Πολύ καλή δουλειά το 4troxoi.gr
Kudos Atcom!
F*cking Awesome!
Διάβάζω στο commercial-archive ότι η Diageo αρνείται οποιαδήποτε σχέση με τη συγκεκριμένη διαφήμιση με την παρακάτω δήλωση που δε χωράει παρερμηνείες:
«We made this clear in a statement on the video’s site as soon as it was drawn to our attention, the producer of the video also made it clear that the material was not associated with Guinness, and the original video has now been removed from YouTube.»
παροτρύνοντας μας να ρίξουμε μια ματιά, στο marketing code της Diageo
Εγώ λέω ότι δεν τους χάλασε καθόλου, και ότι ο DESchatz τους έκανε μια χαρά διαφημισούλα, γι αυτό και δεν κινήθηκε καμία διαδικασία εναντίον του.
Και ο τύπος δηλώνει:
It really isn’t real. I shot the ad with no intention of sending it to Guiness because of the content. IT was meant to either make people laugh or get really disgusted. I rather people felt the former because that’s why it was made. Just for fun.
Oh and it only cost $320 for the ad. My equipment, 300 for the actress, and the rest for food and a six pack of Guiness
Αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πίσω από ένα ωραίο viral κρύβονται δημιουργικά μυαλά και όχι μεγάλα budget.
Αυτό θα μπορούσε επίσης να είναι και μια απάντηση στη μικρή διαφωνία που είχα με το Νίκο στο σχολιασμό ελληνικού viral που μας ειχε απασχολήσει αρκετά, «το κρασάκι του τσου».
Τότε ο Νίκος συγκρίνοντας τα 2 virals της ίδιας εταιρίας, το κρασάκι του τσου και τα λιγότερο δημοφιλή «metal portofolia«, έγραψε:
Το κρασάκι του Τσου είχε εκατοντάδες χιλιάδες προβολές, αλλά η μάρκα δεν φάνηκε πουθενά. Τα Metal πορτοφόλια είχαν ελάχιστες προβολές, αλλά ο διαφημιζόμενος είχε ένα όφελος σε όσους είδαν το βίντεο, γιατί στο τέλος εμφανιζόταν το website του προϊόντος.
και συνέχισε καταλήγοντας στο συμπέρασμα:
Οι καταναλωτές δεν θέλουν να αναπαράγουν διαφημιστικά μηνύματα
Οι καταναλωτές θέλουν και παραθέλουν να αναπαράγουν διαφημιστικά μηνύματα, ή μάλλον καλύτερα, δε τους καίγεται καρφί τι αναπαράγουν.
Αναπαράγουν περιεχόμενο που αξίζει είτε αυτό το έφτιαξε ένα 15χρονο με τους φίλους του, είτε ένας φοβερός creative στα γραφεία ενός agency για λογαριασμό μιας μεγάλης εταιρίας.
ΥΓ. Ξεκίνησα να postαρω ένα video, και άρχισα τα σεντόνια
Πολύ καλό Youtube commercial αλλοδαπού ανταγωνιστή:
Και εδώ ο λίγο πιο γραφικός αλλοδαπός συνάδελφος, προσπαθεί να διεκδικήσει το μερίδιο αγοράς που του ανήκει…
Αλλά κανείς δε συγκρίνεται με αυτόν τον ημεδαπό «συνάδελφο».
Commercials και μαλακίες! GRRRRREECE ρε! GRRRRREEK tiTS!
Καθόμαστε και συζητάμε για το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει το διαδίκτυο στη ζωή μας, προσπαθούμε να εμπεδώσουμε στην αγορά την σημαντικότητα των μηχανών αναζήτησης στην ανάπτυξη μιας επιχείρησης online, και μετά βλέπεις αυτό:
και αυτό:
ΥΓ Θα πάω να τους πουλήσω SEO!
Ένα post που από καιρό ήθελα να κάνω, αλλά δεν είχα τον χρόνο και τη διάθεση όλο αυτό το καιρό είναι η συζήτηση για μερικά ελληνικά startups που εκτιμώ.
