Πολλοί έλαμψαν και πάλι δια της απουσίας τους, ενώ ο Φώτης ο νέος δαιμόνιος αρθρογράφος του deasy.gr τα σπασε στο twitter .

Αυτό που είναι άξιο παρατήρησης είναι ότι δεν έγινε ο περσινός και προπέρσινος τζερτζελές online. Νομίζω ότι χρειάζεται κάτι πολύ απλό γι’ αυτό. Βγάλτε το twitter στο Panel για ερωτήσεις να γίνει πατιρντί μεγάλο (Θυμηθείτε όσοι ήσασταν το #ioc09). Και τέλος δεν βγήκε η καθιερωμένη φωτογραφία των «Μπλόγκερς» μιας και ο bizwriter είναι άρρωστος, ο uroborus έφυγε γιατί είχε δουλειά (!) και ο frankanton απλά έχει παχύνει και προτιμά να βγάζει τους άλλους!

Του χρόνου. Ή και όχι. Δεν ξέρω. Μπορεί να πέρασε η τρέλα. Αλλά αν κάποιος από τους φωτογραφηθέντες διαβάζει να ξέρει ότι δε θέλω να το κόψουμε το έθιμο. Έχει αρκετούς συμβολισμούς μέσα του.

Κλείνω με το case που παρουσιάσαμε για όσους δεν ήταν εκεί:

ΥΓ. Όχι ρε μπαγάσα για να μη μου λες ότι έχω παρατήσει το blogging

Σε συνέχεια του προηγούμενου post, μια προσπάθεια λοιπόν. Αυτό που με απασχολεί ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες είναι το Tracking. Η συνολική καταγραφή της αποτελεσματικότητας κάθε ενέργειας marketing που γίνεται online. Στην offline επικοινωνία τα πράγματα είναι ζόρικα σ αυτό το κομμάτι και πάνω-κάτω διαφημιστές και διαφημιζόμενοι το έχουν αποδεχτεί. Το καλύτερο που μπορούν να κάνουν είναι έρευνες αγοράς, focus groups κλπ που εδώ που τα λέμε δεν είναι και λίγο.

Οnline τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν θα σας πω ότι είναι όλα τόσο εύκολα να μετρηθούν, γιατί δεν είναι. Είναι πολύ δύσκολο να μετρήσεις συνολικά την αποτελεσματικότητα μιας online ενέργειας ιδιαίτερα όταν η ενέργεια αφορά μια εταιρία που έχει offline παρουσία (πχ καταστήματα) και πλάνο επικοινωνίας που δεν περιορίζεται σε online ενέργειες. Eίναι ακόμα πιο δύσκολο να μετρήσεις την προστιθέμενη αξία της online παρουσίας στην συνολική παρουσία μιας εταιρίας σε όλα τα επίπεδα.

To tracking σε όλα τα επίπεδα είναι ανάγκη και όχι πολυτέλεια.

Και ξεκινώ μια σειρά από τρόπους για να καταγράψει κάποιος την προστιθέμενη αξία (ή μη) που προσφέρει ένα website στην συνολική παρουσία μιας εταιρίας.

• Analytics.

Back to the basics. Δεν αναλύω περαιτέρω αν δεν έχεις analytics, κάνε click εδώ και σταμάτα τώρα να διαβαζεις το post
Eίμαι Fan boy της Google και προτιμώ τα Google analytics, αλλά υπάρχει πληθώρα από άλλες πλατφόρμες paid και free που μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει (ie Yahoo! web analytics).

Έχεις πολύ δουλειά να κάνεις με τα analytics, αφού θέσεις τους στόχους σου αλλά θα αναφέρω δύο πολύ σημαντικά που δε χρησιμοποιούνται όσο θα πρεπε.

1. Tool: URL Builder

Σε ότιδήποτε κάνεις για να προωθήσεις κάτι μέσα από τα URL builder «βάφτισε» το με ένα tag το destination URL σου ώστε να ξες από που σου ήρθε τι.

2. Ecommerce Tracking

Aν το site σου πουλάει κάτι, το Ecommerce tracking  θα σου δώσει πολύτιμη πληροφορία για τις πωλήσεις σου. Ποιες είναι οι ενέργειες που πραγματικά φέρνουν αποτέλεσμα και φυσικά με τι κόστος (cost per transaction/action/conversion).

• Leads Tracking

ΟΚ. Με τα analytics που είναι και αυτά κεφάλαιο ολόκληρο, μπορείς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να καταγράψεις ότι γίνεται online. Kαι εκεί η πληροφορία που έχεις στη διάθεσή σου είναι σε όσο βάθος θέλεις. Τι γίνεται όμως με τα leads  που δημιουργούνται online και καταλήγουν σε offline αγορές ή τηλεφωνικές παραγγελίες;

Για το tracking offline αγορων έχουμε διάφορετικές προσεγγίσεις αναλόγως με το business της κάθε εταιρίας.

1. Phone calls tracking

Easy. Δεν συνηθίζεται στην Ελλάδα αλλά είναι εκνευριστικά απλό. Δώσε ένα διαφορετικό τηλέφωνο επικοινωνίας στο website σου. Αυτό το νούμερο θα κάνει redirect στο τηλεφωνικό σου κέντρο. Μετράς τα redirects και έχεις σαφή εικόνα για τα leads που ήρθαν μέσα από το internet. Υπάρχουν εταιρίες που προσφέρουν τέτοιου είδους tracking αλλά για τους τεμπέληδες υπάρχει και η μπακάλικη λύση που ακούει στο όνομα Viva Numbers. Φτιάξε νουμεράκι της προτίμησης σου σε χρόνο dt. Μέσα από το Control Panel της Viva έχεις by default τον αριθμό των redirects που έγιναν μέσα από το εκάστοτε νούμερο. Η χρέωση είναι πολύ χαμηλή δοκίμασέ το είναι ένα πρώτο βήμα. Αν θές να πας ένα βήμα πιο πέρα μπορείς να δημιουργήσεις landing pages για κάθε ενέργεια ξεχωριστά (PPC, Display, Affiliate klp) με ξεχωριστά νούμερα για την κάθεμια μετρώντας έτσι το ROI της κάθε ενέργειας.

Για τους μερακλήδες υπάρχει και το CallTrackID System μέσα από Google Analytics. Ρίξε μια ματιά εδώ

2. Οffline Sales

NOT Easy. Ξεκινάμε από τα απλά. Είναι κάτι που συμβαίνει (Δες αυτήν την μπαγιάτικη έρευνα).

