Η Ρώμη είναι κούκλα. τι να λέμε τώρα!

Χθες ξεκίνησα με μια Βόλτα στη Via Veneto, κατέληξα Piazza Di Spagna, και μετά via del corso. Tα κλασικά τουριστικά δηλαδή. Αυτό που είναι φοβερό, είναι ότι αν τυχαία στρίψεις σε κάποιο στενάκι κάθετο των παραπάνω, δεν βλέπεις τουρίστα ούτε για δείγμα. Μόλις το κατάλαβα, κυκλοφορούσα μόνο από στενάκια .

Άραξα σε ένα γλυκύτατο wine/cocktail bar αφού έμαθα ότι 5-8 σχεδόν όλα τα wine bars της Ρώμης έχουν κάτι σαν happy hour όπου μαζί με το κρασί/pre dinner cocktail, προσφέρουν fingerfood και άλλες λιχουδιές. «La bouωette» το όνομα αυτού, σε μια περιοχή σαν το κολωνάκι (τουλάχιστον έτσι έμοιαζε ο κόσμος εκεί), με θαμώνες καλοντυμένους (τι άλλο) Ιταλούς, με μια φοβερή περατζάδα που περνούσαν μόνο ατσαλάκωτοι (μερικοί απ’ αυτούς πήγαιναν super market). Nα πας λοιπόν!

 
Συνέχισα στο Nino, γνωστό και παλιό εστιατόριο της Ρώμης με εξαιρετικό κρέας/φαι (Τhanks Μανώλη!). Άψογο το φαγητο και το service του, ακριβό εστιατόριο, αλλά όχι πιο ακριβό από κάτι μέτρια στο δικό μας κέντρο.

 
Σήμερα έχει βόλτες με ποδήλατο και ψώνια.

Ciao!

Note to every traveller holding an iPhone: Lonely planet travel guide iPhone app simply rock!

Απλά αυτή φορά θα χρησιμοποιήσω το iPhone για τη διαχείριση του περιεχομένου, και θα προσπαθήσω να το κάνω λίγο πιο interactive.

Πιο interactive βεβαίως βεβαίως, αφενώς για το πείραμα (δουλεύουν ακόμα τα blogs;) αφετέρου γιατί δεν έχω ιδέα απο Ρώμη..

Feel free λοιπόν και δώστε μου tips, attractions που δεν πρέπει να παραλειψω να δω, εστιατόρια, bars, shopping tips.. Whatevah…

Cheers!

Η ιστορία ξεκινά το Σάββατο στις 11.00 όπου πάω σε ένα φίλο στη γλυφάδα για να δουλέψουμε πάνω σε ένα project στο γραφείο του. Μιας και είχα ήδη αργήσει και στη Γλυφάδα  τα Σάββατα το parking είναι κακόγουστο αστείο, το έβαλα σε ένα ιδιωτικό parking.

Πιάσαμε λοιπόν τη δουλειά και όπως φάνηκε μας πήρε λίγο παραπάνω από όσο υπολογίζαμε μιας και στις 7.00 το επόμενο πρωί (της Κυριακής) δεν είχαμε ακόμα τελειώσει παρόλο που δουλεύαμε non-stop. Παρόλα αυτά όντας κουρέλι, αποφάσισα να σταματήσω και να συνεχίσω αφού κοιμηθώ. Ναι καλά..

FML #1: To parking ήταν κλειστό, με το αυτοκίνητο μου μέσα.

Δε πειράζει, θα πάρω ταξί, θα πάω σπίτι και θα έρθω όταν ξυπνήσω να πάρω το αυτοκίνητο.

FML #2: Τα κλειδιά του σπιτιού είναι στο αυτοκίνητο.

FML #3: Το Parking ανοιγει στις 11.00 (ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΕΙΣ ΩΡΕΣ!)

Ο φίλος μου κατα τις 9.30 φεύγει, εγώ μένω ώστε να περιμένω να ανοίξει το parking και να πάνω στην ευχή του Θεού! Απλά θα εκλεινα την πόρτα του γραφείου. (Χμ, ναι απλά.. αλλά απ τη στιγμή που θα την έκλεινα δε θα υπήρχε γυρισμός μιας και δεν είχα κλειδιά!

FML #4: Όταν έφυγα στις 11.00 από το γραφείο, αντίκρυσα το κλειστό  parking το οποίο λόγω πρωτομαγιάς κατ εξαίρεση θα άνοιγε στις 12.00.

Αφού περίμενα περί τη μία ώρα απ έξω… πλήρωσα τα 50 Ευρώ για την παραμονή στο parking (!!!), και τελείωσε η Οδύσσεια μου.

Με τρεις λέξεις: Fuck my life.

Aυτό το post λοιπόν αφορά ένα case study για μια δουλειά που ευχαριστήθηκα τόσο πολύ, και εγώ αλλά και όσοι άλλοι δούλεψαν, που την περίοδο που έτρεχε, το γραφείο ήταν παιδική χαρα για περίπου ένα μήνα!
Όλα ξεκίνησαν όταν τον Δεκέμβριο η Aegean Airlines μας ζήτησε μια πρόταση για να κάνει extend την ΑΤL επικοινωνία της  »Για κάθε λόγο ανεξαιρέτως» στο Digital. Θυμίζω με τα παρακάτω TVCs το πολύ δυνατό concept  της UPSET.

Aυτό παράλληλα θα σηματοδοτούσε και το ξεκίνημα μιας πιο ενεργούς εμπλοκής του brand στo Facebook μέσα από μία σελίδα που διατηρούσε εδώ και αρκετό καιρό,
αλλά χωρίς να αποτελεί πρωτεραιότητα στο πλάνο της online επικοινωνίας που είχε χαράξει μέχρι τότε.

