη σκέψη, τα νέα ερεθίσματα… Μπορεί όχι τελείως αλλά σίγουρα σε μεγάλο βαθμό. Ευτυχώς που υπάρχουν άλλοι άνθρωποι γύρω μου που δε το έχουν χάσει και παράγουν σκέψη, καινοτομία… κάθε μέρα και κάτι καινούριο.

Το άλλο που χάνεις όταν πέφτεις σε κάτι με τα μούτρα, είναι η ισορροπία σου. Σε καταπίνει το stress. Κυνηγάς τη ζωή σου. Μετράς Παρασκευές. Η ζωή ξεκινά Παρασκευή  και τελειώνει Κυριακή βράδυ.

Μπαίνω λοιπόν σε αυτό το blog το βλέπω το ξαναβλέπω, είναι τόσα αυτά που θέλω να γράψω (όχι μερικά πράγματα ΔΕΝ γράφονται στο twitter), και δεν έχω το κουράγιο. Γυρνάω διαλυμένος τα βράδια και το μόνο που έχω διάθεση να κάνω είναι να χαζέψω τα blog των άλλων (και τη στήλη του Φώτη :Ρ).

Στενάχωρο post αλλά έτσι νιώθω.

Μου λείπει το παλιό μου γραφείο.

Στο μενίδι για να το κάνω λιανά. Αρκετές συναντήσεις, πολλές διαπραγματεύσεις και τελικά μερικές χειραψίες γέννησαν ένα δελτίο τύπου, που για μερικούς ήταν Η είδηση, για άλλους ΜΙΑ είδηση, και για κάποιους το αναπόφευκτο.

Αν για κάποιους η mindworks είναι πια παιδί της Atcom, εγώ θα τους πω ότι δεν είχαμε γεννητούρια αλλά γάμους. Αυτή η συμμαχία δεν έγινε για κάποιον άλλο λόγο πέραν απ το ότι και οι δύο πλευρές είδαμε μεγάλο potential σε αυτό το γάμο, στη διεθνή αλλά και στην εγχώρια αγορά. Δεν ήταν λυση ανάγκης αλλά μια σύμπραξη δυνάμεων που στοχεύει στην κορυφή και μόνο.

Κατα τ’ άλλα δεν αλλάζει κάτι στην ουσία, πέρα απ το ότι η mindworks είναι πια Business unit της atcom. Οι Ίδιοι ταλαντούχοι άνθρωποι, η ίδια ποιότητα υπηρεσιών και φυσικά η ίδια συνέπεια απέναντι σε αυτούς που μας εμπιστεύονται.

Αυτό που άλλαξε, είναι το μέγεθος της ομάδας μας με την προσθήκη του ταλαντούχου Πάνου Λαδά, για τον οποίο πάντα έτρεφα αμέριστο σεβασμό για τις γνώσεις του και την πορεία του στο χώρο (τον οποίο απλά δε θέλετε να έχετε απέναντι στα Search Results), και την Μιρέλλα Μωυσή στο κομμάτι του Account Management που μέχρι το Φλεβάρη προσέφερε της υπηρεσίες της στην OMD Digital ως Media planner, χειριζόμενη παράλληλα πλήθος Paid Search καμπανιών, ενώ πιο πριν δούλευε σε  Search agency του Λονδίνου (Όπως και ο Πάνος). Την καλωσορίζω λοιπόν!

Κατα τ’άλλα είχα την ευκαιρία να μιλήσω ακριβώς μετά τον Δράκο στο OMC09 κάνοντας μια παρουσίαση με τίτλο «Βe Visible». H εμπειρία ήταν φοβερή. Από το απίστευτο ξενύχτι με τον Περικλή το οποίο κυρίως καταναλώθηκε σε φιλοδοφικές συζητήσεις περί ελληνικου web, υπαρξιακών ζητημάτων search marketing, και φυσικά τη σχέση της αξίας με το περιεχόμενο (from content to value). Kαι όλα αυτά μέχρι τις 6.00 το πρωί της Πέμπτης (ναι σε 3 ώρες ήταν ο χαιρετισμός του συνεδρίου) παρέα με πολύ σκληρά ποτά . Είναι άλλο πράγμα να σας το λέω και άλλο να δουλεύτε irl με τον Πέρι..