Α. Δοκίμασε να τρέξεις μια ενέργεια online κρατώντας όλα τα υπόλοιπα κανάλια προβολής σου σε σιωπή. Παρατήρησε τη μεταβολή. Δεν γίνεται πάντα. Ειδικά αν κάνεις τηλεόραση κλπ.

Β. Αν είσαι μικρή επιχείρηση μπες στη διαδικασία να ρωτήσεις τους πελάτες σου από που έμαθαν για σένα. Ακόμα καλύτερα μοίρασε ένα ερωτηματολόγιο.

Γ. Για να καταλάβεις τι επιροή έχει η online επικοινωνία σου τρέξε μια προσφορά με προνόμια (ή τιμές) που ο χρήστης θα τα δει μόνο online και ζήτησε του το εκτυπωμένο κουπόνι/σελίδα αν επιμένει να αγοράσει offline. Έτσι έστω και για μια ενέργεια θα έχεις στα χέρια σου την κατανομή online/offline πωλήσεων.

Δ. Customer Tagging. Δεν είναι όσο πολύπλοκο ακούγεται. Αν το business σου έχει frequent byers (αεροπορική εταιρία, Β2Β sales κλπ) ενοποίησε το CRM που ενδεχομένως χρησιμοποιείς offline με τους online εγγεγραμένους χρήστες/πελάτες στο site σου. Έτσι τουλάχιστον θα έχεις τη δυνατότητα να παρακολουθήσεις το shopping path των πελατών σου ακόμα και offline.

Αυτά τα λίγα. Όποιος έχει παρόμοια εμπειρία και θα μπορούσε να συνεισφέρει στην κουβέντα με κάποιες επιπλέον τεχνικές.. always welcomed!

To ζουμί είναι ότι τις περισσότερες φορές όταν μετράμε το  ROI μιας online ενέργειας το να μένουμε στο web-only tracking αδικεί την ίδια μας τη δουλειά.

Πρέπει σιγά σιγά να ξεφύγουμε από τα CTRs και τα Clicks και να αρχίσουμε να βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα αν θέλουμε να πάρουμε κανα ευρώ παραπάνω σαν industry .

Over and out.

Ο Οgilvy εντοπίζει την διαφορές τους κυρίως στην μετρησιμότητα του αποτελέσματος από τους πρώτους. Κατατάσσει τον εαυτό του στην πρώτη κατηγορία, του direct marketing, ή τουλάχιστον μας λέει ότι ήταν το «secret weapon» του στα δύσκολα. Δείτε αυτό το σπάνιο απόσπασμα έχει ενδιαφέρον.

«Βλέπουμε ή απλώς μεταφράζουμε;»

———-

Ο πατέρας μου όταν ήμουν μικρός μου έλεγε ότι αν μάθω να πουλάω δε θα πεινάσω ποτέ, κι ότι αν μάθω να πουλάω παντόφλες στο Βαρδάρη, μετά μπορώ να πουλήσω τα πάντα. Στο πρώτο ενδεχομένως να είχε δίκιο, για το δεύτερο, όσο περνά ο καιρός όλο και αμφιβάλλω.

Καταλήγω στο συμπέρασμα, ότι δεν μπορούμε να πουλήσουμε όλοι τα πάντα, ή τουλάχιστον δε μπορούμε να το κάνουμε το ίδιο καλά.

Προϊόν. Από κει αρχίζουν και εκεί τελειώνουν όλα. Ένας πωλητής πρέπει να είναι ένα με το προϊόν του. Και αν πουλάει υπηρεσία τότε πρέπει να είναι το ίδιο το προϊόν. Να το γνωρίζει σε βάθος, να έχει δουλέψει γι αυτό, να γνωρίζει κάθε του πτυχή. Να είναι με λίγα λόγια μέρος της ζωής του.

Τους ανθρώπους του internet λοιπόν τους χωρίζω σε δύο κατηγορίες. Σε αυτούς που ζουν με το internet και σε αυτούς που απλά ζουν από το internet.

Ένας φίλος είχε πει μια σοφή κουβέντα κάνοντας την ίδια κατηγοριοποίηση αλλά με τα δικά του γλαφυρά λόγια. «Μερικοί βλέπουν internet και κάποιοι άλλοι μεταφράζουν».

Και εκεί εντοπίζω ένα από τα μεγάλα προβλήματα ανάπτυξης της online αγοράς. Αυτοί που μεταφράζουν είναι ακόμα αρκετοί. Είναι ως ένα σημείο φυσιολογικό, μιας και κάθε ανώριμη αγορά έχει αυτά τα συμπτώματα. Αλλά σας λέω ότι όταν για το  internet θα αποφασίζουν αυτοί που βλέπουν και όχι αυτοί που μεταφράζουν, τότε η αγορά θα έχει κάνει ένα βήμα μπροστά.

Ανθρωποι που δεν έχουν κάτσει πάνω από adserving tools, που δεν έχουν φτιάξει στο χαρτί wireframe, που δεν έχουν κάτσει πάνω από adwords editor, δεν γίνεται να πουλάνε Display, Websites ή Search αντίστοιχα.

Η μάλλον γίνεται. Αλλά…

ΥΓ  Το ekloges.gr που είναι αυτή τη στιγμή Νο1 του δίνω 5-7 ημέρες ζωή στην πρώτη θέση, παρά το 5ρακι του και το καλό domain.

Αν για κάποιους η mindworks είναι πια παιδί της Atcom, εγώ θα τους πω ότι δεν είχαμε γεννητούρια αλλά γάμους. Αυτή η συμμαχία δεν έγινε για κάποιον άλλο λόγο πέραν απ το ότι και οι δύο πλευρές είδαμε μεγάλο potential σε αυτό το γάμο, στη διεθνή αλλά και στην εγχώρια αγορά. Δεν ήταν λυση ανάγκης αλλά μια σύμπραξη δυνάμεων που στοχεύει στην κορυφή και μόνο.

Κατα τ’ άλλα δεν αλλάζει κάτι στην ουσία, πέρα απ το ότι η mindworks είναι πια Business unit της atcom. Οι Ίδιοι ταλαντούχοι άνθρωποι, η ίδια ποιότητα υπηρεσιών και φυσικά η ίδια συνέπεια απέναντι σε αυτούς που μας εμπιστεύονται.

Αυτό που άλλαξε, είναι το μέγεθος της ομάδας μας με την προσθήκη του ταλαντούχου Πάνου Λαδά, για τον οποίο πάντα έτρεφα αμέριστο σεβασμό για τις γνώσεις του και την πορεία του στο χώρο (τον οποίο απλά δε θέλετε να έχετε απέναντι στα Search Results), και την Μιρέλλα Μωυσή στο κομμάτι του Account Management που μέχρι το Φλεβάρη προσέφερε της υπηρεσίες της στην OMD Digital ως Media planner, χειριζόμενη παράλληλα πλήθος Paid Search καμπανιών, ενώ πιο πριν δούλευε σε  Search agency του Λονδίνου (Όπως και ο Πάνος). Την καλωσορίζω λοιπόν!