• The idea: Λογομαχίες

Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: «Πετάξτε τώρα για κάθε λόγο ανεξαιρέτως»
Γιατί να μη φτιάξουμε ένα application όπου θα βάλουμε τους χρήστες να μας πουν ο καθένας τους δικούς του λόγους για να πετάξουν στο εξωτερικό.
Ακόμα καλύτερα, γιατί να μην τους βάλουμε απέναντι σε ζευγάρια, βάζοντας τους λόγους τους σε ψηφοφορία με την κοινότητα να αποφασίζει ποιος από τους δύο καθε φορά πείθει περισσότερο.
Έτσι γεννήθηκαν οι «Λογομαχίες«.

• Application

Φτιάξαμε λοιπόν μια εφαρμογή που κάθε πρωί  στις 11.00 ακριβώς (τις εργάσιμες μέρες) και για ένα μήνα, κληρώναμε 2 χρήστες που για τις επόμενες 23 ώρες προσπαθούσαν να πείσουν την κοινότητα να τους
ψηφίσει να ταξιδεψούν αυτοί (και όχι ο Διπλανός :Ρ) σε ένα προορισμό που διάλεγε κάθε φορά η Aegean.

Τα όπλα τους: Η Φωτογραφία του profile τους και οι αμέτρητοι λόγοι που μπορεί να έχει κάποιος στο κεφάλι του για να πετάξει!
Στόχος: Μετά απο 23 ώρες να έχει περισσότερους ψήφους από τον άλλο παίχτη ώστε να είναι αυτός/ή που θα κερδίσει ένα ταξίδι για 2 άτομα (Business Class) για ένα συγκεκριμένο προορισμό!

• Implementation

Η ιδέα άρεσε, και μετά από μερικά ξενύχτια το κάναμε να δουλέψει.
H υλοποίηση ήταν αρκετά δύσκολη τεχνικά, κυρίως στο κομμάτι που αφορούσε την live κλήρωση, το concurrency των χρηστών, αλλά και τον μηχανισμό επιλογής νικητών και επιλαχόντων.

Και αυτό που φτιάξαμε φαινόταν κάπως έτσι:

• Αction Plan

Στις 13/12 ανακοινώσαμε στους χρήστες ότι κάτι μεγάλο θα ξεκινήσει από την Aegean, ενώ την ίδια μέρα βγάλαμε στον αέρα ένα
count down δίνοντας τη δυνατότητα σε όλους τους χρήστες να δηλώσουν συμμετοχή για την πρώτη κλήρωση.

4 μέρες μετά στις 17/12 ο πρώτος διαγωνισμός ήταν στον αέρα με χιλιάδες χρήστες ήδη να έχουν δηλώσει συμμετοχή!

Content Strategy:
Kάθε μέρα λίγο πριν την κλήρωση γίνονταν ένα post που ενημέρωνε τους χρήστες για το νέο προορισμό, ενώ τους υπενθύμιζε τη διαδικασία της κλήρωσης.
Λίγο μετά την κλήρωση γίνονταν ένα post που ενημέρωνε την κοινότητα για τους λογομάχους της ημέρας, ενώ αργότερα μέσα στην ημέρα, ανάλογα και με το interactions των χρηστών
γίνονταν και ένα post  σχετικό με τον προορισμό με κάποια tips ή events που έτρεχαν σε αυτόν εκείνη την περίοδο.

Παράλληλα με το application είχαμε έγινε μία μικρή επένδυση σε Facebook Αds με στόχο να προσελκύσουμε νέους χρήστες στο Application έξω από την κοινότητα που είχε ήδη η Aegean.

• Results

Ήταν εντυπωσιακά σε όλα τα επίπεδα. Αλλά ας ξεκινήσουμε πρώτα από το Application αυτό καθ’ αυτό.

38.000 χρήστες / 60.000 ψήφοι
Tην εφαρμογή χρησιμοποιήσαν μέσα στο διάστημα που ήταν στον αέρα 38.000 χρήστες οι οποίοι ψήφισαν συνολικά περισσότερες από 60.000 φορές!
Το εντυπωσιακό πέρα από τα νούμερα ήταν ότι για περίπου ένα μήνα δημιουργήθηκε ένα πολύ ενεργό community πέραν των περιστασιακών χρηστών που σχολίαζαν σε καθημερινή βάση
όλες τις συμμετοχές, τους λογομάχους καθώς και την εγκυρότητα των λόγων που προέβαλλαν ώστε να πείσουν τους υπόλοιπους. Συζητήσεις που γίνονταν κάτω από τα posts στα οποία μπορείτε να ανατρέξετε
κατα τη διάρκεια του «νεκρού χρόνου» της καθημερινής κλήρωσης ή κατα την ανακοίνωση των νικητών. Ήταν πραγματικά διασκεδαστικό το monitoring όλων αυτών των συζητήσεων που γίνονταν σε καθημερινή βάση.

5000+ ψήφοι σε μία ημέρα!
Όσον αφορά τις λογομαχίες που γίνονταν καθημερινά, η συμμετοχή του κόσμου ήταν πολύ ενεργή, με το ρεκορ ψήφων να ξεπερνά τους 5000 ψήφους σε μία ημέρα, ενώ χιλιάδες χρήστες καθημερινά ήταν
συνεπής στο ραντεβού της κλήρωσης, από το γράφειο ή το σπίτι.

Το application όμως τελείωσε, και το σημαντικότερο ήταν αυτό που έμεινε στο Page της Aegean.

12.000 to 49.000 in a month! +400%
Πριν ξεκινήσουμε τη συγκεκριμένη ενέργεια το Page είχε περίπου 12.000 Likes/fans με το σημαντικότερο πρόβλημα να είναι το χαμηλό engagement rate στο περιεχόμενο της σελίδας.
Ένα μήνα μετά, και μετά την επιτυχία της συγκεκριμένης ενέργειας το Page αύξησε τα likes του κατα 400% από τους 12.000 fans στους 49.000!

