Συνήθως δεν διαβάζω βιβλία στις διακοπές. Κυρίως γιατί τα βιβλία που θέλω να διαβάσω έχουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σχέση με τη δουλειά, και στις διακοπές δεν θέλω τίποτα που να μου τη θυμίζει. Φέτος είπα να το δοκιμάσω και συνέβαλε σε αυτό το kindle που είχα μεγάλη περιέργεια να το δοκιμάσω σαν εμπειρία – ναι αξίζει. ακόμα και το kindle for iPhone.

Αnyhoo, ψάχνοντας έπεσα κατα τύχη σε αυτόν και το βιβλίο του «The Ubiquitous Persuaders«. Ο George Parker είναι μια παλιά καραβάνα της Madison Avenue (πάνω από 30 χρόνια στη διαφήμιση). Το βιβλίο του κάνει μια αναδρομή στη διαφήμιση από το ’50 μέχρι σήμερα και εξετάζει τους κύκλους που κάνει. Εξηγεί την καραμέλα του integrated Marketing (σήμερα γνωστό και ως 360), το branding ώς μια λύση για να πέσει στα μαλακά μια όχι τόσο αποτελεσματική καμπάνια κλπ κλπ. Γενικά στέκεται κριτικά απέναντι στο industry, άλλωστε αυτό κάνει και μέσα από το blog του (εξού και το Adscam). Ο λόγος που προτείνω να το διαβάσετε είναι γιατί αφενώς απομυθοποιεί πολλά από τα διαχρονικά κλισέ του χώρου, γιατί ο καυστικός του λόγος είναι απολαυστικός και last but not least, γιατί είναι σε τέτοια θέση που μπορεί και λέει τα πράγματα όπως είναι. Αντιγράφω από το introduction του Jeff Goodby:

«Yeah George is a little controversial. He is, after all, the man who regularly refers to Martin Sorrell, probably the most powerful man in advertising, as the «Poisoned Dwarf».»

O Martin Sorrell για όσους δεν τον γνωρίζουν είναι ο CEO του WPP Group .

Καλή ανάγνωση!

ΥΓ. Σας άρεσε το καινούριο design του blog μετά από κανα δυο χρόνια; Premium Woothemes ftw!

| View | Upload your own

Εδώ το link του original post

Τις προάλλες είχα γράψει ένα μικρό post για τις διαφημίσεις στο Facebook και ξεκίνησε μια συζήτηση γύρω από την αποτελεσματικότητα τους.

Οι καμπάνιες που αναφέρθηκαν ως τώρα έιχαν πολύ χαμηλά CTRs, γύρω στο 1%, σχεδόν όσο μια traditional banner campaign, και πολύ χαμηλά CPCs. Το δεύτερο κυρίως οφείλεται στον μικρό όγκο διαφημιστών και την, πρόσκαιρα χαμηλή ζήτηση διαφημιστικού χώρου.

Χτές διάβασα ένα μικρό άρθρο στο πολύ καλό ΜΙΤ advertising lab για το θέμα το οποίο ήταν και η αφορμή αυτού του post.

Κατ’ αρχάς η εξειδικευμένη προβολή σε social networking sites είναι κάτι σχετικά καινούριο αφού μέχρι τώρα η όποια προβολή (myspace, linkedin) σε αυτά γίνονταν μέσω Google adsense, ήδη γνωστό κανάλι διανομής.

Το contextual advertising που μέχρι πρότινος ήταν η μόνη λύση προβολής σε social networking sites κάμια εξειδίκευση δεν προσφέρει για τέτοιου τύπου sites. Το μόνο που εγγυάται είναι ότι το μύνημα εμφανίζεται σε σελίδες με relevant content. Αυτό ούτε clicks μπορεί να εγγυηθεί, ούτε υψηλά CTRs δεδομένων των αριθμών που ήδη γνωρίζουμε για το contextual advertising γενικότερα.

Πάμε τώρα στην πλατφόρμα που προσφέρει το Facebook της οποίας τα χαρακτηριστικά και οι δυνατότητες, παρά το hype της περιόδου, είναι άγνωστα ως επί το πλείστον.

Αυτό το συμπεραίνω γιατί η μέχρι τώρα συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το αν διαφημίσεις τύπου «βάζωμιαφωτοότιμουκατέβεικαιεναπιασάρικοadtext» μπορούν να συγκριθούν σε αποτελεσματικότητα και απόλυτους αριθμούς με αλλα πιο παραδοσιακά (πια) κανάλια επικοινωνίας όπως το paid search marketing.

Όχι. Η διαφήμιση σε social networking sites με τέτοια ad formats δε μπορεί να ανταγωνιστεί το search. Απ΄τη μία έχουμε διαφημίσεις στα αποτελέσματα αναζητήσεων όπου ο χρήστης ψάχνει κάτι και ενδεχομένως να του προσφέρουμε κάτι την ώρα που το ψάχνει και απ την άλλη έχουμε χρήστες που απλά θέλουν να επικοινωνήσουν με τους φίλους τους.