Κατα τ’άλλα είχα την ευκαιρία να μιλήσω ακριβώς μετά τον Δράκο στο OMC09 κάνοντας μια παρουσίαση με τίτλο «Βe Visible». H εμπειρία ήταν φοβερή. Από το απίστευτο ξενύχτι με τον Περικλή το οποίο κυρίως καταναλώθηκε σε φιλοδοφικές συζητήσεις περί ελληνικου web, υπαρξιακών ζητημάτων search marketing, και φυσικά τη σχέση της αξίας με το περιεχόμενο (from content to value). Kαι όλα αυτά μέχρι τις 6.00 το πρωί της Πέμπτης (ναι σε 3 ώρες ήταν ο χαιρετισμός του συνεδρίου) παρέα με πολύ σκληρά ποτά . Είναι άλλο πράγμα να σας το λέω και άλλο να δουλεύτε irl με τον Πέρι..

Δε μπορώ να περιγράψω το άγχος, κατ αρχάς και μόνο γιατί μιλάς μετά τον Περικλή, τον οποίο έχεις συνηθίσει να σου κάνει μάθηματα είτε από κάποιο pontium είτε στην καλύτερη περίπτωση παρέα με τεκίλες. Το άγχος λοιπόν ήταν φοβερό, και για όσους ήταν εκεί είμαι σίγουρος ότι το κατάλαβαν, κατά τ’ άλλα πήρα το βάπτισμα του πυρός και αν ποτέ υπάρξει επόμενη φορά είμαι σίγουρος ότι θα είμαι πιο χαλαρός.

Να κλεισω με το site της atcom, που εκτός των άλλων εντυπωσιακών features φιλοξενεί, ξεκαρδιστικά μερικές φορές, τα  videos 70+ ανθρώπων. Συγχαρητήρια στην ομάδα που ασχολήθηκε με την ανάπτυξή του.

ΥΓ. Τι θα μπορούσα να εννοώ με το «σκληρά ποτά»;

Παραθέτω λοιπόν το post:

Στον στρατό όπως μου είχαν πει κάποιοι πριν πάω και το διαπιστώνω και ιδίοις όμασι έχω πολύ χρόνο να σκεφτώ. Αντιματωπίζω λοιπόν κάποια διλλήματα στα οποία πρέπει να καταλήξω μέχρι να τελειώσω τη θητεία μου. Το μοιράζομαι μαζί σας γιατί είμαι σίγουρος ότι το έχετε περάσει πολλοί από σας.

Μετα το στρατό λοιπόν τι κάνω; Ξεκινάω να δουλεύω σε μια εταιρία του χώρου, ή μπαίνω κατευθείαν στα βαθιά δημιουργώντας ή συμμετέχοντας σε μια επιχείρηση;

Γυρνάνε πολλά πράγματα στο μυαλό μου, εμπειρία, ρίσκο, κεφάλαιο, ελεύθερος χρόνος, επιδοτήσεις, ελληνική πραγματικότητα, ωριμότητα αγοράς, γνωριμίες, συνεργάτες, καριέρα, μισθός, λεφτά, αθήνα.

Έχετε ακολουθήσει και τους 2 δρόμους. Μιλήστε μου.

P.S. Άλλαξα τη μετάθεση μου και αντί της Ορεστιάδος, τώρα σας γράφω από Κομοτηνή. Είναι καλά εδώ.

Και μετά από αυτό το post εξελίχθηκε μια ωραία κουβέντα με τον Απόστολο που έχει ενδιαφέρον να την παραθέσω:

Απόστολος:

εμπειρία, ρίσκο, κεφάλαιο, ελεύθερος χρόνος, επιδοτήσεις, ελληνική πραγματικότητα, ωριμότητα αγοράς, γνωριμίες, συνεργάτες, καριέρα, μισθός, λεφτά, αθήνα

να τοποθετηθώ σε ένα-ένα

εμπειρία : την αποκτάς μόνο σε εταιρεία του χώρου. Μπορεί να δουλεύεις 10ωρα και 11ωρα, αλλά δέστο ως σχολείο… Εσείς κάνετε την δουλειά σας κι εγώ την δική μου (μαθαίνω τα της αγοράς και με πληρώνετε κι από πάνω)

ρίσκο : είτε σε εταιρεία του χώρου, είτε σε δική σου επιχείρηση χρειάζεται. Είναι θέμα χαρακτήρα τελικά. Αν το έχεις μέσα σου, θα το παίρνεις σε όλες τις περιπτώσεις. Αν δεν το έχεις, θα δεις να χάνονται ευκαιρίες επειδή δεν το πήρες όταν έπρεπε.

κεφάλαιο : δύσκολα τα πράγματα, αν ήδη δεν έχεις. τα λαγωνικά της eurobank καραδοκούν για ανοιχτά επαγγελματικά δάνεια που για να τα αποπληρώσεις, θα βγάλεις δύο θητείες

ελεύθερος χρόνος : σε εταιρεία του χώρου θα έχεις διαθέσιμα τα βράδια και τα σαββατοκύριακα. Σε δική σου επιχείριση ξέχνα τον.

ελληνική πραγματικότητα : γνωστή λίγο-πολύ. στην πορεία όμως θα δεις ότι η δική σου πραγματικότητα είναι πιο σημαντική από αυτήν του πλαισίου στο οποίο θα κινείσαι και θα εργάζεσαι.

ωριμότητα αγοράς : σαν τα ροδάκινα τον Απρίλιο.

γνωριμίες : δυστυχώς μετράνε ένα κλικ παραπάνω από την ποιότητα της δουλειάς σου. Λειτουργεί τύπος : ποιότητα δουλειάς και μηδέν γνωριμίες = τα κάνεις μόνος σου και τα χαίρεσαι μόνος σου. μη ποιότητα δουλειάς + γνωριμίες = καταφέρνεις να σταθείς αρκετά καλά. ποιότητα δουλειάς + γνωριμίες = σάρωσες την αγορά.

συνεργάτες : πολύ δύσκολα τα πράγματα. χρίζει ιδιαίτερης προσοχής η επιλογή και η τελική απόφαση γιατί σε περίπτωση λάθους θα γυρίσεις στο σημείο εκκίνησης

καριέρα : υπάρχουν πιθανότητες, αλλά οι εταιρείες που θα σε βοηθήσουν να εξελιχθείς μετριούνται στα δάχτυλα. Πρέπει να είσαι κάτι παραπάνω από το απλό “πολύ καλός στην δουλειά του” για να κάνεις καριέρα.

