Συνήθως δεν διαβάζω βιβλία στις διακοπές. Κυρίως γιατί τα βιβλία που θέλω να διαβάσω έχουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σχέση με τη δουλειά, και στις διακοπές δεν θέλω τίποτα που να μου τη θυμίζει. Φέτος είπα να το δοκιμάσω και συνέβαλε σε αυτό το kindle που είχα μεγάλη περιέργεια να το δοκιμάσω σαν εμπειρία – ναι αξίζει. ακόμα και το kindle for iPhone.

Αnyhoo, ψάχνοντας έπεσα κατα τύχη σε αυτόν και το βιβλίο του «The Ubiquitous Persuaders«. Ο George Parker είναι μια παλιά καραβάνα της Madison Avenue (πάνω από 30 χρόνια στη διαφήμιση). Το βιβλίο του κάνει μια αναδρομή στη διαφήμιση από το ’50 μέχρι σήμερα και εξετάζει τους κύκλους που κάνει. Εξηγεί την καραμέλα του integrated Marketing (σήμερα γνωστό και ως 360), το branding ώς μια λύση για να πέσει στα μαλακά μια όχι τόσο αποτελεσματική καμπάνια κλπ κλπ. Γενικά στέκεται κριτικά απέναντι στο industry, άλλωστε αυτό κάνει και μέσα από το blog του (εξού και το Adscam). Ο λόγος που προτείνω να το διαβάσετε είναι γιατί αφενώς απομυθοποιεί πολλά από τα διαχρονικά κλισέ του χώρου, γιατί ο καυστικός του λόγος είναι απολαυστικός και last but not least, γιατί είναι σε τέτοια θέση που μπορεί και λέει τα πράγματα όπως είναι. Αντιγράφω από το introduction του Jeff Goodby:

«Yeah George is a little controversial. He is, after all, the man who regularly refers to Martin Sorrell, probably the most powerful man in advertising, as the «Poisoned Dwarf».»

O Martin Sorrell για όσους δεν τον γνωρίζουν είναι ο CEO του WPP Group .

Καλή ανάγνωση!

ΥΓ. Σας άρεσε το καινούριο design του blog μετά από κανα δυο χρόνια; Premium Woothemes ftw!

Η Ogilvyone για λογαριασμό της Cosmote «έδωσε στο θεσσαλονικιό τη ευκαιρία να συνεχίσει τα ταξίδια του». Με αυτό τον τρόπο πέρασε στο κοινό του ο Θεσσαλονικιός το sponsoring της Cosmote, εξηγώντας στους 100.000 fans του (Facebook page) το σκεπτικό του.

Τι έκαναν; Τον άφησαν ελεύθερο να στήσει το video και τα κείμενα του όπως μόνο αυτός ξέρει, και του ζήτησαν μόνο 2 πράγματα:

1. Να μιλάει στο κινητό
2. Να κάνει μια αναφορά μερικών δευτερολέπτων σε κάθε video.

Ένα ερασιτεχνικό video, μόλις έγινε branded entertainment που λέει και ο Πάνος.

Kudos στην Ogilvyone για την ιδέα. Kudos στην Cosmote που δέχηκε να κάνει κάτι τόσο τολμηρό.

Αν αναρωτιέστε γιατί το καλύτερο ελληνικό blog για την διαφήμιση έχει να ανανεωθεί ένα μήνα.. η απάντηση βρίσκεται σε μια beta.

Θα είμαι διθυραμβικός γιατί δεν μπορώ να είμαι κάτι άλλο. Το νέο Skai είναι ότι περίμενα από τον Δράκο όταν τον καλοσώριζα στην αρένα λίγους μήνες πριν. Είναι το «καλό internet» που πιπιλίζουμε πολλοί αλλά λίγοι μπορούν να το κάνουν.

To νέο skai κατά τη δική μου γνώμη είναι ένα site που μπορεί άνετα να κοιτάξει στα μάτια το bbc. Και ναι σε κάποια κερδίζει ο βρετανικός κολοσσός αλλά σε κάποια ενδεχομένως όχι.

Αλλά αυτό είναι η επιτυχία. Ότι έχω ένα ελληνικό site που μπορώ να το θέσω σε σύγκριση με ένα media του εξωτερικού.

Τι μου άρεσε:

- Λάτρεψα το footer του

- Ο TV player και οι δυνατότητες για video on demand

- To section του ραδιοφώνου, και η αμεσότητα με την οποία μπορείς να επικοινωνήσεις με τον παραγωγό

- Το netvibes look & feel στο http://beta.skai.gr

- H επιλογή των χρωμάτων στην εναλλαγή κατηγοριών (+1 στους designers)

- Γενικότερα ο τρόπος που παραθέτει το περιεχόμενο αν και εδώ θα ζητούσα το σχόλιο του porcupine, που είναι και expert.

Άτέλειες πολλες. Μερικές θα τις βρείτε με μια πρώτη ματιά, απλά δεν είναι η στιγμή να επισημανθούν μιας και το λένε ότι είναι σε beta. Άλλωστε έχουμε πολύ χειρότερες  μπέτες

Για όσους δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι παίζει… ακολουθήστε το link.

Μουσικάρες, φωνάρες… δε περιγράφω άλλο. Κάποια στιγμή που θα έχω μεγαλύτερη ευχέρια χρόνου, θα αφιερώσω post ολόκληρο στο τι πάει να κάνει αυτή η παρέα στο ελληνικό internet, και γιατί αξίζουν την προσοχή μας.

Προς το παρών, ακούστε τους να streamaρουν μουσικές, που δύσκολα θα βρείτε μόνοι σας, και χαραμίστε λίγο χρόνο απ τη ζωή σας για να δείτε τι community έχει στηθεί γύρω από αυτό το brand, χωρίς να έχουν κάνει ουσιαστικά τίποτα. Απλά ώντας οι εαυτοί τους.