Δε μπορώ να περιγράψω το άγχος, κατ αρχάς και μόνο γιατί μιλάς μετά τον Περικλή, τον οποίο έχεις συνηθίσει να σου κάνει μάθηματα είτε από κάποιο pontium είτε στην καλύτερη περίπτωση παρέα με τεκίλες. Το άγχος λοιπόν ήταν φοβερό, και για όσους ήταν εκεί είμαι σίγουρος ότι το κατάλαβαν, κατά τ’ άλλα πήρα το βάπτισμα του πυρός και αν ποτέ υπάρξει επόμενη φορά είμαι σίγουρος ότι θα είμαι πιο χαλαρός.

Να κλεισω με το site της atcom, που εκτός των άλλων εντυπωσιακών features φιλοξενεί, ξεκαρδιστικά μερικές φορές, τα  videos 70+ ανθρώπων. Συγχαρητήρια στην ομάδα που ασχολήθηκε με την ανάπτυξή του.

ΥΓ. Τι θα μπορούσα να εννοώ με το «σκληρά ποτά»;

Είναι μερικές φάσεις που γίνομαι πολύ αντικοινωνικός (anti-social) και αυτή που μας πέρασε ήταν μια τέτοια. Εξαφανίστηκα από προσώπου web. Oύτε posts, ούτε micro-blogging, άφαντος.

Μέχρι και ο Περικλής μου την είπε. Λοιπόν αυτό το post γίνεται για να γράψω σε bullets όσα ήθελα τόσο καιρό αλλά για κάποιο λόγο δεν μπήκα στη διαδικασία να τα αποτυπώσω.

• Το Social Media και Eπικοινωνία τα σπάσε. ΤΑ ΣΠΑΣΕ! Ήταν ότι καλύτερο έχω δει σε event εδώ και αρκετό καιρό. Θα το βαζα δίπλα στα Εffie Seminars. Mπράβο στην Σώτω που ήταν υπεύθυνη για τη διοργάνωση. Και μπράβο για κάτι ακόμα. Όταν μιλούσαν οι πολιτικοί στο twitter γινόταν χαμός, με κόσμο να κράζει (check #ioc09) τις τοποθτήσεις τους. Η Σώτω σηκώθηκε και τους έβγαλε στον προτζέκτορα μετά από λαική απαίτηση, παρόλη την αμηχανία.
• Η παρουσίαση του Κώστα στο εν λόγω συνέδριο «Search Engine Reputation Management and social media«. Εγώ εκείνη τη μέρα απλά πέθανα στο twitter, κράμπες στα δάχτυλα και τέτοια .
• Πήγα στο Λονδίνο στο Travel Technology Show, όπου μας είπαν ότι παρά την κρίση «Paid search Marketing is still generating a positive ROI«. Από κάτω μια φωτογραφία από τη μέρα που ήλπιζα να πετάξω αλλά ο καιρός δεν είχε τν ίδια γνώμη, έτσι πέρασα άλλο ένα βράδυ σε κάποιο ξενοδοχείο της περιοχής για να φτάσω Ελλάδα την επόμενη μέρα.

• Πήγα στο Μόναχο και από εκεί στις Αυστριακές Άλπεις για σκι! Ήταν υπέροχο διάλλειμα.