μισθός : κλάφτα Χαράλαμπε (στην προκειμένη κλάφτα Γιώργο)

λεφτά : μόνο με δική σου επιχείρηση κι αφού φτύσεις αίμα.

αθήνα : για να σου απαντήσω θα πρέπει να ξέρω τις συνθήκες στην Θεσ/νίκη αυτή την στιγμή. Υποθέτω όμως ότι θα είναι “στενόχωρα” και δύσκολα όπως παλιά. (όχι ότι στην Αθήνα είναι πολύ καλύτερα). Αλλά σε επίπεδο πόλης, αφού είσαι που είσαι αναγκασμένος να ζεις σε μεγαλούπολη, τουλάχιστον ζήσε στην Αθήνα. Έχει όλα τα άσχημα της Θεσσαλονίκης, αλλά δίνει μεγαλύτερες ευκαιρίες προσωπικής και επιχειρηματικής ανάπτυξης

my 2 cents

Γιώργος:

Απόστολε, η τοποθέτηση σου με προβλημάτισε λιγάκι. Θα σταθω σε μερικά σημεία:

κεφάλαιο : δύσκολα τα πράγματα, αν ήδη δεν έχεις. τα λαγωνικά της eurobank καραδοκούν για ανοιχτά επαγγελματικά δάνεια που για να τα αποπληρώσεις, θα βγάλεις δύο θητείες

Στην ηλικία μου (δεν είμαι πάνω από 35) και την συγκεκριμένη περίοδο (δεν έχω επιχειρηματική δραστηριότητα τον τελευταίο καιρό) νομίζω ότι η eurobank δε θα μου χρειαστεί… Μπορώ να μπω σε κάποιο από τα προγράμματα νεανικής επιχειρηματικότητας, ή σε κάποιο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ για την ενισχυση της επιχειρηματικότητας και να καλύψω τουλάχιστον το κεφάλαιο έναρξης.
ΝΑΙ, έχει πολύ γραφειοκρατεία.

ελληνική πραγματικότητα : γνωστή λίγο-πολύ. στην πορεία όμως θα δεις ότι η δική σου πραγματικότητα είναι πιο σημαντική από αυτήν του πλαισίου στο οποίο θα κινείσαι και θα εργάζεσαι.

Όταν λέω ελληνική πραγματικότητα δε το λέω απαραίτητα με αρνητική χροια.. Βλέπω το ελληνικό internet όπως βλέπει ένας ευρωπαίος τη βουλγαρία. Θεωρώ ότι είναι μια ραγδαία αναπτυσσόμενη αγορά που αν τοποθετηθεί κανείς σωστά και διαθέτει αρκετή υπομονή, δεν νομίζω ότι θα βγει χαμένος.

συνεργάτες : πολύ δύσκολα τα πράγματα. χρίζει ιδιαίτερης προσοχής η επιλογή και η τελική απόφαση γιατί σε περίπτωση λάθους θα γυρίσεις στο σημείο εκκίνησης

Ποτέ δε γυρνάς στο σημείο εκκίνησης.. Ακόμα και αν προσπάθήσω να κανώ κάτι δικό μου και αποτύχει, θα εχω αποκομίσει σημαντικές εμπειρίες, θα έχω κάνει κάποιες γνωριμίες και νομίζω ότι εύκολα θα βρω μια καλή δουλειά. Ή όχι;

λεφτά : μόνο με δική σου επιχείρηση κι αφού φτύσεις αίμα.

Μια δουλειά στην αθήνα σε μεγάλη εταιρία του χώρου δε σου δίνει αρκετά για να ζήσεις άνετα; δεν είναι ρητορικό το ερωτημα, απλώς δε ξέρω..

ΥΓ. Τα σεντόνια μου θα ξεπεράσουν και αυτά του περικλή!

Μετά από περίπου 2 χρόνια και έχοντας διαλέξει την δρόμο του επιχειρείν μπορώ να κάνω μερικά σχόλια.
Κατ’αρχάς ο Απόστολος είχε πολύ δικιο στα περισσότερα.
Αναθεωρώ λοιπόν την απάντηση μου και την ξαναγράφω

εμπειρία : την αποκτάς μόνο σε εταιρεία του χώρου. Μπορεί να δουλεύεις 10ωρα και 11ωρα, αλλά δέστο ως σχολείο… Εσείς κάνετε την δουλειά σας κι εγώ την δική μου (μαθαίνω τα της αγοράς και με πληρώνετε κι από πάνω)

Θα συμπλήρωνα ότι την αποκτάς μόνο σε μικρή εταιρία του χώρου, μέσα από την οποία μπορείς να δεις πως δουλεύει συνολικά μια επιχείρηση, και θα είσαι σημαντικό μέρος μιας ομάδας η οποία θα σου δώσει χώρο να πάρεις πρωτοβουλίες και ρίσκα στη δουλειά σου.

Προφανώς και εμπειρίες μπορείς να αποκομίσεις μέσα από το δικό σου εγχείρημα και μάλιστα είναι πολλές. Μόνο που σε αυτή τη περίπτωση τουλάχιστον στην αρχή οι εμπειρίες δεν θα είναι και τόσο ευχάριστες. Θα χρειαστείς να φας αρκετές σφαλιάρες μέχρι να στρώσεις τη δουλειά. Αυτό που λέω είναι ότι αν περάσεις από μια άλλη εταιρία του χώρου, κερδίζεις σημαντικό χρόνο, και κάνεις λιγότερα λάθη.

ρίσκο : είτε σε εταιρεία του χώρου, είτε σε δική σου επιχείρηση χρειάζεται. Είναι θέμα χαρακτήρα τελικά. Αν το έχεις μέσα σου, θα το παίρνεις σε όλες τις περιπτώσεις. Αν δεν το έχεις, θα δεις να χάνονται ευκαιρίες επειδή δεν το πήρες όταν έπρεπε.

Couldn’t agree more…

κεφάλαιο : δύσκολα τα πράγματα, αν ήδη δεν έχεις. τα λαγωνικά της eurobank καραδοκούν για ανοιχτά επαγγελματικά δάνεια που για να τα αποπληρώσεις, θα βγάλεις δύο θητείες

Νομίζω ότι δεν χρειάζετα ιδιαίτερο κεφάλαιο… Ειδικά αν μιλάμε για παροχή υπηρεσιών. Στομάχι, υπομονή (Ρωτήστε τον Κώστα :Ρ), και ένα μικρό ποσό για τα πρώτα τρέχοντα για τα γραφεία, το οποίο δε νομίζω ότι είναι πάνω από 3 – 4 χιλιάδες. Και ναι υπάρχουν τόσα προγράμματα εκεί έξω που μπορεί κάποιος να εκμεταλευτεί.