PS έχουν και twitter

Making of «To krasaki tou tsou»

Ότι γνώμη και να σχηματίσατε για το συγκεκριμένο video, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ένα πράγμα. Ότι τα παιδιά της Leo burnett είχαν κέφια εκείνη τη μέρα. Και όταν έχουν κέφια βγάζουν όμορφες δουλειές. Δε θα μείνω στα 974,431 views, γιατί και τα μεταλ πορτοφόλια, ήταν μια επίση εξαιρετική δουλειά που δεν έτυχε της ανάλογης αναγνώρισης, αλλά στην ουσία. Και η ουσία είναι ότι έγινε θέμα. Και βλέποντας το τελευταίο ακροθιγώς του Περικλή συμφωνώ ότι δεν έχουμε ακόμα πολλές δουλειές που κατάφεραν να γίνουν θέμα.

Τα σέβη μου λοιπόν σε μία παρέα που κατάφερε να διχάσει μια αγορά, και να βάλει στο youtube τον μπαμπά μου.

Ξεκινώ με τα κακά:

Οι παρουσιάσεις δεν έδεναν καθόλου μεταξύ τους, αφού κάποιες απευθύνονταν σε κοινό με πολύ basic γνώσεις στο web, ενω κάποιες νομίζω ότι εμβάθυναν αρκετά σε ζητήματα που δεν αφορούσαν απαραίτητα το κοινό που τις παρακολουθούσε. Για του λόγου το αληθές το παρακάτω twitter σχολιάζει την παρουσίαση της Christina Sargarduy, Managing Director Search, OMG EMEA :

Όπως και τις άλλες χρονιές διαπιστώνω και φέτος ότι είναι πολλές οι ώρες λίγα τα breaks και ειδικά όποιος μιλούσε μετά το luch break ήταν απλά άτυχος..

Δεν ξεχώρισε καμία παρουσίαση πλην του David Pugh-Jones, Creative Strategist της Microsoft Advertising, ο οποίος άνοιξε τα μάτια του κοινού μερικές ενέργειες στο εξωτερικό που σκίσανε.

Τέλος θα ήθελα περισσότερες παρουσιάσεις Ελλήνων. Όχι εταιρικές παρουσιάσεις. Ουσιαστικές τοποθετήσεις με ελληνικά cases και νουμερα που αφορούν το δικό μας internet. Το ότι μας είπε η  Basak Tamar, Regional Manager, Google EMEA ότι γίνονται 1 billion αναζητήσεις τη μέρα είναι εντυωσιακό στοιχείο αλλά δε μου λέει κάτι.. Θα προτιμούσα ενδεχομένως τον Γιώργο Σαλλιάρη Φασέα να μας πει δυο πράγματα για το Google στην Ελλάδα.

Οι ξένοι φέτος φέτος, δεν έκλεψαν την παράσταση. Πέρσι είδαμε την Patou της οποίας το presentation (ή performance;) το θυμάμαι ακόμα. Και το θυμούνται όσοι άλλοι την παρακολούθησαν. Ίσως να ανέβασε τον πήχη, όπως διαπιστώνει και ο Φώτης.

Τέλος δε μας άρεσε το Catering, ενώ το κόκταιλ που ήταν στο πρόγραμμα για το τέλος του συνεδρίου, ήταν καφές!

Τα καλά τώρα.

Ο νέος χώρος που φιλοξένησε το imc ήταν σαφώς ανώτερος από τον περσινό, μπράβο για την επιλογή του.

O κόσμος ήταν πολύς και οι ευκαιρίες για networking ήταν σημαντικές. Το networking είναι και το σημαντικότερο σε τέτοιου τύπου events.

Δεν είδαμε εταιρικές παρουσιάσεις…

Το creative showcase ήταν μια πολύ καλή πρωτοβουλιά, στην οποία πρέπει του χρόνου να δωθεί περισσότερο βάρος. Το γράφω στα θετικά του συνεδρίου, ακόμα και αν δεν ετυχε της υποστήιξης που περίμενα. Επίσης στα αρνητικά σημειώνω και το γεγονός ότι είχε πολλά φάουλ στο στήσιμο.

Η mindworks παρουσίασε το case study της Vodafone για το οποίο είμαι πολύ περήφανος και θα αφιερώσω αναλυτικό post.

Η κλασική πια φωτογραφία των bloggers του συνεδρίου, που τείνει να γίνει παράδοση μετά από τρια χρόνια θα δημοσιευθεί τις επόμενες μέρες.

Τέλος να αναφέρω κάτι που δεν έγινε ούτε φέτος, αλλά ούτε και τα προηγούμενα χρόνια.

Δε μπορώ να καταλάβω τι είναι τόσο δύσκολο στο να υπάρχει live μετάδοση του συνεδρίου. Και φέτος όποιος ήθελε να πάρει μια γεύση από το συνέδριο μπορούσε να το κάνει χάρη στο twitter στην πρωτοβουλία μερικών από μας να αναμεταδώσουμε τα keypoints του συνεδρίου. H Σώτω Μητρόγλου μετέδωσε μέσω qik μερικές παρουσιάσεις του συνεδρίου (1, 2), και εγώ με τον Φώτη σχολιάσαμε μαζι καποιες παρουσιάσεις. Το τελευταίο είχε πολύ πλάκα, ρίξτε μια ματιά στα twitter μας .

ΥΓ1 Πολύ καλή επίσης η παρουσίαση της Ελένης Κίτρα προέδρου του IAB.
ΥΓ2 Ελπίζω να βγει σύντομα υλικό και παρουσιάσεις του συνεδρίου…
ΥΓ3 Τα κορίτσια της Google εγραψαν υπερωρίες στα coffee breaks, νομίζω ότι δεν άφησαν διαφημιζόμενο σε ησυχία…
ΥΓ(Last but not least) Αναμφισβήτητα περσόνα του συνεδρίου ο Περικλής Βανικιώτης, του οποίου η μεταγραφή, συζητήθηκε πολύ στα πηγαδάκια..