• Μετά έβγαλε η Google τα expandables και μείναμε αδιάβαστοι.
• Επίσης μας άφησε όλους παγωτό το post του Πάνου, περι ελληνικής online αγοράς, media sites και του ρόλου που πιστεύει ότι αυτά πρέπει αυτά να έχουν στην εξέλιξη του display advertising. Αρκετό το ξύλο, πολλά τα σεντόνια, αξίζει η ανάγνωση των, καθώς στην κουβέντα συμμετέχουν experts.
• Θέλω απεγνωσμένα να αλλάξω το design του blog μου, any help would be appreciated..
• Πήγα σε gay bar με μια φίλη, που ήξερε τα μέρη. Έχω να πω ότι οι gay ξέρουν να διασκεδάζουν.
• Ο αδερφός μου άνοιξε blog! Πρέπει να ξεκινήσουμε με τα βασικά SEO tips

Tέλος, δεν πήρα χαμπάρι από το τρέξιμο πως πέρασε ο χειμώνας! Και αυτό δεν είναι καλό. Πρέπει να ζεις την κάθε στιγμή, και εγώ έχασα μερικά επεισόδια.

ακολουθούν νέα post με τη γνωστή θεματολογία, και έχω αρκετή όρεξη να γράψω…

Υ.Γ. To νέο Χρυσό οδηγό τον είδε κανείς; Πολύ καλός, αν και ακόμα σε μπέτα..

Πήρα μια υπέροχη φωτογραφία του Γιώργου Καραχάλη για το Reuters, και με τη βοήθεια της Ε. κάναμε αυτό:

Click για μεγένθυνση

Άνετα γίνεται καταχώριση…

Μου κάνει πλάκα ο τύπος που έχει κάνει copy paste τα ποστ μου έτσι?

malioukis.blogspot. com

Για το Θεό πρωινιάτικα!

Την Κυριακή βρέθηκα με ένα φίλο στο Καραισκάκη για τον Αγώνα Ολυμπιακός – Πανσερραικός. Εγώ Ολυμπιακός δεν είμαι. Είμαι τελείως γκόμενα σε αυτό το θέμα, μπορείς όμως να με πεις παοκτσή (αν θές προσθαφαίρεσε το ζ ή το Μ). Η ευκαιρία μου δόθηκε από ένα διαγωνισμό της Vodafone που κληρώνει δωρεάν εισιτήρια για τους εντός έδρας αγώνες του Ολυμπιακού. Είχα αιώνες να πάω στο γήπεδο και ήταν λίγο shocking η όλη εμπειρία…

Πολύ βρίσιμο ρε παιδια, πολύ χριστοπαναγία δηλαδή! Καταλαβαίνω ότι το γήπεδο είναι ένα μέσο εκτόνωσης αλλά αυτό που όλοι μεταμορφώνονται σε νεατερνταλ όταν περάσουν το ticket check δε το καταλαβαίνω!

Φαντάζομαι ότι το ίδιο κλίμα επικρατεί και με τις άλλες ομάδες οπότε είναι κάτι γενικευμένο.

ΥΓ1 Και να φανταστείς ότι ματς ήταν με τον Πανσεραικό, με τον βάζελο δηλαδή τι κάνουν? Δε θέλω να το διαπιστώσω believe me…

YΓ2 Ντιόγκο αν μ ακούς θέλω να σου πω ότι είσαι παιχταράς

Έχω εγακαταλείψει το blogging εδώ και κάποιο καιρό, και λόγω καλοκαιρινού Mode αλλά και λόγω διάθεσης.

In brief λοιπόν για να μη χανόμαστε:

Life

- προσαρμόζομαι στην Αθήνα, πράγμα πιο δύσκολο απ΄ όσο νόμιζα. Όσοι το περάσατε νομίζω καταλαβαίνετε.