ελεύθερος χρόνος : σε εταιρεία του χώρου θα έχεις διαθέσιμα τα βράδια και τα σαββατοκύριακα. Σε δική σου επιχείριση ξέχνα τον.

Ναι μόνο που όταν έχει κάτι δικό σου, μάλλον είσαι τόσο παθιασμένος με αυτό που κάνεις που δε το σκέφτεσαι και πολύ..

ελληνική πραγματικότητα : γνωστή λίγο-πολύ. στην πορεία όμως θα δεις ότι η δική σου πραγματικότητα είναι πιο σημαντική από αυτήν του πλαισίου στο οποίο θα κινείσαι και θα εργάζεσαι.

ωριμότητα αγοράς : σαν τα ροδάκινα τον Απρίλιο.

Πολύ σωστά. Μόνο που όπως το έβλεπα και τότε, συνεχίζω να λέω ότι δεν πρέπει αυτό να το δει κάποιος αρνητικά, τουλάχιστον όχι απαραίτητα. Σκεφτείτε το εξής. Η ελληνική online αγορά είναι περίπου 5 χρόνια πίσω από τις αντίστοιχες αγορές του εξωτερικού. Δηλαδή πράγματα που γίνονται τώρα στην Αμερική σε 4-5 χρόνια θα τα δούμε στην Ελλάδα. Αυτό μας έχει βοηθήσει πολύ στο να δομήσουμε ένα αξιόπιστο business plan.

Και εκτός αυτού, σκεφτείτε πόσα πράγματα δεν υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα ενώ ανθούν στο εξωτερικό. Πόσες υπηρεσίες προσφέρονται στις αναπτυγμένες αγορές και στην Ελλάδα η αγορά είναι ανώριμη να τις δεχτεί. Βλέπετε το Potential;

γνωριμίες : δυστυχώς μετράνε ένα κλικ παραπάνω από την ποιότητα της δουλειάς σου. Λειτουργεί τύπος : ποιότητα δουλειάς και μηδέν γνωριμίες = τα κάνεις μόνος σου και τα χαίρεσαι μόνος σου. μη ποιότητα δουλειάς + γνωριμίες = καταφέρνεις να σταθείς αρκετά καλά. ποιότητα δουλειάς + γνωριμίες = σάρωσες την αγορά.

Μερικά πράγματα απλά δεν αλλάζουν και τα μαθηματικά της αγοράς είναι ένα από αυτά. Απλά ένα πράγμα. Μη δαιμονοποιείτε τις γνωριμίες, το networking, όπως συνηθίσαμε να το λέμε για να το απενοχοποιήσουμε. Τhat’s how it goes. Όλα είναι σχέσεις και πίσω από κάθε δουλειά, ποιοτική ή όχι βρίσκονται άνθρωποι. Και όταν μιλάμε για παροχή υπηρεσιών, τα πάντα είναι σχέσεις μεταξύ ανθρώπων (ίσως όχι τα πάντα αλλά ένα μεγάλο μέρος από αυτά).

καριέρα : υπάρχουν πιθανότητες, αλλά οι εταιρείες που θα σε βοηθήσουν να εξελιχθείς μετριούνται στα δάχτυλα. Πρέπει να είσαι κάτι παραπάνω από το απλό “πολύ καλός στην δουλειά του” για να κάνεις καριέρα.

Κατ’ αρχάς τίποτα δεν είναι απλό. Όλα είναι ζόρικα. Αλλά αν κάποιος είναι καλός, είτε από τη θέση του επιχειρηματία είτε από τη θέση του στελέχους θα αναδειχθεί.

Τείνω να είμαι ρομαντικός, αλλά θέλω να πιστεύω ότι οι πραγματικά καλοί δε χάνονται. Και ακούω λίγο βερεσέ ατάκες του τύπου «τον έφαγε το σύστημα» ή «δεν είχε γνωριμίες». Μπορεί να κάνω και λάθος.

αθήνα : για να σου απαντήσω θα πρέπει να ξέρω τις συνθήκες στην Θεσ/νίκη αυτή την στιγμή. Υποθέτω όμως ότι θα είναι “στενόχωρα” και δύσκολα όπως παλιά. (όχι ότι στην Αθήνα είναι πολύ καλύτερα). Αλλά σε επίπεδο πόλης, αφού είσαι που είσαι αναγκασμένος να ζεις σε μεγαλούπολη, τουλάχιστον ζήσε στην Αθήνα. Έχει όλα τα άσχημα της Θεσσαλονίκης, αλλά δίνει μεγαλύτερες ευκαιρίες προσωπικής και επιχειρηματικής ανάπτυξης

Χμ.. σε αυτό δεν έχω απάντηση ακόμα. Το μόνο που μπορώ να πω είνια ότι είναι ζόρικη η Αθήνα. Και όταν αποφάσισα να μετακομίσω είχα υποτιμίσει τις δυσκολίες που ενδεχομένως να συναντούσα. Παλεύω ακόμα. Το μόνο σίγουρό είναι ότι δεν έχω συνηθίσει και ότι δεν έχω συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι θα ζήσω στην Αθήνα πολλαααα χρόνια (αν όχι για πάντα).

Αυτά. (τι κάθομαι και γράφω στις 3.00 το πρωί;)

Το πρώτο ενδιαφέρον είναι ότι θέτει το spending σε paid search στο 30% του συνολικού συνολικού online spending. To δεύτερο είναι το ποσοστό του online spending σε σχέση με το συνολικό spending στο 2,5%.

Απαραίτητες  γνώσεις:

PHP, MySQL, HTML, XHTML, XML, CSS, JavaScript, Web Services, Ajax, i18n, L10n, Linux

Επιθυμητά προσόντα

·         Τουλάχιστον 3 χρόνια εμπειρία σε αντίστοιχη θέση

·         Πειθαρχία, εργατικότητα και υπευθυνότητα

·         Εμπειρία σε εμπορικά & λογιστικά κυκλώματα

·         Δημιουργία & συντήρηση οποιασδήποτε εφαρμογής

·         Καλή γνώση Αγγλικών

Και κάτι το οποίο δεν γράφουν αυτοί αλλά το βάζψ εγώ σαν προσθήκη: Πάθος

Νομίζω ότι αν κάποιος από εσάς ή τους γνωστούς σας τηρεί τα παραπάνω, έχει μπροστά του μια μεγάλη ευκαιρία. Άψογο περιβάλλον εργασίας, πολύ καλές οικονομικές απολαβές συμπεριλαμβανομένων και bonus. Μιλάμε για μια εταιρία leader στο χώρο της η οποία διοικείται και στελεχώνεται από πολύ νέους ανθρώπους.