Τι λύσεις προβολής δίνει το Facebook για να προσεγγίσουμε τα μέλη του;

• Facebook social ads. Διαφημίσεις που στην απλούστερη τους εκδοχή προβάλλονται στο sidebar των σελίδων όπου ένα μικρό δημιουργικό και ένα μικρό adtext των 25 χαρακτήρων είναι τα όπλα του διαφημιζόμενου για να κερδίσει το click. H δεύτερη και πιο ενδιαφέρουσα εκδοχή που ακόμα δεν την έχουμε δει να χρησιμοποιείται ευρέως, ειδικά στην Ελλάδα, είναι όταν το brand προσπαθεί να συνδεθεί με τους χρήστες ως μέρος της δραστηριοτητας τους πάνω στο site μέσω ενός Facebook page, ενός group που έχει δημιουργήσει το brand για τους fans του, ή μέσω ενός application που έχει δημιουργηθεί για τους σκοπούς της καμπάνιας (Νίκο είμαι αμετακίνητος ). Τοτε είναι που το μύνημα φεύγει απ το sidebar και εμφανίζεται στο news feed των μελών και δημιουργείται το πολυπόθητο interaction, στην επιτυχημένη εκδοχή.

• Facebook Pages. Προκειται για την δυνατότητα των διαφημιζόμενων να δημιουργήσουν μια σελίδα για το brand τους όπου τα μέλη έχουν τη δυνατότητα να κάνουν ότι και σε ένα group και φυσικά να προσκαλέσουν άλλα μέλη. Το πιο σημαντικό είναι, όπως προαναφέρθηκε και παραπάνω, ότι με αυτό τον τρόπο το μύνημα γίνεται μέρος της καθημερινότητας των χρηστών.

• Facebook Beacon. Με το Facebook Beacon, συγκεκριμένες ενέργειες του χρήστη στο site του διαφημιζόμενου (εγγραφή, αγορές κλπ) δημοσιεύονται, πάντα με την άδεια του χρήστη, στο news feed που βρίσκεται στο public profile του.

Μέχρι στιγμής, όσον αφορά την ελληνική αγορά, δεν έχω δει κάποια στρατηγική που να εντάσσει όλα ή μέρος από τα παραπάνω στο πλάνο της. Βρισκόμαστε στο στάδιο που χρησιμοποιούμε την απλούστερη εκδοχή των social ads.

Δεν έχω ιδέα αν τα παραπάνω όντως αποδώσουν αυτά που υπόσχονται, αλλά είμαι κάθετος στην τάση των τελευταίων ημερών που λέει ότι τα social networking sites δεν έχουν να αποδώσουν σοβαρά διαφημιστικά οφέλη, ότι τα sites τέτοιου τύπου αποδείχτηκαν φούσκα, και όλα τα υπόλοιπα με το tag: «facebook ads suck».

Λέω ότι πρέπει να περιμένουμε γιατί ούτε με αυτά τα formats έχουμε εξοικειωθεί, αλλά ούτε καν τα έχουμε χρησιμοποιήσει σε όλο τους το εύρος. Άρα είναι πολύ νωρίς για κάνουμε γενικεύσεις, και να βγάλουμε συμπεράσματα.

Τέλος, το σημαντικότερο είναι ότι τα πραγματικά οφέλη των εταιριών από τα social media δε θα προέρθουν από τα χαρακτηριστικά του εκάστοτε διαφημιστικού μέσου που προσφέρεται στους διαφημιζόμενους αλλά απ το περιεχόμενο αυτό καθ’αυτό το οποίο όταν αξίζει θα βρει μόνο του το δρόμο της δημοσιότητας πέρα από CPCs CTRs και budgets.

Θα ήθελα πολύ να μάθω περισσότερα στοιχεία για τα CTRs του Facebook. Έχω την αίσθηση ότι δεν θα είναι καθόλου άσχημα. Έχει πειραματιστεί κανείς;

Το Sport24 έκανε την κίνηση, και την έκανε σωστά. Τη συνδύασε με το ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναικού.

Έλα να ακολουθούν και οι άλλοι…

Τα βασικά συστατικά μιας Guerilla ενέργειας εκτός από το low budget είναι το timing, η δημιουργικότητα, και η φαντασία και η επιθετικότητα (ως προς τον τρόπο που πλασάρεται) του μηνύματος.

Το Guerilla marketing ξεκίνησε να εφαρμόζεται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ως μια διέξοδος-απάντηση στους μεγάλους διαφημιζόμενους που είχαν τα μέσα να βομβαρδίζουν επικοινωνιακά τους καταναλωτές μέσα από τα παραδοσιακά κανάλια επικοινωνίας. Στη συνέχεια όμως βλέποντας την αποτελεσματικότητα αυτών των ενεργειών άρχισαν και οι μεγάλες εταιρίες να εντάσσουν Guerilla τεχνικές στις καμπάνιες τους.

