Αν αναρωτιέστε γιατί το καλύτερο ελληνικό blog για την διαφήμιση έχει να ανανεωθεί ένα μήνα.. η απάντηση βρίσκεται σε μια beta.

Θα είμαι διθυραμβικός γιατί δεν μπορώ να είμαι κάτι άλλο. Το νέο Skai είναι ότι περίμενα από τον Δράκο όταν τον καλοσώριζα στην αρένα λίγους μήνες πριν. Είναι το «καλό internet» που πιπιλίζουμε πολλοί αλλά λίγοι μπορούν να το κάνουν.

To νέο skai κατά τη δική μου γνώμη είναι ένα site που μπορεί άνετα να κοιτάξει στα μάτια το bbc. Και ναι σε κάποια κερδίζει ο βρετανικός κολοσσός αλλά σε κάποια ενδεχομένως όχι.

Αλλά αυτό είναι η επιτυχία. Ότι έχω ένα ελληνικό site που μπορώ να το θέσω σε σύγκριση με ένα media του εξωτερικού.

Τι μου άρεσε:

- Λάτρεψα το footer του

- Ο TV player και οι δυνατότητες για video on demand

- To section του ραδιοφώνου, και η αμεσότητα με την οποία μπορείς να επικοινωνήσεις με τον παραγωγό

- Το netvibes look & feel στο http://beta.skai.gr

- H επιλογή των χρωμάτων στην εναλλαγή κατηγοριών (+1 στους designers)

- Γενικότερα ο τρόπος που παραθέτει το περιεχόμενο αν και εδώ θα ζητούσα το σχόλιο του porcupine, που είναι και expert.

Άτέλειες πολλες. Μερικές θα τις βρείτε με μια πρώτη ματιά, απλά δεν είναι η στιγμή να επισημανθούν μιας και το λένε ότι είναι σε beta. Άλλωστε έχουμε πολύ χειρότερες  μπέτες

Για όσους δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι παίζει… ακολουθήστε το link.

Μουσικάρες, φωνάρες… δε περιγράφω άλλο. Κάποια στιγμή που θα έχω μεγαλύτερη ευχέρια χρόνου, θα αφιερώσω post ολόκληρο στο τι πάει να κάνει αυτή η παρέα στο ελληνικό internet, και γιατί αξίζουν την προσοχή μας.

Προς το παρών, ακούστε τους να streamaρουν μουσικές, που δύσκολα θα βρείτε μόνοι σας, και χαραμίστε λίγο χρόνο απ τη ζωή σας για να δείτε τι community έχει στηθεί γύρω από αυτό το brand, χωρίς να έχουν κάνει ουσιαστικά τίποτα. Απλά ώντας οι εαυτοί τους.

PS έχουν και twitter

Making of «To krasaki tou tsou»

Ότι γνώμη και να σχηματίσατε για το συγκεκριμένο video, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ένα πράγμα. Ότι τα παιδιά της Leo burnett είχαν κέφια εκείνη τη μέρα. Και όταν έχουν κέφια βγάζουν όμορφες δουλειές. Δε θα μείνω στα 974,431 views, γιατί και τα μεταλ πορτοφόλια, ήταν μια επίση εξαιρετική δουλειά που δεν έτυχε της ανάλογης αναγνώρισης, αλλά στην ουσία. Και η ουσία είναι ότι έγινε θέμα. Και βλέποντας το τελευταίο ακροθιγώς του Περικλή συμφωνώ ότι δεν έχουμε ακόμα πολλές δουλειές που κατάφεραν να γίνουν θέμα.

Τα σέβη μου λοιπόν σε μία παρέα που κατάφερε να διχάσει μια αγορά, και να βάλει στο youtube τον μπαμπά μου.

Πως σας φάνηκε;

update: Το site είναι down εδώ και μερικά λεπτά. Κρίμα γιατί πρέπει να το δείτε! Ελπίζω να ξανανέβει..

Vodafone + Spoc = The mime

Πολύ καλό. (ε τι θα ‘λεγα? ).

]]> http://aboutseo.gr/2008/12/16/the-mime/feed/ 0 http://aboutseo.gr/2008/10/22/branded-entertainment-loveatfirsitegr-by-lacta/ http://aboutseo.gr/2008/10/22/branded-entertainment-loveatfirsitegr-by-lacta/#comments Wed, 22 Oct 2008 20:45:18 +0000 Giorgos Vareloglou http://aboutseo.gr/?p=405 Περίμενα ανυπόμονα τη συγκεκριμένη δουλειά, μιας και το promo trailer ήταν εντυπωσιακό. Η νέα δουλειά της Ogilvyone ακούει στο όνομα «Love at first site» και έγινε για λογαριασμό της Lacta.