Στην διαδικασία αναζήτησης στέγης που για μένα ξεκίνησε στις αρχές του καλοκαιριού, επιδίωξα να βρω λύσεις μέσω internet. Γυρισα αρκετά sites μέχρι να καταλήξω σε κάποιο εύχρηστο και ταυτότοχρονα αποτελεσματικό (βλ. όγκο αγγελιών). Ξεχώρισα το Rento γιατί νομίζω ότι είναι το μοναδικό ελληνικό startup σε αυτό τον κλάδο που πρόσεξε τόσο πολύ το user experience. Αυτό νομίζω ότι είναι και το ανταγωνιστικό του πλεονέκτημα. Απλά, καθαρά, λίγα και καλά.

Μου έκανε εντυπωση το όλο εγχείρημα και θέλησα να δω ποιοι βρισκονται πίσω από αυτό. Κατέληξε σε μια συνάντηση με τα παιδιά που έφτιαξαν το Rento στα πολύ όμορφα γραφεία τους στην Αγ. Παρασκευή. To ισόγειο μιας μονοκατοικίας μες το πράσινο, με ησυχία. Το μόνο που του έλειπε ήταν τα PCs. Είναι MACboys.. (Είμαι και γω εδώ και 24 ώρες).
Μιλήσαμε για το πως ξεκίνησε το Rento, το business plan πίσω από αυτό (ναι υπάρχει), και τα επόμενα βήματα. Από το λίγο χρόνο που περάσαμε μαζί κατάλαβα ότι θέλουν να βγουν από τα τετριμένα της παραδοσιακής διαφήμισης. Μιλήσαμε για creative media, και εναλλακτικούς τρόπους προβολής.
Είχε πολύ ενδιαφέρον η κουβέντα.
Θα ήθελα πολύ να παρακολουθήσω το πως θα αντιμετωπίσει η διαφημιστική αγορά αυτό το startup. Θέλω να δω αν τα media shops είναι αρκετά ώριμα να εντάξουν στα media plans τους.
Ελπίζω για το καλύτερο και εύχομαι στο Rento κάθε επιτυχία.
Ένα άλλο startup για το οποίο είχα γράψει πριν από περίπου ένα χρόνο, ήταν αυτό του Channeldoubler.

Πρόκειται για ένα τολμηρό startup που πουλάει internet marketing στο εξωτερικό που κεντρική του ιδέα ήταν το παρακάτω:
“Are you a client in Tokyo?
No hash.
Working with us is easy and in 1-2-3 easy steps”
Όταν είχα κάνει εκείνο το post πριν ένα χρόνο δε είχαν σχολιάσει κάτι από την εταιρία. Προς μεγάλη μου χαρα, ένα χρόνο μετά ο Χρήστος Βασιλόπουλος, ο άνθρωπος πίσω από την channeldoubler, εγραψε το παρακάτω comment:
Ένα χρόνο και κάτι μετά από αυτό το post και ενώ είχαμε βάλει ένα μεγάλο στοίχημα μεταξύ της ομάδας μας.
Από το Tokyo δεν ήρθε ακόμηαλλά ήρθαν από άλλες 7 χώρες.
Η μαμά εταιρία αγοράστηκε από το παιδί.
Παράλληλα συνεχίζουμε να προσπαθούμε να κάνουμε όλους τους πελάτες να ακούσουν.
Καλή συνέχεια.
Αυτά είναι..
Μπράβο σας. Bγηκατε από την ελληνική αγορά, και σκίσατε. Keep walking.
Nα μην ακουω λοιπόν γκρίνιες και μιζέριες για τη δουλειά και το χώρο… Ιδου η ρόδος ιδού και το πήδημα. Όποιος πιστεύει ότι είναι πολύ επαγγελματίας για τα ελληνικά δεδομένα, δεν έχει παρα να στήσει ένα .com site.

Ένα άλλο δυνατό startup, το PSDgator ανήκει στον δίκο μας Αντώνη Παπαμιχαήλ ο οποίος έκανε αυτό που περιέγραψα παραπάνω. Έστησε ένα .com site. Καλά δεν έκανε μόνο αυτό, αλλά από κει ξεκίνησε, πουλώντας psd to html δουλειά. Και επειδή έχω επικοινωνία, πάει κάτι περισσότερο από καλά, παρόλο το γεγονός ότι μπήκε σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό κλάδο.