Βetter affinity = More reach for your Page’s Content
To σημαντικότερο metric που όμως δεν μπορώ να μοιραστώ δημοσίως είναι με την αύξηση του affinity του Page με τους χρήστες, που προέκυψε μέσα από την ενέργεια (επισκέψεις στη σελίδα, content share, comments/likes, κλπ)
αυξήθηκε συνολικά το reach των καθημερινών posts του Page προς τους χρήστες. Kαι αυτό είναι το σημαντικότερο outcome μιας ενέργειας στο facebook πέρα από το κυνήγι του like. Nα έρθεις ένα βήμα πιο κοντά στους χρήστες,
πράγμα που μετριέται μέσα από πολύ συγκεκριμένα KPIs όπως τα συνολικά impressions του content της σελίδας και του «feedback» όπως ονομάζει το facebook το ποσοστό των interactions σε σχέση με τα impressions που έχει κάνει.

• Thanks to...

Όσο αναλυτικός και αν ήμουν, δίνεται η εντύπωση ότι ήμουν εγώ πίσω από την εφαρμογή. Έλα όμως που δεν είναι έτσι. Ελάχιστα ασχολήθηκα με την ιδέα, την υλοποίηση της και το καθημερινό handling.
Oι άνθρωποι πίσω από αυτό ήταν συνήθεις ύποπτοι που είναι συνήθως πίσω από τα «φώτα».

Εγώ απλώς έκανα τις ερωτήσεις, και τραβούσα Video όσο οι άλλοι ίδρωναν να τρέξουν τις κληρώσεις.
Έτσι λοιπόν δεν μπορώ να μην αναφέρω τους υπεύθυνους για αυτό το αποτέλεσμα.
Η ιδέα και το copy ήταν της Ελίζας Παρδαλίδη, η υλοποίηση ήταν δουλειά της Mαρίας Δήμου ως Account και της Tζένης Ορφανού ως Project Manager.
Στο design ήταν η Χριστίνα Κουντούρη (με το Λευτέρη Παπαδέα) ενώ τα ξενύχτια πίσω από τον κώδικα έριξε  ο Φοβερός και τρομερός Nίκος Φιλιππόπουλος και ο Μανώλης ο Φλώρος (με το Θωμά Βενιέρη και τον Αντρέα Μπακόπουλο)! Ναι άλλα χωρίς HTML που πας;; Ευτυχώς που είχαμε τη Μαρριάννα Χρήστου και τον Παναγιώτη Γρηγορόπουλο γι αυτό το σκοπό.

Σ’ αυτή την εκπληκτική ομάδα ένα μεγάλο μπράβο, για ένα τόσο περίπλοκο project που βγήκε σε λιγότερο από 2 εβδομάδες (ναι καλά ακούσατε!).

Kαι τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Αegean που αν δεν μας εμπιστευόταν δε θα είχα την ευκαιρία να γράψω αυτό το post.
Όπως έγραψε και ο Πάνος σε ένα προηγούμενο post μου:
«Σημασία δεν έχει τι ιδέες πουλάς, αλλά ποιος αγοράζει!»

Αυτά για τώρα, ελπίζω να βρω χρόνο να γράψω και για άλλες δουλειές!

Ψάχνω τρόπους να συνεχίσω να δημιουργώ content στο blog, βάζοντας το στην καθημερινότητα μου. Δεν είχα σε πολυ εκτίμηση το blogging απο iPhone, αλλα φαίνεται σαν μια λυση. Θα δοκιμάσω μερικά postακια.

Έχω βέβαια την εντύπωση ότι πλατφόρμες Όπως το posterous είναι πιο φιλικές για mobile blogging, ειδικά στη διαχείριση multimedia content. Εχει κανείς δοκιμάσει να το κάνει για καιρό και άρα να εχει εμπεριστατωμένη άποψη;

Καλημερες!

Τελικά, είναι σχεδόν αστείο να βάζεις τέτοιους στόχους.

Φέτος λοιπόν, θα κάνω μια αλλαγή. Δεν θα βάλω στόχους για το 2011. Απλά θα προσπαθήσω να κάνω όσο καλύτερα μπορώ αυτό που αγαπώ! Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Καλή χρονιά και πάλι!

Μία κουβέντα που ξεκίνησε μεταξύ εμού, της Νεράιδας και του Δράκου μήνες πριν, δουλεύτηκε στο μυαλό όλων, και σήμερα παίρνει σάρκα και οστά. Τo 4ο Jelly Talks την Παρασκευή στις 18.30 θα είναι στην Atcom.

To θέμα μας είναι το web για το web. Το web όχι ως επιχειρηματικό el dorado. Το web γιατί απλά είναι μερικά projects που στήνονται πάνω του και δεν έχουν απαραίτητα πίσω τους ένα business plan (εκατομυρίων πάντα).

Το συζητούσαμε κανα χρόνο πριν με τον Πέρι, σε ένα απ τα epic τσιγάρα μας και λέγαμε ότι θα κάναμε πως και πως να έρθει μια φορά ένας μπαγάσας να μας πει για ένα project που δεν θα τον κάνει πλούσιο .

Προφανώς και αυτό δεν περιμένουμε να συμβεί, και λογικό είναι, αλλά λέμε απλώς ότι πρώτον θα γουσταραμε σαν τρελοί και το project και τον τύπο.

Πέραν της πλάκας. Υπάρχει ένα θέμα που γυρνάει αρκετό καιρό τώρα στο μυαλό μου. Είμαστε μια μικρή κοινότητα από επαγγελματίες που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο δραστηριοποιούνται στο digital marketing. Nόμιζω ότι όλοι έχουμε το perception (και γω μέσα) ότι πρώτον το πεδίο εναχόλησης μας αφορά το μεγαλύτερο μέρος του web και δεύτερον ότι έχουμε μια σφαιρική γνώση του web.