Λίγα λόγια για τη δουλειά πριν μπω στη διαδικασία να τη σχολιάσω.

Μιλάμε ουσιαστικά για μια ταινία μικρού μήκους η οποία εκμεταλλευόμενη τις δυνατότητες του web γίνεται interactive κόβοντάς την σε 10 chapters ανάμεσα στα οποία ο χρήστης συμμετέχει και «καθορίζει» την συνέχεια της ιστορίας.

Πρόκειται για μία πλήρως integrated καμπάνια, με διαφήμιση στους κινηματογράφους υπό τη μορφή κινηματογραφικού trailer, διαφήμιση στη τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και προώθηση πάνω σε συσκευασίες Lacta που περιέχουν κωδικούς για να πάρει κανείς «tips» αλλά στην ουσία δένουν το προϊόν με το promotion κάνοντας μια έμμεση προώθηση των πωλήσεων.

Δεν έχω ιδεά για την επιτυχία της, αλλά μάλλον θα μάθουμε σύντομα, προσωπικά όμως μου άρεσε.

Μου άρεσε γιατί είναι κάτι καινούριο. Όχι τελειώς, αυτό το concept έχει ξαναπαίξει στο «ένα λεπτό αρκεί» μόνο που αυτό ήταν περισσότερο παιχνίδι παρά ταινία.

Μου άρεσε επίσης γιατί υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή η δουλειά (προυπόθεση είναι η επιτυχία πάντα) να αλλάξει την ατζέντα. Όπως πριν κανά δύο χρόνια έβαλαν όλη την αγορά να ζητά virals με αποτέλεσμα να έχουμε φέτος 14 shortlisted συμμετοχές στα ermis, παίζει από του χρόνου να ζητάνε όλοι branded entertainment σε μορφή ταινίας; (Θεός φυλάξει δε θα τ’ αντέξω). Όπως και να χει η αλλαγή είναι πάντα κάτι θετικό.

Μου άρεσε η παραγωγή, και δίνω πολλά μπράβο στον Πιλάβιο.

Μου άρεσε το γεγονός ότι καταλήγει στο tv spot που ήδη τρέχει καιρό τώρα. Μένω σ’ αυτό γιατί συνήθως βλέπουμε ενέργειες για το internet τελείως αποκομμένες από την offline επικοινωνιακή στρατηγική ενός brand. Και νομίζω ότι είναι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό αυτής της ενέργειας. Το απόλυτο δέσιμο της online επικοινωνίας με την offline.

Tέλος μου άρεσε η Tamta.

Αυτό που μου έκατσε κάπως ήταν το προεπιλεγμένο «Δέχομαι να λαμβάνω επικοινωνία».
Επίσης μου την έδωσε το ότι ήταν πολύ βαρύ και περιμένοντας να φορτώσει το video διάβαζα κανα δυό αρθράκια στον reader μου. Το κάλο όμως είναι ότι το θέμα λύθηκε τις πρώτες δύο μέρες και τώρα το downloading φυσάει.

Τέλος θα ήθελα μερικές ακόμα επιλογές sharing, αλλά νομίζω ότι δεν το έκαναν για συγκεκριμένους, ενδεχομένως γιατί θέλουν να ξεφορτωθούν την ταμπέλα «viral». That’s my guess.

Η σελίδα του facebook έχει 120 fans, που δεν είναι καθόλου άσχημο νούμερο αν σκεφτεί κανείς ότι δεν υπάρχει παραπομπή από το site (μήπως θα έπρεπε;).

Τέλος, και επειδή δε θα μπορούσα να μην ψάξω για insights έχω μια σύντομη δήλωση του Πάνου Σαμπράκου, στη μεταξύ μας επικοινωνία για την καμπάνια:

«Το θέμα branded entertainment είναι ότι πιο hot για εμένα στο χώρο του interactive marketing. Είναι η ευκαιρία που έχουν τα brands να παρέχουν interactive διασκέδαση στους χρήστες σε αντάλλαγμα της προσοχής τους, με τρόπο που μόνο χάρη στο internet και το broadband μπορεί να γίνει.»

Για να κλείσω, λέω ότι η Οgilvyone μετά το livefeeds ανέβασε τον πήχη και ως προς τις δουλειές που βλέπουμε γενικά να βγαίνουν, αλλά και στις δικές της δουλειές κάνοντάς μας λίγο πιο απαιτητικούς. Ως άνθρωπος που μεγάλωσε (επαγγελματικά) με τα CTRs τα CPCs και τα Conversion rates, είμαι λίγο σχολαστικός ως προς την αποτελεσματικότητα μιας ενέργειας, και όπου ακούω engagement, 360 και brand awareness κρατάω μικρό καλάθι. Οπότε την τελευταία κουβέντα την κρατάω για το τέλος, όταν θα έχουμε μάθει και πόσους χρήστες προσέλκυσε τελικά η ενέργεια.

Δικό σας.

ΥΓ Μιας και πιάσαμε κουβέντα για branded entertainment ρίξτε μια ματιά στους mettre του είδους και στα case studies που έχουν να μας δείξουν.

To οποίο όπως διαβάζω θα μπορούσε να είναι και το επόμενο Grand Prix.

Και μετά με στέλνει ο Μιχάλης σε αυτό.

Είναι η νέα δουλειά της Agent provocateur. Πολύ καλή δουλειά, φοβερό concept, φωτογραφία κλπ.
Αλλά εκτός από artwork έχουν και PPC .

Αλλά πριν τα δείς ρίξε μια ματιά φρεσκότατο spotακι:

To flickr set εδώ

Η MRM Athens απέσπασε Silver medal στα 2008 WebAwards του Web Marketing Association Awards, για το web site της Amita, amita.gr.