Λίγα λόγια για τη δουλειά πριν μπω στη διαδικασία να τη σχολιάσω.

Μιλάμε ουσιαστικά για μια ταινία μικρού μήκους η οποία εκμεταλλευόμενη τις δυνατότητες του web γίνεται interactive κόβοντάς την σε 10 chapters ανάμεσα στα οποία ο χρήστης συμμετέχει και «καθορίζει» την συνέχεια της ιστορίας.

Πρόκειται για μία πλήρως integrated καμπάνια, με διαφήμιση στους κινηματογράφους υπό τη μορφή κινηματογραφικού trailer, διαφήμιση στη τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και προώθηση πάνω σε συσκευασίες Lacta που περιέχουν κωδικούς για να πάρει κανείς «tips» αλλά στην ουσία δένουν το προϊόν με το promotion κάνοντας μια έμμεση προώθηση των πωλήσεων.

Δεν έχω ιδεά για την επιτυχία της, αλλά μάλλον θα μάθουμε σύντομα, προσωπικά όμως μου άρεσε.

Μου άρεσε γιατί είναι κάτι καινούριο. Όχι τελειώς, αυτό το concept έχει ξαναπαίξει στο «ένα λεπτό αρκεί» μόνο που αυτό ήταν περισσότερο παιχνίδι παρά ταινία.

Μου άρεσε επίσης γιατί υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή η δουλειά (προυπόθεση είναι η επιτυχία πάντα) να αλλάξει την ατζέντα. Όπως πριν κανά δύο χρόνια έβαλαν όλη την αγορά να ζητά virals με αποτέλεσμα να έχουμε φέτος 14 shortlisted συμμετοχές στα ermis, παίζει από του χρόνου να ζητάνε όλοι branded entertainment σε μορφή ταινίας; (Θεός φυλάξει δε θα τ’ αντέξω). Όπως και να χει η αλλαγή είναι πάντα κάτι θετικό.

Μου άρεσε η παραγωγή, και δίνω πολλά μπράβο στον Πιλάβιο.

Μου άρεσε το γεγονός ότι καταλήγει στο tv spot που ήδη τρέχει καιρό τώρα. Μένω σ’ αυτό γιατί συνήθως βλέπουμε ενέργειες για το internet τελείως αποκομμένες από την offline επικοινωνιακή στρατηγική ενός brand. Και νομίζω ότι είναι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό αυτής της ενέργειας. Το απόλυτο δέσιμο της online επικοινωνίας με την offline.

Tέλος μου άρεσε η Tamta.

Αυτό που μου έκατσε κάπως ήταν το προεπιλεγμένο «Δέχομαι να λαμβάνω επικοινωνία».
Επίσης μου την έδωσε το ότι ήταν πολύ βαρύ και περιμένοντας να φορτώσει το video διάβαζα κανα δυό αρθράκια στον reader μου. Το κάλο όμως είναι ότι το θέμα λύθηκε τις πρώτες δύο μέρες και τώρα το downloading φυσάει.

Τέλος θα ήθελα μερικές ακόμα επιλογές sharing, αλλά νομίζω ότι δεν το έκαναν για συγκεκριμένους, ενδεχομένως γιατί θέλουν να ξεφορτωθούν την ταμπέλα «viral». That’s my guess.

Η σελίδα του facebook έχει 120 fans, που δεν είναι καθόλου άσχημο νούμερο αν σκεφτεί κανείς ότι δεν υπάρχει παραπομπή από το site (μήπως θα έπρεπε;).

Τέλος, και επειδή δε θα μπορούσα να μην ψάξω για insights έχω μια σύντομη δήλωση του Πάνου Σαμπράκου, στη μεταξύ μας επικοινωνία για την καμπάνια:

«Το θέμα branded entertainment είναι ότι πιο hot για εμένα στο χώρο του interactive marketing. Είναι η ευκαιρία που έχουν τα brands να παρέχουν interactive διασκέδαση στους χρήστες σε αντάλλαγμα της προσοχής τους, με τρόπο που μόνο χάρη στο internet και το broadband μπορεί να γίνει.»

Για να κλείσω, λέω ότι η Οgilvyone μετά το livefeeds ανέβασε τον πήχη και ως προς τις δουλειές που βλέπουμε γενικά να βγαίνουν, αλλά και στις δικές της δουλειές κάνοντάς μας λίγο πιο απαιτητικούς. Ως άνθρωπος που μεγάλωσε (επαγγελματικά) με τα CTRs τα CPCs και τα Conversion rates, είμαι λίγο σχολαστικός ως προς την αποτελεσματικότητα μιας ενέργειας, και όπου ακούω engagement, 360 και brand awareness κρατάω μικρό καλάθι. Οπότε την τελευταία κουβέντα την κρατάω για το τέλος, όταν θα έχουμε μάθει και πόσους χρήστες προσέλκυσε τελικά η ενέργεια.