Έγινε και μουρή μετά από τη συνέντευξη που έδωσε στα ΝΕΑ, και δίνει και αυτόγραφα από τότε.
PS To Macbook είναι τρέλα!
Kudos και μπράβο, γιατι τα παλικάρια είναι μπροστά. Όταν όλοι σκέφτονται web.tv αυτοί απλά το κάνουν.
Το είχα κρατήσει για έκπληξη γιατι ήθελα να έχω στα χέρια μου στοιχεία, οπότε now is the right moment!
Στην απονομή των effie όλα ήταν ήσυχα και αναμενόμενα.. μπροστα. Γιατί πίσω όλους τους βραβευμένους τους περίμενε μια έκπληξη. Εσκαγες μύτη και βλέποντας τις κάμερες σκεφτόσουν
«τι πήρα ρε παιδιά; το νόμπελ;»
Όταν έβλεπες όμως περικλή με το μικρόφωνο στο χέρι, μύριζε web. Αλλα όχι το συνηθισμένο web. Το νέο web. 2, 3, 4 όπως θέλεις πές το.
Τα υπόλοιπα λίγο πολύ τα φαντάζεστε, «πάμε», «το χουμε», «μια δήλωση» και άλλα παράξενα, που για ένα geek σαν έμενα δεν είναι και καθημερινότητα. Γι’ αυτό άλλωστε, ούτε καν σκέφτηκα να παίξω με το φακό. Flickr και άμα θέλετε.
Το marketingweek online λοιπόν ήταν παρών στην απονομή των effie hellas 2008 και στα πλαίσια της κάλυψης του γεγονότος ήταν εκεί με κάμερες backstage για να καταγράψει τις αντιδράσεις των βραβευμένων. Μπορείτε να δείτε όλο το αφιέρωμα εδώ, όπως και όλα τα videos.
Kudos επίσης γιατί δεν κρατάνε τo υλικό στο site και έτσι μπορώ άνετα να σας δώσω μια μικρή γευση μέσα από το blog μου.
Και ναι, δε θα μπορούσα να παραλείψω το video με τη δήλωση του Κώστα που για κάποιο περίεργο λόγο, γράφει μια χαρα στο γυαλί. (Εννοείται ότι η κάμερα τον αδυνατίζει)
Όλα τα videos μπορείτε να τα δείτε και στο αντίστοιχο youtube channel.
ΥΓ1. βγάλτε τα φίλτρα αδυνατίσματος από τις κάμερες!
ΥΓ2. Κώστα είσαι σα τη Σεμίνα στο «κοίτα τι έκανες»
Αυτή η καταχώρηση προβλήθηκε σήμερα, στο dailyfax. Η πρώτη μας καταχώριση.

Για πειτε, για πείτε!
Ακολουθεί πικρόχολο σχόλιο:
Δεν μπορώ άλλα virals που κάποιος ζητά βοήθεια! Δεν μπορώ να τους βοηθήσω όλους, δεν είμαι ο superman. Τη μια την κλείδώνουνε σε ένα δωμάτιο, της άλλης της κάνουνε διάρρηξη, η άλλη κινδυνεύει από ηλεκτροπληξία! Και τόσες άλλες άπορες γυναίκες που είναι εκεί έξω και ζητούν τη βοήθεια σου… αφού πρώτα τους πείς το ονοματάκι σου.
Καλημέρα!
Ναι μπορούν να το κάνουν αν θέλουν. Να σε σκοτώσουν. Έχω βρεθεί αρκετές φορές σε αυτή τη θέση και δεν είναι αστείο. Είναι ο χειρότερος τρόπος να πεθάνεις. Από βαρεμάρα.
Και επειδή δεν θέλω να το ξαναπεράσω, θυμίζω αυτό το άρθρο, του Guy kawasaki, με τίτλο «The 10/20/30 Rule of Powerpoint«. Και πιο είναι το ζουμί του;
Simple. Αξίζει να το διαβάσετε. Η αφορμή για το post ήταν το τελευταίο opencoffee της Θεσσαλονίκης. 6,5 παρουσιάσεις, όλες ωραίες και to the point εκτός από μια.