Τα βραβεία WebAwards αναγνωρίζουν τα καλύτερα web sites σε όλο τον κόσμο, σε 96 κατηγορίες. Συνολικά πάνω από 2.400 sites από 45 χώρες πήραν μέρος στο διαγωνισμό. Οι συμμετοχές κρίθηκαν βάσει design, copy writing, καινοτομίας, περιεχομένου,
interactivity, πλοήγησης και χρήσης τεχνολογίας. Το site της Amita κέρδισε το Award of «Beverage standard of Excellence» στην κατηγορία ποτών.

Πάω να μπω στο site:

Bab request.

Μη ξεχάστε το www.

Κατα τ’ άλλα έχω να πω, συγχαρητήρια για το πολύ σημαντικό βραβείο. Διεθνή διάκριση για ελληνική εταιρία δε βλέπουμε κάθε μέρα.

Thumbs down γιατί βγήκε το video και δεν υπάρχει site στον αέρα… Δηλαδή έχουμε ένα πολύ ωραίο video το οποίο φαίνεται να προσεγγίζει την online κοινότητα, που όμως το lead μένει ανολοκλήρωτο αφού μετά απ’ αυτό καταλήγει σε αυτό:

Site under construction

Kudos Atcom!

Νομίζω ότι μια παρέα απ τη Θεσσαλονίκη πάει το ραδιόφωνο ένα βήμα μπροστά. Ξεκίνησαν από δω, δημοουργώντας τη δική τους δημοκρατία στο ραδιόφωνο, έριξαν ένα τρικούβερτο καβγά με το αφεντικό και πήραν το καπελάκι τους και έφυγαν γι άλλα, αφήνοντας μας όλους σύξυλους.

9 μήνες μετά, είναι πάλι ένα βήμα μπροστά, βγάζοντας στον αέρα το πρώτο (σοβαρό) ραδιόφωνο που δεν είναι στον αέρα… «Off radio»

Ναι, αποκλειστικά online, κι αν σας αρέσει.

Ποιοι;

Είναι οι τύποι που έφεραν πολλά τραγούδια που μέσα λίγο καιρό είχαν γίνει σούπα, σε ότι mainstream μαγαζί, club, ραδιόφωνο υπήρχε ανά την ελλάδα.

Είναι οι τύποι που έκαναν τους reammonn mainstream..

Αξίζει να τους ακούσετε.

ΥΓ. Τα δημιουργικά από την Beetroot.

287.517 views till now. Εντυπωσιακό. Πρόκειται για ένα video που έκανε όλο το ελληνικό web να παραμιλάει στα κινέζικα. Το καλύτερο ελληνικό viral που έχω δει μέχρι σήμερα. Και πολύς κόσμος συμφωνεί μαζί μου. Στην ίδια κατηγορία με τον «Πανίσχυρο Μεγιστάνα των Ninja» το «Greek fun«, «το θρύλο του Γιάγκοναν» και άλλα πολλά παρόμοια.

Τι κοινό έχουν όλα αυτά τα videos αυτή της κατηγορίας; Είναι αστεία, είναι μοναδικά, φτιάχτηκαν από ερασιτέχνες (πάνέξυπνους ερασιτέχνες, που κάνοντας τη πλάκα τους γίνανε πρώτες μούρες στο youtube) και διψούσαν για views. Αυτός ήταν ο τελικός στόχος «δίψα για views».

«To κρασάκι του τσου» όμως δεν έγινε από ερασιτέχνες και δημιουργήθηκε για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Με αυτούς θα ασχοληθώ παρακάτω, σχολιάζοντας κατα πόσο επιτυγχάνει τους στόχους του, ως διαφημιστικό viral.

Λίγα λόγια για το viral πριν ξεκινήσω όμως. Το video είναι προιόν της LeoBurnett για λογαριασμό της Tράπεζας Kύπρου για τις προπληρωμένες κάρτες visa της τράπεζας (prepaidcards.gr). Για αυτήν την ενέργεια στήθηκε ένα micro-site το psoniastointernet.gr το οποίο παροτρύνει τους χρήστες να βάλουν όλη τη δημιουργική τους φαντασία και να φτιάξουν το δικό τους video.

Δεν είναι η πρώτη ενέργεια της τράπεζας Κύπρου για το συγκεκριμένο προιόν. Θυμάστε τα metal portofolia; Πορτοφόλια που χτυπιόντουσαν σε metal ρυθμούς και διαμαρτύρονταν ότι δεν έχουν λεφτά… brilliant concept, out of the box! Δείτε κι άλλα εδώ. Πραγματικά πετυχημένη δουλειά από τη Leo.

Τι είναι αυτό όμως που κάνει τα «metal portofolia» να διαφέρουν σημαντικά σαν ενέργεια σε σχέση με το «κρασάκι του τσου»;

Τα πρώτα εκτός από χαριτωμένα, ειναι και διαφήμιση.

Metal πορτοφόλια

Το σενάριο στα πορτοφόλια είχε να κάνει με την κλασσική μόνιμη αφραγκία ενός νέου (κατα πάσα πιθανότητα φοιτητή 18-24) που τον ταλαιπωρεί. Το video στο τέλος δίνει τη λύση όσο πιο διακριτικά μπορεί. Με ένα url στο τέλος: www.prepaidcards.gr. Et voila! έχουμε διαφήμιση.

Το viral ήταν τόσο έξυπνο που δεν εμπόδισε τους χρήστες να το διαδώσουν ακόμα και αν τελικός σκοπός του ήταν η διαφήμιση. Αυτή είναι και η επιτυχία του. Λιγότερα views σε σχέση με το krasaki πολύ περισσότερα conversions (μαντεύω).

To krasaki tou tsou

Εδώ έχουμε ένα πανέξυπνο σενάριο, μια διασκεδαστική υλοποίηση και μια φοβερή διείσδυση στα inbox των χρηστών, στα blogs και στα forums. Τι δεν έχουμε; Διαφήμιση.