Οι ενδιαφερόμενοι ας επικοινωνήσουν μαζί μου.

«This tip is from one of the forum’s new stars, BizWriter. Coming to the forum all the way from Greece, BizWriter has posted almost 500(!!) times since joining the forum. When he is not helping people on the forum, he works as an AdWords specialist at the leading search marketing agency in Greece. To blow off all of that ‘Quality Score’ steam, BizWriter loves to listen to Hard Rock at the gym or ride his Kawasaki Z750 motorcycle. Thanks for all of your hard work BizWriter!»

Kudos στον συνάδελφό λοιπόν!

«Today’s economic turmoil is tightening many ad budgets. Marketers are looking for the most effective use of their dollars. For Internet advertising, they look for performance-based advertising that is highly accountable—and that means search.»

Βέβαια σημειώνει ότι το ‘09 και το ‘10 θα δούμε τους ρυθμούς ανάπτυξης να πέφτουν μιας και…

¨..recognizing that once a market gets to be as large as search, steep annual growth rates of 30% or higher are difficult to achieve, even in a thriving economy.»

Βέβαια αυτό δεν ισχύει για την Ελληνική αγορά μιας και ακολουθεί τις διεθνείς τάσεις με μια διαφορά φάσεις κάποιων ετών, οπότε προβλέπεται ένα ενδιαφέρον, 2009.

Γενικό Συμπέρασμα: Το Search επιβιώνει στους δύσκολους καιρούς χάρη σ’ ένα πράγμα, τη μετρησιμότητά του. Δε θα έλεγα καν το γεγονός ότι είναι cost effective, μιας και με τον εντεινόμενο ανταγωνισμό ειδικά στο search network της Google, αυτό τείνει να χαθεί σαν πλεονέκτημα όταν αναφερόμαστε σε αναπτυγμένες αγορές (Βλέπε UK).

Πως σας φάνηκε;

update: Το site είναι down εδώ και μερικά λεπτά. Κρίμα γιατί πρέπει να το δείτε! Ελπίζω να ξανανέβει..

Ξεκινώ με τα κακά:

Οι παρουσιάσεις δεν έδεναν καθόλου μεταξύ τους, αφού κάποιες απευθύνονταν σε κοινό με πολύ basic γνώσεις στο web, ενω κάποιες νομίζω ότι εμβάθυναν αρκετά σε ζητήματα που δεν αφορούσαν απαραίτητα το κοινό που τις παρακολουθούσε. Για του λόγου το αληθές το παρακάτω twitter σχολιάζει την παρουσίαση της Christina Sargarduy, Managing Director Search, OMG EMEA :

Όπως και τις άλλες χρονιές διαπιστώνω και φέτος ότι είναι πολλές οι ώρες λίγα τα breaks και ειδικά όποιος μιλούσε μετά το luch break ήταν απλά άτυχος..

Δεν ξεχώρισε καμία παρουσίαση πλην του David Pugh-Jones, Creative Strategist της Microsoft Advertising, ο οποίος άνοιξε τα μάτια του κοινού μερικές ενέργειες στο εξωτερικό που σκίσανε.

Τέλος θα ήθελα περισσότερες παρουσιάσεις Ελλήνων. Όχι εταιρικές παρουσιάσεις. Ουσιαστικές τοποθετήσεις με ελληνικά cases και νουμερα που αφορούν το δικό μας internet. Το ότι μας είπε η  Basak Tamar, Regional Manager, Google EMEA ότι γίνονται 1 billion αναζητήσεις τη μέρα είναι εντυωσιακό στοιχείο αλλά δε μου λέει κάτι.. Θα προτιμούσα ενδεχομένως τον Γιώργο Σαλλιάρη Φασέα να μας πει δυο πράγματα για το Google στην Ελλάδα.

Οι ξένοι φέτος φέτος, δεν έκλεψαν την παράσταση. Πέρσι είδαμε την Patou της οποίας το presentation (ή performance;) το θυμάμαι ακόμα. Και το θυμούνται όσοι άλλοι την παρακολούθησαν. Ίσως να ανέβασε τον πήχη, όπως διαπιστώνει και ο Φώτης.

Τέλος δε μας άρεσε το Catering, ενώ το κόκταιλ που ήταν στο πρόγραμμα για το τέλος του συνεδρίου, ήταν καφές!

Τα καλά τώρα.

Ο νέος χώρος που φιλοξένησε το imc ήταν σαφώς ανώτερος από τον περσινό, μπράβο για την επιλογή του.

O κόσμος ήταν πολύς και οι ευκαιρίες για networking ήταν σημαντικές. Το networking είναι και το σημαντικότερο σε τέτοιου τύπου events.

Δεν είδαμε εταιρικές παρουσιάσεις…

Το creative showcase ήταν μια πολύ καλή πρωτοβουλιά, στην οποία πρέπει του χρόνου να δωθεί περισσότερο βάρος. Το γράφω στα θετικά του συνεδρίου, ακόμα και αν δεν ετυχε της υποστήιξης που περίμενα. Επίσης στα αρνητικά σημειώνω και το γεγονός ότι είχε πολλά φάουλ στο στήσιμο.

Η mindworks παρουσίασε το case study της Vodafone για το οποίο είμαι πολύ περήφανος και θα αφιερώσω αναλυτικό post.

Η κλασική πια φωτογραφία των bloggers του συνεδρίου, που τείνει να γίνει παράδοση μετά από τρια χρόνια θα δημοσιευθεί τις επόμενες μέρες.

Τέλος να αναφέρω κάτι που δεν έγινε ούτε φέτος, αλλά ούτε και τα προηγούμενα χρόνια.

Δε μπορώ να καταλάβω τι είναι τόσο δύσκολο στο να υπάρχει live μετάδοση του συνεδρίου. Και φέτος όποιος ήθελε να πάρει μια γεύση από το συνέδριο μπορούσε να το κάνει χάρη στο twitter στην πρωτοβουλία μερικών από μας να αναμεταδώσουμε τα keypoints του συνεδρίου. H Σώτω Μητρόγλου μετέδωσε μέσω qik μερικές παρουσιάσεις του συνεδρίου (1, 2), και εγώ με τον Φώτη σχολιάσαμε μαζι καποιες παρουσιάσεις. Το τελευταίο είχε πολύ πλάκα, ρίξτε μια ματιά στα twitter μας .