Όχι. Λέω εγώ. Στο προηγούμενο post μου (αυτό θα πει cross linking ) αναφερόμουν στους κόπανους κολλητούς μου και το blog τους. Λοιπόν τον τελευταίο καιρό που ήμουν στη θεσσαλονίκη μέσα στο καλοκαίρι, θέμα συζήτησης ήταν ακριβώς αυτό.

Actually, ισχυρίζονταν ότι ούτε εγώ ούτε και πολλοί συνάδελφοι μου έχουμε και πολύ ιδέα από web. Ότι γνωρίζουμε μόνο ένα πολύ πολύ μικρό μέρος του που λέγεται business web, το οποίο συνήθως αφορά μειοψηφίες, εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων όπως αυτή του Facebook.

Μπορείτε να φανταστείτε την αντίδρασή μου στην αρχή. Αnyhoo, αυτό το επεξεργάστηκα στο μυαλό μου για κάποιο καιρό, συζητώντας το παράληλλα μαζί τους, μέχρι που έπεσα στο άρθρο του Wired για το Web, που έκανε ομολογουμένως τον θόρυβο του, με τίτλο «The Web is Dead. Long Live the internet.«. Βέβαια μετά από λίγες μέρες επικράτησε απανταχού στην κοινότητα, ότι ο Anderson, είναι πολύ καλός στο να φτιάχνει τίτλους άρθρων για να πουλήσει το iPad Version του περιοδικού του, αλλά πέραν αυτού το άρθρο του ήθελε λίγο παραπάνω δουλειά στην επιχειρηματολογία του και στον τρόπο παρουσίασης των διαγραμμάτων.

Το σημαντικό όσον αφορά το συγκεκριμένο άρθρο ήταν η επιχειρηματολογία που σχηματιστηκε στο γιατί το Web δεν θα πεθάνει. Το κύριο επιχείρημα λοιπόν, ήταν ότι το web δεν γίνεται να πεθάνει ακόμα και αν οι Publishers δεν βρουν τον τρόπο να βγάλουν σοβαρά λεφτά από αυτό. Ο λόγος είναι ότι, και τείνω να συμφωνήσω σε αυτό, ότι υπάρχει ένα παράλληλο σύμπαν που σχεδόν καμία σχέση δεν έχει με το δικό μας, είναι μάλιστα πολύ μεγαλύτερο, και όσο αυτό είναι ζωντανό κανένα web δε θα πάει πουθενά.

Για αυτό το άλλο σύμπαν λοιπόν θα μιλήσουμε την Παρασκευή, και θα έχει ενδιαφέρον για κάποιον να παρακολουθήσει την κουβέντα, είτε στις Αχαρνές είτε από το σπίτι του με το livestreaming, αφενώς για το θέμα της συζήτησης, αφετέρου γιατί θα βάλω τον Πέρι να δείξει σε όλους τα κρυφά του ταλέντα στο ρόλο του Bar tender.

Mε τον ένα ή με τον άλλο τρόπο λοιπόν σας περιμένουμε!

PS. Και μιας και μιλάω γι’αυτό το άλλο σύμπαν ρίξτε μια ματιά σε αυτό το site, μιλούσα γι αυτό σε μία φίλη χθες πάνω στις Μαργαρίτες. Το 4chan.org δεν είναι άλλο ένα site. Είναι το site που νομίζω ότι είναι σύμβολο του non-business web. Για να καταλάβετε τι παίζει με αυτό το site θέλει λίγο παραπάνω ψάξιμο. Σας λέω μόνο ότι μέσα σε αυτό έχουν γεννηθεί μερικά από τα μεγαλύτερα memes ever! Παρακαλάω τον alex να μου γράψει ένα guest post αλλά βαριέται (φυσικά) τη ζωή του ο μπαγάσας.

Όταν  δε δουλεύω, συνήθως δεν είμαι στην Αθήνα. Είμαι στη Θεσσαλονίκη.
Και  είμαι με αυτούς τους
κόπανους. Είναι οι κολλήτοί μου και είμαι πολύ περήφανος
όταν βγάζουν postακια αριστουργήματα σαν κι αυτό. Οι brightbites ξεκίνησαν
4 χρόνια πριν σε ένα καφέ που συχνάζουμε όλοι. Στην αρχή είμασταν όλοι στο κόλπο,
αλλά σήμερα έχει μείνει μόνο ο Alex και ο Noy.

Έκανα 4 χρόνια για να τους δώσω ένα link, και σήμερα που το κάνω είμαι σίγουρος
ότι δε το χρειάζονται, γιατι πρώτον είναι πασίγνωστοι και δεύτερον κάνουν SEO.

Δεν είμαι αντικειμενικός κριτής, μιας και είναι οι κολλητοί μου, αλλά αν έχετε οποιαδήποτε
επαφή με αυτό το είδος χιούμορ (για κάποιο λόγο), τότε  αυτό το blog αξίζει να το διαβάσετε από
το πρώτο μέχρι το τελευταίο post (ε οκ, αυτά τα  postακια με τα burgers είναι λίγο βαρετά.)

Stories of awesomeness, λοιπόν. Εnjoy!

PS. Και η σελίδα τους στο FB

Θα κάνω ένα καλό, και θα δώσω ελεύθερα στον κόσμο το επτασφράγιστο μυστικό της συνταγής για τη δημιουργία ΤΟΥ ποτού.

Τι χρειάζεσαι;

• Ένα χαμηλό ποτήρι
• Βότκα
• Τονικ
• Παγακια (πολλά)
• Lime

Χαμηλό ποτήρι το γεμίζεις παγάκια μέχρι πάνω. Βότκα μέχρι τη μέση. Τονικ αφήνοντας περιθώριο ένα δάχτυλο ώστε να υποδεχτούμε το lime στη συνέχεια.