Το σενάριο δεν έχει καμία σχέση με το προιόν που προβάλλει, και ο χρήστης ούτε κατα διάνοια δε φαντάζεται ότι αυτό που βλέπει έχει οποιαδήποτε σχέση με προπληρωμένες κάρτες και την Τράπεζα Κύπρου. Αυτό δεν ήταν ο στόχος;

Αλλά δεν είναι πάντα δεδομένο ότι πρέπει να έχει το σενάριο σχέση με το προιόν, αν και η δική μου γνώμη είναι ότι θα πρέπει, μπορεί στόχος απλώς να είναι να τραβήξει την προσοχή και μετά να οδηγήσει το κοινό εκεί που θέλει με παραπομπές.

Οι παραπομπές όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πολύ δύσκολα ορατές από το χρήστη. Πρέπει να πατήσει στο «more info» link στο Youtube για να δει ότι παίζει ένας διαγωνισμός, και ότι το video εχει κάποια σχέση με ένα site που το λένε psoniastointernet.gr. Η εναλλακτικά βλέποντας το nick του user που έκανε το upload να ενδιαφερθεί να μάθει περισσότερα πράγματα γι’ αυτόν.

Ακόμα όμως και αν καταλήξει όμως στο site (που είναι ένας από τους στόχους) η σύνδεση με το προιόν και την Tράπεζα Kύπρου είναι εμφανής στο footer, το οποίο είναι πολύ πιθανό να μην προσέξει, και σε ένα mini banner της τράπεζας που διαφημίζει τo προιόν. Η σχέση του site με την τράπεζα και το προιόν φαίνεται ξεκάθαρα μόνο αν κάποιος διαβάσει το about section. To mini banner φυσικά θα μπορούσε να είναι διαφήμιση σε οποιοδήποτε site, blog ή forum.

«..διαφήμιση που χρειάζεται επεξήγηση με επιστολές, σχόλια και διευκρινήσεις για το τι ήθελε πραγματικά να πει, απλά δεν είναι διαφήμιση.«

Όπως λέει ο φίλος μου ο Πάνος

θα σας πω 2 χαρακτηριστικά παραδείγματα για το impact του viral.

1. Ειμαι χτες σπίτι με 4 φίλους εκ των οποίων οι 2 το έχουν δει πολλές φορές και το έχουν προωθήσει σε λίστα φίλων, βλέπουμε όλοι το video και γελάμε… Όταν τους λέω ότι είναι διαφήμιση με κορόιδευουν… «τι διαφημίζει ρε; το κρασάκι του τσου;»

2. Η φίλη μου είναι κειμενογράφος σε παραδοσιακό μαγαζί. Ήταν μαζεμένοι όλοι οι δημιουργικοί (του χώρου και αυτοί) και συζητούσαν τι όρεξη μπορεί να είχαν αυτοί οι ερασιτέχνες που το φτιαξαν, τι τρέλα που κουβαλάνε κλπ. Δε με πίστευε όταν της είπα ότι είναι προπληρωμένες κάρτες, παρα μόνο όταν της έδωσα link.

See what i mean?

Επίσης Το να παίξει μια ενέργεια σε blogs, forums, κλπ είναι ένα ζητούμενο. Ο τρόπος που θα αποτυπωθεί όμως έχει μεγάλη σημασία.

Δείτε ένα παράδειγμα post για τα metal πορτοφόλια, με αναφορά στο video στο προιόν, αλλά και στο brand.
Δείτε τώρα και όλα τα posts για το «krasaki tou tsou» και ψάξτε για μια αναφορά στο psoniastointernet.gr στο prepaidscards.gr ή την Τράπεζα Κύπρου.

Συμπεράσματα

Δημιουργήθηκε ένα ωραιότατο video που δεν είχε καμια (ή ελάχιστη) σχέση με το προιόν που στο τέλος της ημέρας ήθελε να προβάλλει. Ωραία τα viral, ωραία τα views, αλλά αυτό που μετράει είναι τα conversions, τα conversion rates και το engagement του καταναλωτή με το εκάστοτε προιόν ή brand.

O Περικλής έχει διαφορετική άποψη στο «Ακροθιγώς»:

«…η στήλη ουδεμία ανάγκη έχει να δει τα στατιστικά του project για να χαμογελάσει. Αντιθέτως έχει πολύ μεγάλη ανάγκη για projects που θα κάνουν τους «απ’ έξω» -αυτούς που σήμερα αδιαφορούν για εν δικτύω δρώμενα- να μάθουν τι συμβαίνει «εκεί μέσα». Όπως και η αγορά έχει ανάγκη από διαφημιζόμενους που θα τολμήσουν να «μιλήσουν» στο χρήστη και να ανοίξουν επιτέλους διάλογο μαζί του.»

Συμφωνώ αλλά να μη ξεχνάμε το ταμείο που γίνεται στο τέλος, όπου τη θέση των δημιουργικών παίρνουν τα νούμερα που ανέφερα παραπάνω.

Οι δημιουργοί κατάλαβαν το foul και έκαναν relaunch το video με παραπομπή στο διαγωνισμό, αλλά ήταν ήδη αργά. Τα 39.000 views του νέου video είχαν μεγάλη απόσταση από τις 287.000 του πρώτου.

Ναι, είχε conversions, ναι κάποιοι πήγαν στο site, αλλά με τέτοιο θησαυρό στα χέρια σου δεν κάνεις «κάποια», κανεις «πολλά», πάρα πολλά φίλοι μου.