- Η αναχώρηση μου, από το σπίτι στη Θεσσαλονίκη είχε μερικές στιγμές συγκίνησης. Πρώτη φορά φεύγω. Και μάλλον, τι μάλλον.. , είναι για πάντα. Δεν είναι και λίγο. Μαμά μου λείπεις

- Βρήκα σπίτι. Νέα Σμύρνη, στη Λεόντιο, 75τμ, 3άρι, 3ος όροφος, Πολύ θέα, πολύ φώς, όπως το φανταζόμουνα. Τώρα το βάφουνε, από βδομάδα αρχίζω να το γεμίζω.

- Η διαδικασία του να στήσεις ένα νοικοκυριό (έστω και εργένικο) απ το μηδέν δεν είναι, και πάλι, όσο εύκολη φανταζόμουν. Πήγα χτες ΙΚΕΑ.  To έχω κραξει κανα 2 φορές, αλλά πρέπει να πώ ότι όσο χάλια είναι internetικα τόσο φοβεροί είναι σαν εταιρία. ΣΑΣ ΘΕΛΩ ΠΕΛΑΤΕΣ! ακούει κανείς;

- Συσκευές media markt μάλλον. Έχει κανείς άλλη πρόταση; Νομίζω ότι είναι οι πιο ανταγωνιστικοί και σε κόστος και σε ποικιλία

- Θα βάλω ΟΤΕ . Αναγκαστικά. Ήθελα να βάλω forthnet αλλά μου λένε να περιμένω από την αίτηση 30-35 μέρες! και με τι θα επικοινωνώ; με καπνούς; Θα δώσω λίγα παραπάνω αλλά είναι και το άλλο, «Μ’ αρέσει να πληρώνω τον αέρα που αναπνέω..»

Work

- H δουλειά όλα περίφημα, as good as it gets, που λένε. Άτιμα NDA θέλω να πω περισσότερα αλλά δε μπορώ.

- Το μόνο κακό είναι ότι πέφτει πήξιμο και δε ξέρω που θα βρω χρόνο για τα υπόλοιπα..

- Το επίσης κακό είναι ότι ακόμα δεν μπορώ να βρώ τη ρουτίνα μου, άφησα πίσω την τέλεια καρέκλα μου, το τέλειο γραφείο μου, και τώρα περιπλανόμαι για να ξαναβρώ τις ιδανικές συνθήκες εργασίας. Για να καταλάβεις αυτή τη στιγμή είμαι σ’ ένα καφέ στο σύνταγμα με athens wifi. Κατέληξα εδώ γιατί ούτε το γραφείο ούτε το σπίτι με συγκινούσαν για δουλειά…

- Το καλό είναι ότι κάνω μια δουλειά, που αν εξαιρέσεις τις συναντήσεις που είναι απαραίτητες, έχω πλήρη ελευθερία κινήσεων. Το μόνο απαιτούμενο είναι ένα laptop, ακουστικά (για skype), και το κινητό μου. Σκέφτομαι μάλιστα μέχρι να βολευτώ και με τα υπόλοιπα να πηγαίνω κάθε μέρα κάπου διαφορετικά. Θα μπορούσαν οι Αθηναίοι να με διαφωτίσουν; Ωραία μέρη, με free wifi, και λίγη ησυχία.

Διακοπές

- Εδώ δεν έχει πολλά bullets.. Μάλλον δε θα κάνω πολλά μπάνια φέτος.

- Μέσα στον Αύγουστο ίσως να πάω στο σπίτι στο Ναύπλιο για μερικές μέρες, και αν καταφέρω επίσης να επισκεφτώ για λίγες μέρες τη Χαλκιδική.

- Πονάει απίστευτα, το γεγονός ότι δεν έχω πια στα πόδια μου την Χαλκιδική. Καταλαβαίνεις πόσο δύσκολο είναι για ένα Χαλκιδικιωτοαναθρεμένο, με καταγωγή από χαλκιδική να πάει για μπανιο στη Βάρκιζα, στον άλιμο, στη βουλιαγμένη;! Απλά δεν υπάρχει. Έκανα πριν κανα 2 βδομάδες την προσπάθεια και απογοητεύτηκα.