Κόβεις το φρέσκο lime σε 8 κομμάτια (όχι φέτες). Διαλέγεις τρία ελκυστικά (τα πιο ζουμερά) κομμάτια lime. Τα στίβεις με το χεράκι σου πάνω στο ποτήρι και τα ρίχνεις αμέσως μέσα. Ανακατεύεις με τον δείκτη σου (εφόσον έχεις καθαρά χέρια) ή με κάτι άλλο (πχ καλαμάκι).

Κουνας ελαφρά το ποτήρι ώστε να κυκλοφορήσει ο χυμός του lime παντού.

Απολαμβάνεις.

Εναλλακτικά:

Παραγγέλνεις προσεκτικά και καθαρά στον σερβιτόρο/μπάρμαν (κατα προτίμηση στο μπαρμαν γιατί ο σερβιτόρος θα το μεταφέρει λάθος):

«‘Μια Βοτκα με τονικ σε χαμηλό και σε ένα πιατάκι, κομμάτια lime».

Σου το φέρνει και συνεχίζεις τη διαδικασία από εκεί που στίβεις ο ίδιος το lime.

Απολαμβάνεις.

Γιατι αυτό το ποτό;

Γιατί είναι ελαφρύ και δροσερό, και ψάχνεις απεγνωσμένα κάτι τέτοιο για τις διακοπές σου.
Γιατί πίνεται όλες τις ώρες της ημέρας.
Γιατί με αυτό το ποτό έστω και αν το πιεις έξω, όταν το φτιάξεις απολαμβάνεις τη χαρά της δημιουργίας του μιας και σε ένα μέρος της παραγωγής του συμμετέχεις.
Γιατί αφού το φτιάξεις καθόλη τη διαρκεια της κατανάλωσής του, τα δάχτυλα σου έχουν την υπέροχη μυρωδιά του lime.
Γιατί αν το παραγγείλεις έξω ο μπάρμαν/σερβιτόρος θα σε κοιτάνε σα χαζοί και έχει πλάκα

Δεν του έχω βρει όνομα. Προτείνετε κάτι pls.

ΥΓ. Επίσης δεν έχω κάνει την αντίστοιχη έρευνα για παρόμοιες αναφορές άρα δεν ξέρω αν υπάρχει. Το έμαθα μέσα από φίλο φίλου, και έχει γίνει πραγματικά viral ιδιαίτερα τους τελευταίους δύο μήνες!

Posted via email from Giorgos Vareloglou

To Facebook με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είναι ο Παράδεισος για τον marketer, όπως φαίνεται το τελευταίο εξάμηνο. Τι καλύτερο από το να έχεις μια βάση χρηστών την οποία μπορείς να ενημερώνεις με περιεχόμενο γύρω από μια μάρκα, και τη δραστηριότητά της, ακόμα και καθημερινά.

Εδώ να θυμίσω ότι ο αμέσος επόμενος τρόπος για να επικοινωνήσεις τέτοια μηνύματα ήταν το email, που αν το έκανες συχνότερα από μία φορά την εβδομάδα (που και αυτό έχει το ρίσκο του) ήσουν ενοχλητικός.

Facebook is the new CRM!

Έτσι λέω εγώ και μάλλον αρκετοί από εσάς θα συμφωνείτε μαζί μου. Και τα δύο πράγματα που στοχεύει κάποιος κάποιος μέσα από CRM ενέργειες είναι αφενώς να φέρει τους (potential) customers λίγο πιο κοντά στη μάρκα (και να το εκμεταλευτεί με διάφορους τρόπους) και αφετέρου να βρει τρόπους να τους αυξήσει περαιτέρω.

Πάμε στο δέυτερο που με ενδιαφέρει. Πως αυξάνεις τη βάση σου; 3 τρόπους μπορώ να σκεφτώ.

1. Μέσα από το ίδιο σου το περιεχόμενο, το οποίο αν έχει αρκετό ενδιαφέρον με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα «ταξιδέψει». Συνήθως αυτή η διαδικασία αύξησης του fan base είναι η πιο χρονοβόρα αλλά ταυτόχρονα και η πιο ποιοτική, μιας και όλο αυτό γίνεται οργανικά.

2. Μέσα από την πλατφόρμα του Facebook (Facebook Ads) ή οποιαδήποτε άλλη διαφημιστική πλατφόρμα, όπου στοχεύεις συγκεκριμένα κοινά που πιστεύεις ότι ταιριάζουν ψυχογραφικά στο κοινό της μάρκας και άρα θεωρείς αρκετά πιθανό να τους κάνεις convert σε Fans (likers).

3. Εκμεταλευόμενος το υπόλοιπο CRM σου το οποίο θες να το οδηγήσεις στο FB Page ώστε να τα λέτε πιο συχνά. Ενέργειες μέσα στο website (Find us on Facebook), προσθήκη της παρουσίας στο Facebook σε όλη την υπόλοιπη εταιρική ταυτότητα (newsletters, ηλεκτρονικές υπογραφές, καταχωρήσεις κλπ)

4. Μέσα από WoM ενέργειες συνήθως μέσα στο Facebook, που τρέχουν πάνω στο Page, με στόχο ένα τυράκι που ο χρήστης για κάποιο λόγο θα πρέπει να κάνει το Like για να αυξήσει τις πιθανότητες να κερδίσει ένα βραβείο.

Τα παραπάνω τα θεωρώ γνωστά πάνω κάτω σε όλους, μιας και είναι προιόν κοινής λογικής και όχι κάποιου φοβερού know how.

