To bannerακι (μακριά από μας αυτά! :Ρ) στο sidebar του καινούριου μου blog template, λέει τον κανονικό τίτλο του event που θα φιλοξενήσουμε στις Αχαρνές σε 2 μέρες από τώρα, αλλά εγώ θα βάλω τον δικό μου.
Μία κουβέντα που ξεκίνησε μεταξύ εμού, της Νεράιδας και του Δράκου μήνες πριν, δουλεύτηκε στο μυαλό όλων, και σήμερα παίρνει σάρκα και οστά. Τo 4ο Jelly Talks την Παρασκευή στις 18.30 θα είναι στην Atcom.
To θέμα μας είναι το web για το web. Το web όχι ως επιχειρηματικό el dorado. Το web γιατί απλά είναι μερικά projects που στήνονται πάνω του και δεν έχουν απαραίτητα πίσω τους ένα business plan (εκατομυρίων πάντα).
Το συζητούσαμε κανα χρόνο πριν με τον Πέρι, σε ένα απ τα epic τσιγάρα μας και λέγαμε ότι θα κάναμε πως και πως να έρθει μια φορά ένας μπαγάσας να μας πει για ένα project που δεν θα τον κάνει πλούσιο
.
Προφανώς και αυτό δεν περιμένουμε να συμβεί, και λογικό είναι, αλλά λέμε απλώς ότι πρώτον θα γουσταραμε σαν τρελοί και το project και τον τύπο.
Πέραν της πλάκας. Υπάρχει ένα θέμα που γυρνάει αρκετό καιρό τώρα στο μυαλό μου. Είμαστε μια μικρή κοινότητα από επαγγελματίες που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο δραστηριοποιούνται στο digital marketing. Nόμιζω ότι όλοι έχουμε το perception (και γω μέσα) ότι πρώτον το πεδίο εναχόλησης μας αφορά το μεγαλύτερο μέρος του web και δεύτερον ότι έχουμε μια σφαιρική γνώση του web.
Όχι. Λέω εγώ. Στο προηγούμενο post μου (αυτό θα πει cross linking
) αναφερόμουν στους κόπανους κολλητούς μου και το blog τους. Λοιπόν τον τελευταίο καιρό που ήμουν στη θεσσαλονίκη μέσα στο καλοκαίρι, θέμα συζήτησης ήταν ακριβώς αυτό.
Actually, ισχυρίζονταν ότι ούτε εγώ ούτε και πολλοί συνάδελφοι μου έχουμε και πολύ ιδέα από web. Ότι γνωρίζουμε μόνο ένα πολύ πολύ μικρό μέρος του που λέγεται business web, το οποίο συνήθως αφορά μειοψηφίες, εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων όπως αυτή του Facebook.
Μπορείτε να φανταστείτε την αντίδρασή μου στην αρχή. Αnyhoo, αυτό το επεξεργάστηκα στο μυαλό μου για κάποιο καιρό, συζητώντας το παράληλλα μαζί τους, μέχρι που έπεσα στο άρθρο του Wired για το Web, που έκανε ομολογουμένως τον θόρυβο του, με τίτλο «The Web is Dead. Long Live the internet.«. Βέβαια μετά από λίγες μέρες επικράτησε απανταχού στην κοινότητα, ότι ο Anderson, είναι πολύ καλός στο να φτιάχνει τίτλους άρθρων για να πουλήσει το iPad Version του περιοδικού του, αλλά πέραν αυτού το άρθρο του ήθελε λίγο παραπάνω δουλειά στην επιχειρηματολογία του και στον τρόπο παρουσίασης των διαγραμμάτων.
Το σημαντικό όσον αφορά το συγκεκριμένο άρθρο ήταν η επιχειρηματολογία που σχηματιστηκε στο γιατί το Web δεν θα πεθάνει. Το κύριο επιχείρημα λοιπόν, ήταν ότι το web δεν γίνεται να πεθάνει ακόμα και αν οι Publishers δεν βρουν τον τρόπο να βγάλουν σοβαρά λεφτά από αυτό. Ο λόγος είναι ότι, και τείνω να συμφωνήσω σε αυτό, ότι υπάρχει ένα παράλληλο σύμπαν που σχεδόν καμία σχέση δεν έχει με το δικό μας, είναι μάλιστα πολύ μεγαλύτερο, και όσο αυτό είναι ζωντανό κανένα web δε θα πάει πουθενά.
Για αυτό το άλλο σύμπαν λοιπόν θα μιλήσουμε την Παρασκευή, και θα έχει ενδιαφέρον για κάποιον να παρακολουθήσει την κουβέντα, είτε στις Αχαρνές είτε από το σπίτι του με το livestreaming, αφενώς για το θέμα της συζήτησης, αφετέρου γιατί θα βάλω τον Πέρι να δείξει σε όλους τα κρυφά του ταλέντα στο ρόλο του Bar tender.
Mε τον ένα ή με τον άλλο τρόπο λοιπόν σας περιμένουμε!
PS. Και μιας και μιλάω γι’αυτό το άλλο σύμπαν ρίξτε μια ματιά σε αυτό το site, μιλούσα γι αυτό σε μία φίλη χθες πάνω στις Μαργαρίτες. Το 4chan.org δεν είναι άλλο ένα site. Είναι το site που νομίζω ότι είναι σύμβολο του non-business web. Για να καταλάβετε τι παίζει με αυτό το site θέλει λίγο παραπάνω ψάξιμο. Σας λέω μόνο ότι μέσα σε αυτό έχουν γεννηθεί μερικά από τα μεγαλύτερα memes ever! Παρακαλάω τον alex να μου γράψει ένα guest post αλλά βαριέται (φυσικά) τη ζωή του ο μπαγάσας.