ΥΓ1 Πολύ καλή επίσης η παρουσίαση της Ελένης Κίτρα προέδρου του IAB.
ΥΓ2 Ελπίζω να βγει σύντομα υλικό και παρουσιάσεις του συνεδρίου…
ΥΓ3 Τα κορίτσια της Google εγραψαν υπερωρίες στα coffee breaks, νομίζω ότι δεν άφησαν διαφημιζόμενο σε ησυχία…
ΥΓ(Last but not least) Αναμφισβήτητα περσόνα του συνεδρίου ο Περικλής Βανικιώτης, του οποίου η μεταγραφή, συζητήθηκε πολύ στα πηγαδάκια..

Θα προσπαθήσω μέσα από twitter kai blog να σας δώσω μια όσο το δυνατό καλύτερη εικόνα του συνεδρίου, αφού εσείς που διαβάζετε το blog, και δεν καταφέρατε να είστε παρών, νομίζω ότι θα το βρείτε ενδιαφέρον.

Επίσης να πω ότι έχω στα χέρια μου 2 προσκλήσεις για όποιον ενδιαφέρεται να παρακολουθήσει το συνέδριο. Τελευταία στιγμή guys… Αντε τώρα που γυρίζει!

Update: 1 πρόσκληση.

Το πτωτικό ράλυ της μετοχής από τα 578$ τον Ιούνιο στα 358$ σήμερα, είναι η πιο τρανή απόδειξη αυτού. Και αν λάβουμε υπ όψη ότι την πτώση αυτή δεν μπορεσαν να ανακόψουν ούτε ο Chrome, ούτε η ανακοίνωση του Google Android στα μέσα Σεπτέμβρη αλλά ούτε καν η ανακοίνωση της αυξημένης κερδοφορίας στις 21 του προηγούμενου μήνα, τότε τα πράγματα σοβαρεύουν ακόμη περισσότερο.

Και ποια η στρατηγική αντιμετώπισης; Κινήσεις και αλλαγές εκεί που παράγεται το χρήμα, και αποφέρει στη Google κέρδη δισεκατομυρίων δολλαρίων. Το Google adwords.

Στους δύσκολους αυτούς καιρούς για την παγκόσμια οικονομία και τα χρηματιστήρια, τα “moral issues” και τα dontbevil-like mottos περνούν σε δεύτερη μοίρα, και οι μεγάλοι οργανισμοί προχωρούν σε κινήσεις διατήρησης των μεριδίων τους και των κερδών τους.

Έτσι στις 17 οκτώβρη στις 12.00 το βράδυ η Google αναθεωρόντας τα Content policies για το Google adwords άνοιξε την πόρτα στην βιομηχανία του τζόγου και τα gambling-related keywords στο Βρετανικό Google γεμισαν πανάκριβα adtexts. O Loren Baren της Search engine Journal σχολιάζει την κίνηση με τα παρακάτω λόγια:

«This is also another sign that the worldwide economic state is hitting the search marketing divisions of these content producers and search engines in their pockets. Lifting the Google UK ban could bring an extra boost of hundreds of millions of dollars to Google, or perhaps even closer to a billion, in a time of economic crisis.«

Ένας κλάδος με τον οποίο η Google δεν ήθελε να έχει καμία σχέση και το έδειχνε με κάθε τρόπο (ακόμα και στα οργανικά αποτελέσματα), τώρα του κλείνει πονηρά το μάτι.

Και δε σταματά εκεί όπως φαίνεται με την προχτεσινή ανακοίνωση που αναθεωρεί για άλλη μια φορά μέσα σε λίγες μέρες τα Content Policies του Adwords επιτρέποντας τις διαφημίσεις μπύρας.

Τι μας νοιάζει; Φυσικά και μας νοιάζει. Αν η Google είναι ανασφαλής, ειμαστε και μεις. Μια τεράστια βιομηχανία υπάρχει γιατί υπάρχει το Google. Αν το Google κολλήσει μια ίωση μια ολόκληρη βιομηχανία θα πάθει πνευμονία. Ειδικά όταν αναφερόμαστε στις αγορές που το Google έχει μονοπωλιακή παρουσία.

Τέλος πάντων δε νομίζω ότι πρέπει ακόμα να ανησυχούμε για κάτι, ιδιαίτερα όσον αφορά το δικό μας χωριό, αλλά αυτές οι βιαστικές κινήσεις προκαλούν νευρικότητα στην αγορά, και μόνο καλό δεν κάνουν.
Το αν θα δούμε μείωση του spending στο Search Marketing στο άμεσο μέλλον, ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης, ή καλύτερα ως συνέπεια του πανικού που προκάλεσε αυτή, δε το γνωρίζει κανείς.

Όσον αφορά την Ελληνική αγορά που μας ενδιαφέρει και άμεσα, η δική μου γνώμη είναι ότι θα συνεχίσει να αναπτύσσεται και μάλιστα με αυξανόμενους ρυθμούς. Και δε θα αλλάξει αυτή η θέση μου ακόμη και αν διαπιστωθεί μείωση του spending στις αναπτυγμένες αγορές που εκεί το Paid search marketing είναι κοντά σε αυτό που λέμε ταβάνι.
Αντίθετα θα μου προκαλέσει σχεδόν την ίδια εκπληξη με την μείωση του spending στην τηλεόραση. Όχι στην Ελλάδα όμως.

Το Paid search marketing στην Ελληνική αγορά σημειώνει αυτή τη στιγμη μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης, σε σχέση με τις ήδη ανεπτυγμένες αγορές. Και αυτό γιατι γνωρίζει τώρα την ανάπτυξη που σημείωναν οι άλλες αγορές περίπου 3 με 4 χρόνια πριν. Το 2008 νομίζω ότι η αύξηση του spending στο Search marketing στην Ελλάδα θα ξεπεράσει το 60%, γεγονός που πρέπει να μας γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον του κλάδου στην Ελλάδα.

Και υπευθυνότητα.

• Όλο και περισσότερα ελληνικά σε sites της Google, με εμφαση σε αυτά των υπηρεσιών

• Kαλύτερο (ελληνικό) customer support για διαφημιζόμενους και agencies

• Επίσης έχω την εντύπωση ότι έχει αρχίσει να γίνεται κάποια δουλειά με το anti-spamming στα αποτελέσματα του google.gr

Και τώρα αυτό:

Επετειακό Google logo για τον Φίνο.