Bullets, bullets, bullets, text, slide, text, text, bullets, slide, bullets, text, text, slide, text..
Η παρουσίαση ενός VC σε μια τέτοια μάζωξη είναι ότι σημαντικότερο έχει να δώσει ένα οpencoffee στο κοινό του, αφού είναι οι μόνοι που έχουν τα λεφτά
. Αλλά εμένα με έχασαν, μετά το 3ο slide παραδώθηκα. Ίσως να έφταιγε και το γεγονός ότι ο ομιλητής ήταν καθισμένος πίσω απ τον projectορα και διάβαζε τις διαφάνειες από τις δικές του φωτοτυπίες (!), αλλά νομίζω πως οι υπερφωρτομένες διαφάνειες έκαναν τη δουλειά…
Κατα τ’ άλλα το opencoffee ήταν φοβερή εμπειρία, και υπόσχομαι να παρακολουθήσω ανελλειπώς όλα τα sessions που θα ακολουθήσουν από Σεπτέμβρη, μιας και φέτος κατάφερα να πάω μόνο μια φορά, λόγω στρατού, δουλειάς και διαφόρων υποχρεώσεων που πάντα τύχαινε να έχω την πρώτη Tρίτη του μήνα.
Τα πρακτικά μπορείτε να τα βρείτε εδώ. Όλες οι παρουσιάσεις είχαν ενδιαφέρον, ξεχωρίζω όμως την παρουσίαση του Γιάννη Κωσταντακόπουλου, που παρουσίασε ένα νέο project το css3. Πρόκειται για ένα online περιοδικό με χρήσιμο περιεχόμενο για ανθρώπους που εργάζονται για το διαδίκτυο και δραστηριοποιούνται επαγγελματικά σε αυτό. Η ομάδα που παρουσίασε είναι όντως όπως την αποκάλεσε, «dream team». Porcupine, Lexx, Apostolos, Tsevdos, Zugarenia. Αναμένεται silent launch μέσα στο καλοκαίρι, οπότε stay tuned!
…και δεν είχε Gold η κατηγορία! Να σας πω την αλήθεια, μέχρι και την απονομή δεν είχαμε αντιληφθεί την σημαντικότητα ενός Effie βραβείου. Θέλετε ένας γενικότερος σνομπισμός που επικρατεί για τέτοιου τύπου βραβεία στις τάξεις των internetάδων; το ότι δεν αγχωθήκαμε ούτε στιγμή για την κατάληξη της συμμετοχής που καταθέσαμε; Ότι δεν περιμέναμε ότι θα ασχοληθεί κανείς με τις άγνωστες λέξεις και τα περίεργα ακρωνύμια (SEO, SEM, PPC, CTR, CR, SERPs etc); Πάντως μέχρι και την ανακοίνωση της shortlist, ήμασταν στη κοσμάρα μας.. «Α! ωραία πάμε.»

Αλλά δεν είναι έτσι τελικά. Όταν ξεκίνησε η απονομή και είδαμε πως έχει η διαδικασία, εγώ αγχώθηκα λιγάκι. «Τι; Θα παίξει video με την καμπάνια; Τι θα πουνε ρε φίλε;» ρωτάω τον Κώστα.
Ναι αυτό είχε σημασία τελικά. Το ότι ένα θέατρο, μέσα στο οποίο ήταν κόσμος ο οποίος, χωρίς υπερβολές, κρατά στα χέρια του όλη την κατανομή της διαφημιστικής δαπάνης, για περίπου μισό λεπτό, είδε μια παρουσίαση των αποτελεσμάτων μιας καμπάνιας SEO. Και το λέω τόσο γενικά, γιατί είμαι σίγουρος ότι την επόμενη μέρα λίγοι θα θυμούνται το όνομα της εταιρίας μας, του πελάτη, ή των αποτελεσμάτων της καμπάνιας. Κατα πάσα πιθανότητα θα θυμούνται όμως ότι πήρε βραβείο μια δουλειά με τις μηχανές αναζήτησης. Και αυτό είναι το κέρδος. Το κέρδος για την αγορά. Και το κέρδος για εμάς φυσικά. Γιατί αυτοί οι λίγοι που θα θυμούνται το όνομα μας, είναι αρκετοί για να εκτοξεύσουν τον κύκλο εργασιών μας
.