Το ενθαρυντικό είναι ότι μια τράπεζα έκανε κάτι τόσο τολμηρό, και προσπάθησε να γίνει πιο φιλική προς το νεανικό κοινό της. Το ενθαρυντικό επίσης είναι ότι αρχίζουν και γίνονται πολύ καλές δουλειές από εταιρίες που δεν έχουν μεγάλη ιστορία στο χώρο του online marketing. Ας κρατήσουμε αυτά…

Άλλα posts:
to krasaki tou tsou – Panos.gr
to krasaki tou tsou – Greek virals (νέο – φρεσκότατο blog)
to krasaki tou tsou – Marketingweek, στήλη «Ακροθιγώς»

Dream big: «The world’s biggest footballers, the world’s smallest teams»

Αυτή είναι μια καμπάνια ξεχωριστή απ όλες τις άλλες. Αλλά αυτό το ξέρετε μάλλον… Όλες οι καμπάνιες της 180 είναι ξεχωριστές.

Λέει ο Χρήστος:

Η ιδέα είναι πολύ απλή η Adidas θέλει να επικοινωνήσει την Αλήθεια του ποδοσφαίρου, θέλει να μπεί στο μυαλό όλων εκείνων των παιδιών που ονειρέυονται να γίνουν μεγάλοι αθλητές όταν μεγαλώσουν.

BTW o Χρήστος δουλεύει στην 180 στο Αμστερνταμ.

Μη φανταστείτε επιθετικά viral videos με φοβερά slogan. Είναι περισσότερο σαν ντοκυμαντερ παρά σαν διαφήμιση. Ίσως αυτο είναι που σε κάνει να κάτσεις για 53′ πίσω από την οθόνη σου βλέποντας όλα τα videos.

Τα γυρίσματα έχουν γίνει σε 3 πόλεις που το ποδόσφαιρο δεν έχει αναπτυχθεί όσο θα ήθελαν αλλά παρ’όλα αυτά υπάρχουν πολλά μικρά υποψήφια αστέρια.

Σε κάθε μια από τις 3 ταινίες μικρού μήκους παρουσιάζεται από 1 μοντέλο μοντέλο ποδοσφαιρικών παπυτσιών (predator, F50, adipure)

Η πρώτη από τις 3 ταίνιες εκτυλίσσεται στα isles of Scilly… ένα μικρό σύμπλεγμα 5 νησιών στα δυτικά σύνορα της Αγγλίας. To παράξενο με αυτή την περιοχή είναι ότι έχει μόνο 2 όμαδες, οι οποίες παίζουν στο μικρότερο πρωτάθλημα του κόσμου, αφού είναι οι 2 τους. Έτσι παίζουν 16 φορές μεταξύ τους σε μια σεζόν διεκδικόντας πρωτάθλημα και κύπελλο.

Ο Beckam, ο Gerrard, o Ballack, o Vierra παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους και προπονούν τα chicko της πόλης.

Η δευτερη γυρίζεται στο San Marino μια μικρή χώρα 30.000 κατοίκων που δεν έχει καταφέρει να δει ποδοσφαιρικά χαίρι, αφου δεν έχει προκριθεί ποτέ σε καποια διοργάνωση. Έχει χάσει από τη Γερμανία με 13-0. Αυτοί ήταν οι λόγοι που τους οδήγησαν στην επιλογή της συγκεκριμένης τοποθεσίας.

Ο Kaka κλέβει την παράσταση.

Η τρίτη ταινιά μικρού μήκους γυρίζεται στην Ανδόρα. Αν και έχει βγει μόνο το 1 από τα 4 parts της ταινίας νομίζω ότι θα είναι η καλύτερη. Πως να μην είναι όταν πρωταγωνιστής είναι ο Jose Murinho.

Νέο φρεσκότατο viral από interamerican, και για την ακρίβεια από το online portal της, anytimeonline με τίτλο «Ένα λεπτό αρκεί»

To concept είναι το εξής:

Χαρούμενο ευτυχισμένο ζευγάρι που ζει σε (και γαμω) μεζονέτα full extra με πισίνες κλπ. ξεκινά την τέλεια μέρα του. Η κολώνα του σπιτιού πάει για δουλειά, η γυναίκα μένει πίσω, ένας άγνωστος συστήνεται ως γείτονας, μπαίνει στο σπίτι και μετα…

Και μετα; Και μετά ο χρήστης διαμορφώνει την ιστορία. Διαλέγει τις κινήσεις που πρέπει να κάνει η γυναίκα για να την σκαπουλάρει από τον άγνωστο.

Πριν αρχίσω να παίζω σκέφτηκα, ότι θα ήταν κάτι τελείως προφανές που θα με κρατούσε για κανα 2 λεπτά, και μετά κλασσικά θα εβγαιναν τα banner από την οθόνη μου και θα μου διναν και 2 χαστούκια .

Τελικά πάνω στο μισάωρο άρχιζα να νευριάζω γιατί είχα σκυλιάσει και δεν έβρισκα άκρη. Τελικά το έβγαλα το ρημάδι, και σώθηκε η πρωταγωνιστρια.

Μου άρεσε. Με κράτησε ώρα, με έβαλε να κάνω κάτι, με δυσκόλεψε, είχε πολύ προσεγμένη σκηνοθεσία, και έχει και συνέχεια οπότε με αφήνει σε αναμονή. Δεν είδα την κλασσική βλακεία που ζητά εκβιαστικα να το στείλεις σε 45 φίλους σου για να δεις την συνέχεια, αντιθέτως δίνει ένα κίνητρο να στείλεις invites, αφού όσο περισσότερα στέλνεις τόσο αυξάνεις τις συμμετοχές σου για ένα Smart.

Επίσης ο διαγωνισμός για το smart κολλάει πολύ με το όλο concept του viral.

Ίσως θα μπορούσε το site να χρησιμοποιεί λιγότερο flash, (SEMιτζής είμαι να μη το πω;) αλλά όπως και να χει αξίζουν συγχαρητήρια στην forthnet ebusiness services. Μπράβο Παντελή.