Τι άλλο να περιμένω; Ίσως ένα Google logo για την επέτειο του ΟΧΙ; Φουσέκια, σημαίες κλπ

Rento

Στην διαδικασία αναζήτησης στέγης που για μένα ξεκίνησε στις αρχές του καλοκαιριού, επιδίωξα να βρω λύσεις μέσω internet. Γυρισα αρκετά sites μέχρι να καταλήξω σε κάποιο εύχρηστο και ταυτότοχρονα αποτελεσματικό (βλ. όγκο αγγελιών). Ξεχώρισα το Rento γιατί νομίζω ότι είναι το μοναδικό ελληνικό startup σε αυτό τον κλάδο που πρόσεξε τόσο πολύ το user experience. Αυτό νομίζω ότι είναι και το ανταγωνιστικό του πλεονέκτημα. Απλά, καθαρά, λίγα και καλά.

Μου έκανε εντυπωση το όλο εγχείρημα και θέλησα να δω ποιοι βρισκονται πίσω από αυτό. Κατέληξε σε μια συνάντηση με τα παιδιά που έφτιαξαν το Rento στα πολύ όμορφα γραφεία τους στην Αγ. Παρασκευή. To ισόγειο μιας μονοκατοικίας μες το πράσινο, με ησυχία. Το μόνο που του έλειπε ήταν τα PCs. Είναι MACboys.. (Είμαι και γω εδώ και 24 ώρες).

Μιλήσαμε για το πως ξεκίνησε το Rento, το business plan πίσω από αυτό (ναι υπάρχει), και τα επόμενα βήματα. Από το λίγο χρόνο που περάσαμε μαζί κατάλαβα ότι θέλουν να βγουν από τα τετριμένα της παραδοσιακής διαφήμισης. Μιλήσαμε για creative media, και εναλλακτικούς τρόπους προβολής.

Είχε πολύ ενδιαφέρον η κουβέντα.

Θα ήθελα πολύ να παρακολουθήσω το πως θα αντιμετωπίσει η διαφημιστική αγορά αυτό το startup. Θέλω να δω αν τα media shops  είναι αρκετά ώριμα να εντάξουν στα media plans τους.

Ελπίζω για το καλύτερο και εύχομαι στο Rento κάθε επιτυχία.

ChannelDoubler

Ένα άλλο startup για το οποίο είχα γράψει πριν από περίπου ένα χρόνο, ήταν αυτό του Channeldoubler.

Πρόκειται για ένα τολμηρό startup που πουλάει internet marketing στο εξωτερικό που κεντρική του ιδέα ήταν το παρακάτω:

“Are you a client in Tokyo?
No hash.
Working with us is easy and in 1-2-3 easy steps”

Όταν είχα κάνει εκείνο το post πριν ένα χρόνο δε είχαν σχολιάσει κάτι από την εταιρία. Προς μεγάλη μου χαρα, ένα χρόνο μετά ο Χρήστος Βασιλόπουλος, ο άνθρωπος πίσω από την channeldoubler, εγραψε το παρακάτω comment:

Ένα χρόνο και κάτι μετά από αυτό το post και ενώ είχαμε βάλει ένα μεγάλο στοίχημα μεταξύ της ομάδας μας.
Από το Tokyo δεν ήρθε ακόμη αλλά ήρθαν από άλλες 7 χώρες.
Η μαμά εταιρία αγοράστηκε από το παιδί.
Παράλληλα συνεχίζουμε να προσπαθούμε να κάνουμε όλους τους πελάτες να ακούσουν.
Καλή συνέχεια.

Αυτά είναι..

Μπράβο σας. Bγηκατε από την ελληνική αγορά, και σκίσατε. Keep walking.

Nα μην ακουω λοιπόν γκρίνιες και μιζέριες για τη δουλειά και το χώρο… Ιδου η ρόδος ιδού και το πήδημα. Όποιος πιστεύει ότι είναι πολύ επαγγελματίας για τα ελληνικά δεδομένα, δεν έχει παρα να στήσει ένα .com site.

PSDgator.com

Ένα άλλο δυνατό startup, το PSDgator ανήκει στον δίκο μας Αντώνη Παπαμιχαήλ ο  οποίος έκανε αυτό που περιέγραψα παραπάνω. Έστησε ένα .com site. Καλά δεν έκανε μόνο αυτό, αλλά από κει ξεκίνησε, πουλώντας psd to html δουλειά. Και επειδή έχω επικοινωνία, πάει κάτι περισσότερο από καλά, παρόλο το γεγονός ότι μπήκε σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό κλάδο.

Έγινε και μουρή μετά από τη συνέντευξη που έδωσε στα ΝΕΑ, και δίνει και αυτόγραφα από τότε.

PS To Macbook είναι τρέλα!

Το είχα κρατήσει για έκπληξη γιατι ήθελα να έχω στα χέρια μου στοιχεία, οπότε now is the right moment!

Στην απονομή των effie όλα ήταν ήσυχα και αναμενόμενα.. μπροστα. Γιατί πίσω όλους τους βραβευμένους τους περίμενε μια έκπληξη. Εσκαγες μύτη και βλέποντας τις κάμερες σκεφτόσουν

«τι πήρα ρε παιδιά; το νόμπελ;»

Όταν έβλεπες όμως περικλή με το μικρόφωνο στο χέρι, μύριζε web. Αλλα όχι το συνηθισμένο web. Το νέο  web. 2, 3, 4 όπως θέλεις πές το.

Τα υπόλοιπα λίγο πολύ τα φαντάζεστε, «πάμε», «το χουμε», «μια δήλωση» και άλλα παράξενα, που για ένα geek σαν έμενα δεν είναι και καθημερινότητα. Γι’ αυτό άλλωστε, ούτε καν σκέφτηκα να παίξω με το φακό. Flickr και άμα θέλετε.

Το marketingweek online λοιπόν ήταν παρών στην απονομή των effie hellas 2008 και στα πλαίσια της κάλυψης του γεγονότος ήταν εκεί με κάμερες backstage για να καταγράψει τις αντιδράσεις των βραβευμένων. Μπορείτε να δείτε όλο το αφιέρωμα εδώ, όπως και όλα τα videos.

Kudos επίσης γιατί δεν κρατάνε τo υλικό στο site και έτσι μπορώ άνετα να σας δώσω μια μικρή γευση μέσα από το blog μου.

Και ναι, δε θα μπορούσα να παραλείψω το video με τη δήλωση του Κώστα που για κάποιο περίεργο λόγο, γράφει μια χαρα στο γυαλί. (Εννοείται ότι η κάμερα τον αδυνατίζει)

Όλα τα videos μπορείτε να τα δείτε και στο αντίστοιχο youtube channel.

ΥΓ1. βγάλτε τα φίλτρα αδυνατίσματος από τις κάμερες!
ΥΓ2. Κώστα είσαι σα τη Σεμίνα στο «κοίτα τι έκανες»

Για πειτε, για πείτε!