Όλα τα παραπάνω μαζί με αυτό που ανέφερα στην αρχή, μια φρενίτιδα γυρω από το Facebook, έχουν γεννήσει μια νέα αγορά, κάτι σαν αυτή του SEO πριν από 2-3 χρόνια, αλλά λίγο χειρότερα.

Και εξηγώ γιατί χειρότερα. Γιατί SEO, δήλωναν ότι μπορούν να κάνουν μια μερίδα ανθρώπων που στο παρελθόν είχαν κάποια σχετική εμπειρία είτε με την ανάπτυξη είτε το σχεδιασμό ιστοσελίδων. Και κάποιοι από αυτούς για να λέμε και του στραβού το δίκιο, τα κατάφερναν έως ένα σημείο. 

Content management για λογαριασμό μιας μάρκας δηλώνει ότι μπορεί να κάνει ένα υπολογίσιμο μερίδιο από τους παρακάτω:

1. Όσοι έχουν πάνω από 500 φίλους στο Facebook

2. Έχουν twitter profile

3. Έχουν υπάρξει/ Είναι bloggers.

Πολλοί. Είναι πάρα πολλοί.

Επίσης είναι χειρότερα, γιατί αν δεν έχεις πραγματικά πολλές γνώσεις από Search, τις περισσότερες φορές απλά δεν πετυχαίνεις αποτελέσματα. Εδώ αν δεν κάνεις σωστά την δουλειά του Content Management, μπορείς να καταστρέψεις μια μάρκα. :ο)

Όπως και στο SEO πριν από δύο – τρία χρόνια, έτσι και τώρα λέω ότι όλα αυτά είναι θεμιτά. Είναι μια νέα αγορά, με όλα τα συμπτώματα μιας ανώριμης αγοράς που κάποια στιγμή θα επιβιώσουν οι καλύτεροι.

Κάτι σαν την αγορά των βίντεο κλάμπ στα 90s, ή κάτι σαν αυτό που βλέπουμε τώρα να γίνεται με τα φωτοβολταικά.

———————–

Από που ξεκίνησε αυτό το Post και κατέληξε σε ένα μακροσκελές λογύδριο σκέψεων;

Από το 4.

«4. Μέσα από WoM ενέργειες συνήθως μέσα στο Facebook, που τρέχουν πάνω στο Page, με στόχο ένα τυράκι που ο χρήστης για κάποιο λόγο θα πρέπει να κάνει το Like για να αυξήσει τις πιθανότητες να κερδίσει ένα βραβείο.»

Παρακολουθώ με πολλή προσοχή πολλές σελίδες εταιρειών στο Facebook καθώς και όλους τους διαγωνισμούς που τρέχουν για την προώθησή τους.Δεν έχω ιδέα ποιος τις διαχειρίζεται και ποιος προτείνει τις ενέργειες προώθησής τους, και δεν είναι το θέμα μας. Αν κάποιος διαβάσει τα terms του Facebook για τα»promotion guidelines«, το 90% των ενεργειών (στην Ελλάδα προφανώς) τα καταπατούν.

Για να το κάνω λιανά: Οποιοσδήποτε διαγωνισμός προυποθέτει από το χρήστη να χρησιμοποιήσει κάποιο από τα mainstream χαρακτηριστικά του Facebook (like, tag, post, upload, mention, klp) είναι ενάντια στα promotion guidelines του Facebook. Παραθέτω παρακάτω κάποια αποσπάσματα από τα guidelines: 

(Τα bold δικά μου)

These Promotions Guidelines govern the publicizing or administering of any sweepstakes, contest, competition or other similar offering (each, a «promotion») on Facebook by you. For clarity, a «sweepstakes» is a promotion that includes a prize and a winner selected on the basis of chance. A «contest» or «competition» is a promotion that includes a prize and a winner determined on the basis of skill (i.e., through judging based on specific criteria). Publicizing a promotion on Facebook means promoting, advertising or referencing a promotion in any way on Facebook or using any part of the Facebook Platform. This may include, for example, in Facebook advertising inventory, on a Facebook Page, or through a status update. Administering a promotion on Facebook means operating any element of the promotion on Facebook or using any part of the Facebook Platform. This may include, for example, collecting submissions or entries, conducting the drawing, judging winning entries, or notifying winners. By publicizing or administering the promotion in any way on Facebook or using any part of the Facebook Platform, you agree to these Promotions Guidelines.

[............]

Below we have provided a few examples to help you understand how to apply Section 3 of the Promotion Guidelines:

You cannot: Condition entry in the promotion upon a user providing content on Facebook, such as making a post on a profile or Page, status comment or photo upload.

You can: Use a third party application to condition entry to the promotion upon a user providing content. For example, you may administer a photo contest whereby a user uploads a photo through a third-party application to enter the contest.

You cannot: Administer a promotion that users automatically enter by becoming a fan of your Page.

You can: Only allow fans of your Page to access the tab that contains the third-party application for the promotion.

You cannot: Notify winners through Facebook, such as through Facebook messages, chat, or posts on profiles or Pages.

You can: Collect an address or email through the third-party application for the promotion in order to contact the winner by email or standard mail.

You cannot: Instruct people (in the rules or elsewhere) to sign up for a Facebook account before they enter the promotion.

You can: Instruct users to visit the third-party application to enter the promotion (as described in Section 3.4(i)). Since users must have a Facebook account in order to access an application on the Facebook Platform, if you give this instruction, they will be prompted to sign up for a Facebook account if they do not already have one.

Και μπορώ να καταλάβω ότι μπορεί κάποιος να το κάνει ποντάροντας στο γεγονός ότι το Facebook δεν έχει επι της ουσίας τα resources να κάνει review όλες αυτές τις ενέργειες που τρέχουν (ειδικά αν συνυπολογίσει ότι όλα αυτά τρέχουν στην ελληνική γλώσσα). Μπορώ να το καταλάβω μόνο για μια μικρή σχετικά σελίδα μιας εταιρίας/brand αν και ούτε αυτό θα έπαιρνα το ρίσκο να το κάνω.