Φρεσκια καμπάνια από τη Heineken με την κωδική ονομασία «The most wanted«. Η καμπάνια προμοτάρει το 5λιτρο βαρελάκι της, το Heineken draught.

Μου ‘ρχεται λοιπόν το εξής mail:

Μια webcam έχει μείνει ανοιχτή και μπορείς να δεις live τι συμβαίνει!

Θα πάθεις πλάκα!!

Mπες εδώ: 62.1.44.136

Το 62.144.136 πολύ ψαρωτικό έχω να πω. Σχεδόν δε κατάλαβα ότι πρόκειται για viral.

Κάνω το πολυπόθητο click και με βγάζει μπροστά από μια κάμερα σε ένα σπίτι όπου εξελίσσεται μια ληστεία. Δε θα περιγράψω όλο το σενάριο, καταλήγω όμως στο σημείο που αρχίζει το θύμα να μιλάει στην κάμερα «και καλά» σε μένα, και να μου δείχνει μια ταυτότητα που αναγράφει το ονοματεπώνυμο μου.

Εκεί ήταν το δεύτερο σημείο που είπα «wtf?».

Εντάξει μετα με πήγε στο microsite της καμπάνιας που είχε τα κλασσικά. Δωράκια, διαγωνισμοί, πες στους φίλους σου, κανε upload τη φάτσα σου κλπ.

Τo video ήταν πολύ καλό και μπράβο στη forthnet. To promo site όμως δε με τρέλανε. Αλλά για να μη στεναχωρηθούν πολύ, τους λέω ότι λίγα με τρελαίνουν . Το publicpet με τρέλανε για παράδειγμα. Για την ακρίβεια η κειμενογράφος τα έσπασε.

Κατ’αρχάς έκανα πολύ ώρα να καταλάβω για το προιόν. Πώς το λένε; Πως θα μάθω περισσότερα πράγματα γι αυτό; Υπάρχει καμία καλή φωτογραφία του να το δω καλύτερα;

Αυτός δεν είναι ο σκοπός σε τελευταία ανάλυση;

Επίσης, νομίζω ότι σκοπός είναι να κρατήσεις ένα χρήστη πολύ ώρα στο site, και το να του προσφέρεις wallpapers και δυνατότητες uploading δεν είναι πια ελκυστικό. Θέλει κίνητρο, και μάλιστα ισχυρό.

Ένα άλλο που έχει καταστεί ανάγκη τελευταία είναι μια μικρή ενεργεια δημοσιότητας. Είναι καλό όταν ξεκινάς μια καμπάνια να ενημερώνεις τους bloggers ότι υπάρχει και ότι μπορούν να τη δουν. Να προσφέρουν ίσως και κανένα logo σε .jpg γιατί έχουμε βαρεθεί το printscreen. Που ξές μπορεί να μπει και κανένας διαβάζοντας ένα απ τα αγαπημένα του blogs.

Επίσης να επισημάνω για πολλοστή φορά κάτι που έχει ειπωθεί και από άλλους. Τέτοιες ενέργειες χρειάζονται πάντα SEO consulting. Ακόμα και ένα mini site είναι πολύ σημαντικό να είναι ορατό στις μηχανές αναζήτησης. Ήθελα να βρω το mini site για να γράψω το άρθρο και τελικά αναγκάστηκα να ανατρέξω στο mail μου να δω το video το οποίο είχα ξαναδεί, και μετά να κάνει αυτόματα redirect στο πολυπόθητο website.

Αν ήμουν καταναλωτής και ήθελα να επιστρέψω στην ιστοσελίδα για να το στείλω και σε άλλους φίλους μου λέτε να έχανα 2 πολύτιμα λεπτα απ τη ζωή μου για να φτάσω μόνο εκεί; όχι. απλά θα έμπαινα στο twitter μου να διαβάσω τα μηνύματα μου και θα το ξεχνούσα.

το URL του mini site είναι http://www.themostwanted.gr

Μπειτε Google και πετάξτε το αυτούσιο σε phrase search. Δε γυρνάει αποτέλεσμα…

αλλα το πιο πιθανό δεν είναι να θυμάται κάποιος το slogan της καμπάνιας. Μπορεί να θυμάται το προιόν «Heineken draught». Εδώ γυρνάει αποτελέσματα αλλά το promo site http://www.heineken.gr/draught/ είναι στην 7η θέση.

Το χειρότερο ξέρετε ποιο είναι; ότι κατα πάσα πιθανότητα, σε μερικές ώρες θα είναι στην 8η θέση γιατί το post αυτό θα είναι στην πρώτη .

Και θα μπει ο χρήστης στο blog μου (Welcome user!), και θα διαβάσει μια αρνητική κριτική για το mini site της Heineken. Υπάρχει και η άλλη περίπτωση βέβαια, αυτή με το twitter.

Κλείνοντας, Πριν ένα χρόνο ίσως να έβλεπα αυτήν καμπάνια και να έλεγα «WOW!». Τώρα έχω να πω αυτό:

Αρχίστε να ξεχνάτε τις οnline καμπάνιες που γυρίζατε ένα videaκι, πετάγατε ένα mini site και τις βγάζατε στον αέρα. Δεν φτάνει αυτό. Σκεφτείτε, στύψτε τα μυαλά σας, βάλτε όλοι σας τη φαντασία, γιατί το κοινό βαριέται. Και βαριέται πολύ εύκολα. Σας λέω μια λέξη για να βοηθήσω. social.

Εμεινα εντυπωσιασμένος γι αυτό και το αναφέρω. Μπαίνοντας δε κατάλαβα ότι πρόκειται για τηλεοπτική σειρά. Το concept του promo είναι ότι 4 ανθρωποι έχουν εξαφανιστεί μέσα στην Αθήνα, μας παραπέμπει σε ένα χάρτη μας δίνει ένα μεγενθυντικό φακό και μας παροτρύνει να βρούμε σε ποια οδό βρίσκεται ο καθένας. Για τον καθένα υπάρχει ένας γρίφο που πρέπει να λύσουμε για να τον βρούμε.