Το κέρδος για μένα προσωπικά, ήταν ότι μετά την τελετή απονομής, άκουσα μερικά αυθόρμητα συγχαρητήρια από ανθρώπους που εκτιμώ αφάνταστα. Και αυτό είναι σημαντικό όσο τίποτα. Άτομα, που ξέρω ότι δε μοιράζουν τα μπράβο με το κιλό να σου λένε «Συγχαρητήρια πάντα τέτοια!».
Και φυσικά για τον καθένα έχει διαφορετική σημασία ένα τέτοιο βραβείο.
Στα effie βραβεύτηκαν μόνο 2 δουλειές internet. H δικιά μας με το 2o στην κατηγορία «Δαυίδ-Γολιάθ» και η ogilvyone με το 3ο στην κατηγορία «τηλεπικοινωνίες/τεχνολογία/άλλα αναλώσιμα» για το Livefeeds.
Ε, για μια ομάδα της οποίας η δουλειά, βραβεύτηκε για το 2007 ως η καλύτερη viral καμπάνια στον πλανήτη (Μπράβο σας!) δεν έχει την ίδια βαρύτητα ένα effie σε σχέση με μια ομάδα που προσφάτως ξεμύτησε από το σπίτι της στη Θεσσαλονίκη…

Στο cocktail συζητώντας με μερικούς μασσώνους του web, αυτό που ειπώθηκε είναι ότι στην επόμενη απονομή το 2010 αν τουλάχιστον οι μισές δουλειές δεν είναι internet, τότε σημαίνει ότι κάτι έχουμε κάνει λάθος… Και έχουν δίκιο.
Αυτή η τάση αποτυπώθηκε πάντως. Effie seminars με καθαρά internetικά case studies, GSF στην παρουσίαση των Εffie awards, Aγάθη Πλώτα και Tribal DDB (ένα interactive agency που έχει χαρίσει πολλές ποιοτικές δουλειές) στη διοργάνωση των βραβείων (Μpravo!), όλα αυτά έδειξαν ότι τα φετινά Effie awards ήθελαν να παρουσιάσουν μια τάση που πέρα από trend είναι και ανάγκη.
Αυτά για τα effie.
Εδώ μερικά σχετικά Links:
MIndworks interactive blog: «Mindworks gets a Silver effie award».
NYLON: «Λίγες εντυπώσεις από τα βραβεία Effie Hellas».
NassosKappa: «Effie Hellas awards Flickr set».
Panos: «Effie award for vodafone livefeeds».
Penlixblog: «Effie Hellas 2008″.
Naftemporiki: «Ποιοι πήραν τα effie hellas 2008″.
Special thanks στο Νίκο για τις φωτογραφίες και το video.
Kαι τώρα μια σημείωση.
Τον τελευταίο 1,5 μήνα από αυτό το blog ακούσατε αρκετές φορές για τη mindworks και τις δραστηριότητες της. Όχι δεν έχω σκοπό να το κάνω corporate blog, απλά η θεματολογία επηρεάζεται άμεσα από την καθημερινότητα, τις σκέψεις μου, και τη διάθεση μου. Και ο λόγος που έγραψα για όλα αυτά (case studies, Google adwords qualified company, μέλος του IAB, Εffie awards, Facebook Page etc) πέραν της επιδιωκόμενης δημοσιότητας ήταν επειδή τα χάρηκα. Και επειδή όλα αυτά είχαν απο πίσω πολύ προσπάθεια, κόπο και δουλειά τα τελευταία 2 χρόνια.
Τώρα το blog μπαίνει σε άλλο mode. To παλιό του. Αλλά όταν έχουμε κάτι από τα εταιρικά γήπεδα θα το μαθαίνετε και από εδώ.
Προς το παρών, ξαναβάζουμε τα κεφάλια μέσα, για δουλειά, πολύ δουλειά. Εχουμε να αντιμετωπίσουμε τους δικούς μας Γολιάθ.