Τα βασικά χαρακτηριστικά μιας Guerilla ενέργειας είναι όπως τα περιγράφει ο Levinson τα παρακάτω:

• Guerrilla Marketing is specifically geared for the small business and entrepreneur.
• It should be based on human psychology instead of experience, judgment, and guesswork.
• Instead of money, the primary investments of marketing should be time, energy, and imagination.
• The primary statistic to measure your business is the amount of profits, not sales.
• The marketer should also concentrate on how many new relationships are made each month.
• Create a standard of excellence with an acute focus instead of trying to diversify by offering too many diverse products and services.
• Instead of concentrating on getting new customers, aim for more referrals, more transactions with existing customers, and larger transactions.
• Forget about the competition and concentrate more on cooperating with other businesses.
• Guerrilla Marketers should always use a combination of marketing methods for a campaign.
• Use current technology as a tool to empower your marketing.

Ο λόγος που άρχισε να με απασχολεί το συγκεκριμένο είδος marketing ήταν ότι οι offline εφαρμογές του με είχαν συναρπάσει και ως προς την δημιουργικότητα τους αλλά και την αποτελεσματικότητα τους. Αρχισα λοιπόν να ψάχνω τι εφαρμογή θα είχαν αυτές οι τεχνικές αν στο δημιουργικό blender βάζαμε και λίγο διαδίκτυο.

Ψάχνοντας στο Google, ανακάλυψα ότι έχουν γίνει αρκετά βήματα προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Διαβάζω μια συνέντευξη ενός τύπου ο οποίος αυτοαποκαλείται Οnline Guerilla marketer (OGM) και η δουλειά του είναι να συμμετέχει ανώνυμα (fake identities) σε forums κοινότητες και social networks προσπαθώντας να πείσει τους χρήστες να αγοράσουν τα προιόντα της εταιρίας που τον πληρώνει. Ο τύπος λέει απιστευτα πράγματα στη συνέντευξη, αξίζει να τα διαβάσετε.

Αλλά δεν τελειώνει εκεί το Online Guerilla marketing. Όπως διαβάζω στη wikipedia τα παιδιά του Guerilla marketing, όσον αφορά το διαδίκτυο, είναι το viral marketing και το buzz marketing (word of mouth marketing), που σήμερα τα χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας σαν ορολογία, πιο συχνά από το «μαλάκα».

Μια απ τις πρώτες και επιτυχημένες εφαρμογές Guerilla marketing στο διαδίκτυο, ήταν η εξάπλωση του Hotmail με το μήνυμα κάτω από το mail κάθε συνδρομητή της «Get your private, free email at Hotmail.com».

Από τότε μέχρι σήμερα έχει δημιουργηθεί μια ολόκληρη αγορά από εταιρίες που ειδικεύονται στο Guerilla marketing, online seminars, gurus etc.

Υπάρχει και η Guerrilla marketing association που δημιουργήθηκε από τον Jay Conrad Levinson και το site gmarketing.com που προσφέρει αφθονο content, άρθρα και case studies για το guerilla marketing.

Ωστόσο, όταν αρχισα να ψάχνω για το συγκεκριμενο είδος marketing, δεν είχα στο μυαλό μου τις καθαρά online εφαρμογές του (viral, word of mouth, etc) αλλά τον προβληματισμό για το πώς οι offline τεχνικές guerilla marketing (alternative outdoor advertising, WOW effects, street marketing, etc) μπορούν να ενισχυθούν με τις ψηφιακές τεχνολογίες και τελικά να συνδεθούν με το διαδίκτυο. Το παράδειγμα της pepsi που περιγράφω σε αυτό το άρθρο είναι αντιπροσωπευτικό.

Ανακάλυψα επίσης μια πολύ καλή εταιρία της οποίας τα case studies είναι διαθέσιμα και άξια μελέτης τη Renegade. H έδρα της είναι στη Νέα Υόρκη και την έχουν εμπιστευτει μερικα από τα μεγαλύτερα accounts (Nike, Hsbc, Panasonic) παγκοσμίως.

To πιο εντυπωσιακό από τα τρία, είναι το case της HSBC, που θέλοντας να ενημερώσουν τους καταναλωτές για τα καινούρια προιόντα της τράπεζας, τους πετύχαιναν όταν έψαχναν για ταξί, τους έπαιρναν με τα κόκκινα ταξί (Bankcabs) της HSBC και τους μιλούσαν στη διαδρομή!

Αν τσιμπίσατε και θέλετε να δείτε κι αλλά αυτό το facebook group.

Εμπνευσμένο από την διαφήμιση του WWF o Χρήστος μας προτείνει να ρίξουμε στυλάτο άκυρο σ’ αυτές τις εκλογές…

Το blog της κίνησης: http://psifodeltio.blogspot.com

via

ΥΓ αναρωτιέμαι αν το post πρέπει να μπει στην κατηγορία εκλογές.

via