- Εκεί που κατέληξα ήταν η λύση του Ναυπλίου. Που εντάξει «Σα τη Χαλκιδική δεν έχει» αλλά προσπαθεί.

- Παίζει σταθερά επίσης και η Ιος σα λύση που είναι αγαπημένος προορισμός και το σκεφτόμαστε με την Ε.

Αυτά.

ΥΓ. Ε. σ ευχαριστώ. Χωρίς εσένα θα ήταν όλο πιο δύσκολο…

Χτες διαπίστωσα ότι κάτι συνέβη και είχα μια απότομη αύξηση στο direct traffic μου, κάτι που δεν έχω ξαναδεί τα τελευταία 2 χρόνια που γράφω σ’ αυτό blog. Το γράφω λοιπόν μπας και μπορεί να με διαφωτίσει κανένας.

Η προέλευση της εισκεψιμότητας του blog προέρχεται σε ποσοστό 80% από τις μηχανές αναζήτησης και άλλα reffering sources έτσι μια τέτοια απότομη αύξηση του direct traffic με βάζει σε σκέψεις. Το μόνο που μπορώ να υποθέσω είναι ότι έγινε κάποια αναφορά στο blog χωρίς να δωθεί link, από εφημερίδα ας πούμε. To direct traffic είχε ποσοστό 67%!!

Έχει πέσει κάτι στην αντίληψη σας; Θα σκάσω!

…και δεν είχε Gold η κατηγορία! Να σας πω την αλήθεια, μέχρι και την απονομή δεν είχαμε αντιληφθεί την σημαντικότητα ενός Effie βραβείου. Θέλετε ένας γενικότερος σνομπισμός που επικρατεί για τέτοιου τύπου βραβεία στις τάξεις των internetάδων; το ότι δεν αγχωθήκαμε ούτε στιγμή για την κατάληξη της συμμετοχής που καταθέσαμε; Ότι δεν περιμέναμε ότι θα ασχοληθεί κανείς με τις άγνωστες λέξεις και τα περίεργα ακρωνύμια (SEO, SEM, PPC, CTR, CR, SERPs etc); Πάντως μέχρι και την ανακοίνωση της shortlist, ήμασταν στη κοσμάρα μας.. «Α! ωραία πάμε.»

Αλλά δεν είναι έτσι τελικά. Όταν ξεκίνησε η απονομή και είδαμε πως έχει η διαδικασία, εγώ αγχώθηκα λιγάκι. «Τι; Θα παίξει video με την καμπάνια; Τι θα πουνε ρε φίλε;» ρωτάω τον Κώστα.

Ναι αυτό είχε σημασία τελικά. Το ότι ένα θέατρο, μέσα στο οποίο ήταν κόσμος ο οποίος, χωρίς υπερβολές, κρατά στα χέρια του όλη την κατανομή της διαφημιστικής δαπάνης, για περίπου μισό λεπτό, είδε μια παρουσίαση των αποτελεσμάτων μιας καμπάνιας SEO. Και το λέω τόσο γενικά, γιατί είμαι σίγουρος ότι την επόμενη μέρα λίγοι θα θυμούνται το όνομα της εταιρίας μας, του πελάτη, ή των αποτελεσμάτων της καμπάνιας. Κατα πάσα πιθανότητα θα θυμούνται όμως ότι πήρε βραβείο μια δουλειά με τις μηχανές αναζήτησης. Και αυτό είναι το κέρδος. Το κέρδος για την αγορά. Και το κέρδος για εμάς φυσικά. Γιατί αυτοί οι λίγοι που θα θυμούνται το όνομα μας, είναι αρκετοί για να εκτοξεύσουν τον κύκλο εργασιών μας .