Έμεινα στο site 10′, φανταστείτε πόσο δύσκολα τους βρήκα. Μόλις τους βρεις, παίζει το trailer της σειράς και μετά κάνει redirect από το minisite στο site της σειράς οπου μπορείς να δεις όλα τα επεισόδια και συνεντεύξεις των ηθοποιών.

Πραγματικά πολύ ολοκληρωμένη προώθηση της σειράς, πολύ προσεγμένο promo site, και αφθονο content όσον αφορά τα bonus και τα επεισόδια. Είχε καιρό να με κερδίσει μια καμπάνια και χαίρομαι που αυτή τη φορά είναι ελληνική. Ξέρει κανεις ποια εταιρία βρίσκεται από πίσω;

To έχω αναφέρει και παλιότερα, αλλά το ikea.gr κοιμάται. Ενώ όλα τα υπόλοιπα ΙΚΕΑ του κόσμου, έχουν το ίδιο respectable site, στην Ελλάδα για κάποιο λόγο έχουν ακόμα αυτό. Pathetic. Αν με ακούει κάποιο Interactive agency ας πάει να τους κάνει μια παρουσίαση.

Το θυμήθηκα πάλι, γιατί βγήκε ένα πολύ ωραίο (flash) site στον αέρα, το roommateliving.com και μου την έδωσε. Κράζω γιατί είναι πολυαγαπημένο brand και είμαι φανατικός πελάτης, αλλά αυτή η παγερή αδιαφορία τους στο διαδίκτυο μου τη δίνει στα νεύρα.

(via)

To zuni είναι ένα facebook-like ελληνικότατο social network που απευθύνεται στην ελληνική φοιτητική κοινότητα.

Ήρθα σε επαφή με ένα zunigan τον Στέφανο Βασδέκη, συνιδρυτή του zuni.gr, και του έκανα μερικές ερωτήσεις για το startup τους.

Το zuni αυτό τον καιρό βρίσκεται σε στάδιο κλειστής δοκιμαστικής λειτουργίας γι’ αυτό όσοι περίεργοι θέλετε να το δείτε από μέσα πρέπει κάποιος να σας προσκαλέσει (ποιος;).

Φυσικά σε αυτό το beta στάδιο ακόμα εντοπίζονται αρκετές ελλείψεις, αλλά όπως λένε και τα παιδιά «Διψάμε για σχόλια!».

Στην ερώτηση:

«Πως σκεφτεστε να εκμεταλευτείτε το διαφημιστικό σας χώρο. θα καταφύγετε σε λύση Google adsense κλπ? θα είστε πιο επιλεκτικοί; Θα αναζητήσετε συνεργασίες με media shops;»

Ο Στέφανος μου απάντησε:

Θα μπορούμε να προσφέρουμε πολύ στοχευμένη προβολή διαφημίσεων, για παράδειγμα μόνο σε άνδρες τελειόφοιτους Πολιτικούς Μηχανικούς ΕΜΠ, οπότε θα αναζητήσουμε λύσεις που θα μπορούν να αξιοποιήσουν αυτό το πλεονέκτημα.

Το ερώτημα για κάποιον που κάνει ένα startup που δεν αφορά κάτι εντελώς καινούριο είναι «τι καλύτερο έχεις να προσφέρεις;» και στη συγκεκριμένη περίπτωση το ερώτημα είναι «Γιατί όχι Facebook;»

- Γιατί το facebook είναι προσαρμοσμένο στις ιδιαιτεραότητες των πανεπιστημίων των αγγλόφωνων χωρών, όπως είναι το Zuni προσαρμοσμένο στις ιδιαιτερότητες των Ελληνικών. Το facebook έχει καταργήσει από μόνο του για την Ελλάδα τη λογική των κλειστών δικτύων που ευαγγελίζεται, δημιουργώντας πρώτα το δίκτυο Greece και τώρα αρχίζοντας να προσθέτει πανεπιστήμια. Στην Ελλάδα ταιριάζει ο διαχωρισμός σε Σχολές, όπως ακριβώς συνθέτουμε τα δίκτυα στο Zuni.

- Γιατί στην Ελλάδα γνωρίζουμε καλύτερα τους συμφοιτητές μας που μπήκαμε μαζί στη Σχολή από αυτούς που αποφοιτήσαμε μαζί, και στο Zuni μπορούμε να τους εντοπίσουμε σε 1 δευτερόλεπτο. (Στο facebook έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορούσαμε γιατί δεν υπάρχουν Σχολές.)

- Γιατί μας αρέσει τα ονόματά μας να υπάρχουν πρώτα με ελληνικούς χαρακτήρες και να μπορούμε να τα αναζητούμε και μετά με λατινικούς. Ομοίως, μας αρέσει να διαβάζουμε ελληνικά και να βλέπουμε τις ημερομηνίες στη μορφή που έχουμε συνηθίσει.

- Γιατί είμαστε Έλληνες και ακούμε καλύτερα τις παρατηρήσεις και τις επιθυμίες των μελών μας.

- Γιατί η ανάγκη για προσαρμοσμένα στην κάθε χώρα social networks αποδεικνύεται από την κυριαρχία του studivz στη Γερμανία και του vkontakte στη Ρωσσία.

Και αυτό το τελευταίο είναι σημαντικό. «Think global, act local!«.

Στην τελευταία ερώτηση που του έκανα για το αν αξίζει να κάνει κανείς web start up στο ελληνικό internet η απάντηση ήταν αφοπλιστική:

Εμείς για να το κάνουμε πιστεύουμε ότι αξίζει. Θέλουμε να γίνουμε επιτυχημένο παράδειγμα για άλλες startups.

Τους εύχομαι ότι καλύτερο, το αξίζουν.

ΥΓ. Έχουν και blog.