Δεν μπορώ να καταλάβω όμως ποιος παίρνει το ρίσκο, για μια μεγάλη μαρκά, πολλές φορές πολυεθνική. Είμαι σίγουρος ότι αν η μάρκα γνώριζε ότι τρέχοντας ένα τέτοιο διαγωνισμό διατρέχει τον κίνδυνο (έστω και αν είναι μικρός προς το παρών) να κατέβει η σελίδα του (που με τόσο αίμα δάκρυα κι ιδρώτα συγκέντρωσε τα likes της) δεν θα το έκανε.

Τις περισσότερες φορές θέλω να πιστεύω ότι είναι άγνοια είτε γιατί τρέχει εσωτερικά από τον πελάτη είτε γιατί όπως ανέφερα παραπάνω η αγορά βρίκεσται στην ωρίμανση της ακόμα.

Δεν θέλω να πιστέψω ότι κάποια εταιρία που κάνει αυτή τη δουλειά το γνωρίζει αλλά παρόλα αυτά το κάνει.

Κατ’ αρχάς γιατί κανιβαλίζει απίστευτα το μέσο, αλλά κυρίως γιατί «πηδάει» μια αγορά που έχει όλες τις προοπτικές να κερδίσει τη δική της θέση σε όλα τα πλάνα. Σκεφτείτε ότι αν μια μεγάλη μάρκα την «πάθει», πως θα αντιδράσουν οι υπόλοιποι (Βλ. Nestle στο εξωτερικό)

Αυτά τα λίγα. Καλό καλοκαίρι σε όλους!

Posted via email from Giorgos Vareloglou

Είμαι γνωστό Google fan boy, και έχω φάει την «καζούρα» που μου αξίζει για το θέμα .
Το post αυτό όμως αφορά ακριβώς το αντίθετο. Είναι γνωστό ότι το Paid Search Marketing τα τελευταία χρόνια ήταν, και θα συνεχίσει ενδεχομένως να είναι, ο «βασιλιάς» του online advertising spend (ναι, και στην Ελλάδα, κατά τη γνώμη μου).

Παρόλα αυτά δεν αποτελεί την λύση για όλα τα πλάνα. Στην πραγματικότητα μέσα από αυτό αξίζει να προβάλλεις κάτι που ο κόσμος ήδη ψάχνει. Προφανώς και αυτό περιλαμβάνει πολλά, γιατί ο κόσμος ψάχνει σχεδόν για τα πάντα, εκεί άλλωστε οφείλεται και η επιτυχία της πλατφόρμας που διαθέτει σήμερα η Google. 

Tι δεν ψάχνει ο κόσμος λοιπόν; 

Δεν ψάχνει για το διαγωνισμό που ξεκινήσατε για να προωθήσετε τη μάρκα σας ή ένα προιόν της. Δεν ψάχνει για την καινούρια σας υπηρεσία, το νέο καινοτόμο προιόν σας, την μοναδική μόνο για 48 ώρες προσφορά σας, τη νέα σας καμπάνια, το νέο σας corporate mantra (!) που συνοδεύεται και από μια σειρά ενεργειών CSR, κλπ.

Δεν ψάχνει, γιατι δεν τα γνωρίζει. Προφανώς και οι εναλλακτικές του «Αν όχι Google, τότε τι;» είναι πολλές. Εγώ θα σταθώ σε μία. Στην πλατφόρμα του Facebook και τις ευκαιρίες προβολής σε αυτό. 

Αν η επανάσταση που έφερε η Google με το Adwords ήταν ακριβώς η δυνατότητα να προσεγγίσεις ένα δυνητικό πελάτη που ήδη γνωρίζεις ότι ψάχνει για τα προιόντα/υπηρεσίες σου, το Facebook αντίστοιχα έχει το behavioral targeting. 

Οι τύποι πήραν έναν όρο που κυκλοφορούσε μόνο σε παρουσίασεις σαν hype term (ή στην καλύτερη υφίσταντο για την προβολή σε κάποια λίγα websites), τον έβαλαν κάτω και τον ξεφτίλισαν.

Τι θες; Age, location, relationship status, education, interests, on their birthday, their friends of friends; Βάλε τη φαντασία σου και διαλεξε τη στόχευση που αρμοζει στο πλάνο σου.

Από τη μεριά του χρήστη είναι λίγο spooky, από τη μεριά του marketer είναι η χαρά του.  

Και σα να μην έφτανε αυτό το Reporting που παίρνεις γι’ αυτές τις διαφημίσεις στο τέλος της ημέρας, μπορεί να αποτελέσει έως και εργαλείο αποφάσεων για τη στρατηγική σου γενικότερα. Το ότι γνωρίζω ότι το 40% των χρηστών που έκαναν click στις διαφημίσεις μου έχει ώς Νο1 ενδιαφέρον το cinema είναι πολύ σημαντικό insight και θα με βοηθήσει στα πλαίσια της καλύτερης κατανόησης του κοινού μου. 

Γιατί Facebook Αds λοιπόν:

1. Γιατί είναι transparent. 

Είναι transparent και για το agency αλλά και για το διαφημιζόμενο. Είναι transparent όπως όλες οι πλατφόρμες (βλ. Google) μέσα από τις οποίες κάποιος μπορεί να στήσει μέσα από ένα web based application την καμπάνια του και να γνωρίζει σε βάθος ανα πάσα στιγμή (real time) την απόδοσή της.

2. Γιατι μπορείς όπως και στο Search να στοχεύσεις σωστά τα μηνύματά σου. Aλλά ακόμα καλύτερα σε σχέση με το Search κατά περιπτώσεις.

3. Γιατί είναι PPC. Kαι ότι είναι PPC το αγαπάμε. 