Το κέρδος για μένα προσωπικά, ήταν ότι μετά την τελετή απονομής, άκουσα μερικά αυθόρμητα συγχαρητήρια από ανθρώπους που εκτιμώ αφάνταστα. Και αυτό είναι σημαντικό όσο τίποτα. Άτομα, που ξέρω ότι δε μοιράζουν τα μπράβο με το κιλό να σου λένε «Συγχαρητήρια πάντα τέτοια!».

Και φυσικά για τον καθένα έχει διαφορετική σημασία ένα τέτοιο βραβείο.

Στα effie βραβεύτηκαν μόνο 2 δουλειές internet. H δικιά μας με το 2o στην κατηγορία «Δαυίδ-Γολιάθ» και η ogilvyone με το 3ο στην κατηγορία «τηλεπικοινωνίες/τεχνολογία/άλλα αναλώσιμα» για το Livefeeds.

Ε, για μια ομάδα της οποίας η δουλειά, βραβεύτηκε για το 2007 ως η καλύτερη viral καμπάνια στον πλανήτη (Μπράβο σας!) δεν έχει την ίδια βαρύτητα ένα effie σε σχέση με μια ομάδα που προσφάτως ξεμύτησε από το σπίτι της στη Θεσσαλονίκη…

Στο cocktail συζητώντας με μερικούς μασσώνους του web, αυτό που ειπώθηκε είναι ότι στην επόμενη απονομή το 2010 αν τουλάχιστον οι μισές δουλειές δεν είναι internet, τότε σημαίνει ότι κάτι έχουμε κάνει λάθος… Και έχουν δίκιο.

Αυτή η τάση αποτυπώθηκε πάντως. Effie seminars με καθαρά internetικά case studies, GSF στην παρουσίαση των Εffie awards, Aγάθη Πλώτα και Tribal DDB (ένα interactive agency που έχει χαρίσει πολλές ποιοτικές δουλειές) στη διοργάνωση των βραβείων (Μpravo!), όλα αυτά έδειξαν ότι τα φετινά Effie awards ήθελαν να παρουσιάσουν μια τάση που πέρα από trend είναι και ανάγκη.

Αυτά για τα effie.

Εδώ μερικά σχετικά Links:

MIndworks interactive blog: «Mindworks gets a Silver effie award».
NYLON: «Λίγες εντυπώσεις από τα βραβεία Effie Hellas».
NassosKappa: «Effie Hellas awards Flickr set».
Panos: «Effie award for vodafone livefeeds».
Penlixblog: «Effie Hellas 2008″.
Naftemporiki: «Ποιοι πήραν τα effie hellas 2008″.

Special thanks στο Νίκο για τις φωτογραφίες και το video.

Kαι τώρα μια σημείωση.

Τον τελευταίο 1,5 μήνα από αυτό το blog ακούσατε αρκετές φορές για τη mindworks και τις δραστηριότητες της. Όχι δεν έχω σκοπό να το κάνω corporate blog, απλά η θεματολογία επηρεάζεται άμεσα από την καθημερινότητα, τις σκέψεις μου, και τη διάθεση μου. Και ο λόγος που έγραψα για όλα αυτά (case studies, Google adwords qualified company, μέλος του IAB, Εffie awards, Facebook Page etc) πέραν της επιδιωκόμενης δημοσιότητας ήταν επειδή τα χάρηκα. Και επειδή όλα αυτά είχαν απο πίσω πολύ προσπάθεια, κόπο και δουλειά τα τελευταία 2 χρόνια.

Τώρα το blog μπαίνει σε άλλο mode. To παλιό του. Αλλά όταν έχουμε κάτι από τα εταιρικά γήπεδα θα το μαθαίνετε και από εδώ.

Προς το παρών, ξαναβάζουμε τα κεφάλια μέσα, για δουλειά, πολύ δουλειά. Εχουμε να αντιμετωπίσουμε τους δικούς μας Γολιάθ.

Just back in town…

Πέρασα τέλεια, να πάτε, να πάτε.
Δουλειά τώρα.