4. Γιατί με τον καιρό προστίθενται συνεχώς νέα χαρακτηριστικά στην κατεύθυνση του καλύτερου tracking / reporting

5. Γιατί είναι ακόμα φθηνό.

Αν προσθέσεις σε όλα αυτά το πόσο καλό customer service παίρνεις από τους account managers του Facebook (αν είσαι τυχερός να έχεις ένα), και το συγκρίνεις με το level of service της Google (Ελλάδος πάντα) τότε ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να δοκιμάσεις το Facebook κάνοντας allocate ένα μικρό budget.

Posted via email from Giorgos Vareloglou

Διαβαζω, οπως παντα, την στηλη του Περικλη στο marketingweek να μιλα για το SEO.

Kαι λέει κάτι απλό. Ότι έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο. Στο ότι η αγορά όχι μόνο έχει καταλάβει πια την αναγκαιότητα του για το πλάνο ανάπτυξης ενός media site, αλλά έχει καταλήξει να ζητά μόνο αυτό. Έχω δει περιπτώσεις που διώχνουνε κόσμο από το content (συντάκτες), ρίχνοντας και την συχνότητα ανανέωσης του περιεχομένου τους αλλά κυρίως την ποιότητά του, στηριζόμενοι στο SEO και στα ρημάδια τα «ζώδια» που φέρνουν το traffic με τις ορδές!

Δε πάει όμως έτσι.. Γιατί όπως λέει και ο συνάδελφος, το bounce rate θα μας κυνηγάει.

Στόχος μέσα από οποιαδήποτε ενέργεια προβολής για ένα online property που θέλει να βγάλει λεφτά απ το περιεχόμενο είναι να χτίζει μια loyal βάση χρηστών, η οποία θα έρθει ξανά και ξανά στο site να καταναλώσει περιεχόμενο.

Αντιγράφω από ένα σχόλιο που είχα κάνει παλαιότερα για το συγκεκριμένο θέμα:

Για να δει κάποιος την αύξηση ή την μείωση του awareness/loyalty του brand/website του μπορεί να παρακολουθήσει ένα απλό KPI:

direct traffic + branded search traffic

Η αποτύπωση αυτής της τάσης αύξησης του awareness ενός site θα φανεί ξεκάθαρα αν γεμίσεις την Αθήνα pisa ή αν κάνεις τηλεόραση (Τυχαίο παράδειγμα).

Η παρακολούθηση του συγκεκριμένου KPI επίσης με οδήγησε στο συμπέρασμα ότι το Search δεν προσφέρει κανενός είδους awareness τουλάχιστον στην δική μας αγορά αν και νομίζω ότι και στο εξωτερικό το ίδιο ισχύει.

Με το που ένας μεγάλος διαφημιζόμενος μειώσει τα budget της offline επικοινωνίας του αυτό αντικατοπτρίζεται σταδιακά στο KPI που αναφέρω παραπάνω.

Δεν ξέρω αν είναι πανακεια. Λογικά όχι. Απλά με έχει βοηθήσει σημαντικά στην συστηματική παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας που έχουν άλλες ενέργειες επικοινωνίας (οnline/offline)

Το SEO, το Paid Search Marketing είναι τακτικές για να φέρεις το online property σε μια πρώτη επαφή με το χρήστη. Αφού προσγειώσουν το χρήστη σε κάποια σελίδα αυτού του site σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Loyalty χτίζεις καταρχάς επενδύοντας στο ίδιο το property βελτιστοποιώντας το όχι μόνο για τις μηχανές αναζήτησης αλλά κυρίως για τους χρήστες. Επενδύοντας στο content και την ποιότητα του. Ναι αξίζει να ακριβοπληρώσεις για το content σου το οποίο longterm θα σου επιστρέψει αυτήν την επένδυση. Επενδύοντας στο ίδιο σου το όνομα και σε ενέργειες να το κάνεις γνωστό. Προβολή σε traditional μέσα, ίσως display (λέω ίσως γιατί δεν είμαι σίγουρος για την αξία του, θα ήθελα να μας πει δυο λόγια ένας mediaς). Άρα αν θα έπρεπε στις 7.00 το πρωί να βάλω 4 bullets/κατευθύνσεις για την δημιουργία ενός μεστου πλάνου αναπτυξης ενός νέου online property θα ήταν τα παρακάτω:

1. Valuable Content

2. Usable website

3. Search Marketing

4. Awareness

Tότε ίσως να έχεις μια μαγική συνταγή.

Posted via web from Giorgos Vareloglou

Αλήθεια τώρα. Έχουμε ξεφύγει τελείως;

Posted via web from Giorgos Vareloglou

Eίναι διαφήμιση; Μάλλον! Μου έφτιαξε τη μέρα πάντως . Το είχα ξεχασμένο χρόνια και επέσα σήμερα πάνω του για 2η φορά! 

Posted via email from Giorgos Vareloglou

Posted via email from Giorgos Vareloglou

Posted via email from Giorgos Vareloglou

Posted via email from Giorgos Vareloglou

Προκειται για μια φήμη ότι η Google θα εκμεταλλευτεί διαφημιστικά τα billboards (και άλλα outdoor placements) στο Google Street view, με up-to-date διαφημιστικές καταχωρήσεις. Φαίνεται πολύ καλή κίνηση στην κατεύθυνση αύξηση των revenues έξω από το Search Network της. Μέχρι στιγμής το ~99% των εσόδων της εταιρίας προέρχονται από τη διαφήμιση μέσα από την πλατφόρμα των Google Adwords. 

Αφορμή για όλη αυτή την παραφιλολογία ήταν αυτή η νέα πατέντα. Περισσότερα για το θέμα έχει το RRW

Posted via web from Giorgos Vareloglou

Posted via email from Giorgos Vareloglou