Δικό σας.

ΥΓ Μιας και πιάσαμε κουβέντα για branded entertainment ρίξτε μια ματιά στους mettre του είδους και στα case studies που έχουν να μας δείξουν.

To οποίο όπως διαβάζω θα μπορούσε να είναι και το επόμενο Grand Prix.

Και μετά με στέλνει ο Μιχάλης σε αυτό.

Είναι η νέα δουλειά της Agent provocateur. Πολύ καλή δουλειά, φοβερό concept, φωτογραφία κλπ.
Αλλά εκτός από artwork έχουν και PPC .

Αλλά πριν τα δείς ρίξε μια ματιά φρεσκότατο spotακι:

To flickr set εδώ

Η MRM Athens απέσπασε Silver medal στα 2008 WebAwards του Web Marketing Association Awards, για το web site της Amita, amita.gr.

Τα βραβεία WebAwards αναγνωρίζουν τα καλύτερα web sites σε όλο τον κόσμο, σε 96 κατηγορίες. Συνολικά πάνω από 2.400 sites από 45 χώρες πήραν μέρος στο διαγωνισμό. Οι συμμετοχές κρίθηκαν βάσει design, copy writing, καινοτομίας, περιεχομένου,
interactivity, πλοήγησης και χρήσης τεχνολογίας. Το site της Amita κέρδισε το Award of «Beverage standard of Excellence» στην κατηγορία ποτών.

Πάω να μπω στο site:

Bab request.

Μη ξεχάστε το www.

Κατα τ’ άλλα έχω να πω, συγχαρητήρια για το πολύ σημαντικό βραβείο. Διεθνή διάκριση για ελληνική εταιρία δε βλέπουμε κάθε μέρα.

Kudos Atcom!

Νομίζω ότι μια παρέα απ τη Θεσσαλονίκη πάει το ραδιόφωνο ένα βήμα μπροστά. Ξεκίνησαν από δω, δημοουργώντας τη δική τους δημοκρατία στο ραδιόφωνο, έριξαν ένα τρικούβερτο καβγά με το αφεντικό και πήραν το καπελάκι τους και έφυγαν γι άλλα, αφήνοντας μας όλους σύξυλους.

9 μήνες μετά, είναι πάλι ένα βήμα μπροστά, βγάζοντας στον αέρα το πρώτο (σοβαρό) ραδιόφωνο που δεν είναι στον αέρα… «Off radio»

Ναι, αποκλειστικά online, κι αν σας αρέσει.

Ποιοι;

Είναι οι τύποι που έφεραν πολλά τραγούδια που μέσα λίγο καιρό είχαν γίνει σούπα, σε ότι mainstream μαγαζί, club, ραδιόφωνο υπήρχε ανά την ελλάδα.

Είναι οι τύποι που έκαναν τους reammonn mainstream..

Αξίζει να τους ακούσετε.

ΥΓ. Τα δημιουργικά από την Beetroot.

Rento

Στην διαδικασία αναζήτησης στέγης που για μένα ξεκίνησε στις αρχές του καλοκαιριού, επιδίωξα να βρω λύσεις μέσω internet. Γυρισα αρκετά sites μέχρι να καταλήξω σε κάποιο εύχρηστο και ταυτότοχρονα αποτελεσματικό (βλ. όγκο αγγελιών). Ξεχώρισα το Rento γιατί νομίζω ότι είναι το μοναδικό ελληνικό startup σε αυτό τον κλάδο που πρόσεξε τόσο πολύ το user experience. Αυτό νομίζω ότι είναι και το ανταγωνιστικό του πλεονέκτημα. Απλά, καθαρά, λίγα και καλά.

Μου έκανε εντυπωση το όλο εγχείρημα και θέλησα να δω ποιοι βρισκονται πίσω από αυτό. Κατέληξε σε μια συνάντηση με τα παιδιά που έφτιαξαν το Rento στα πολύ όμορφα γραφεία τους στην Αγ. Παρασκευή. To ισόγειο μιας μονοκατοικίας μες το πράσινο, με ησυχία. Το μόνο που του έλειπε ήταν τα PCs. Είναι MACboys.. (Είμαι και γω εδώ και 24 ώρες).

Μιλήσαμε για το πως ξεκίνησε το Rento, το business plan πίσω από αυτό (ναι υπάρχει), και τα επόμενα βήματα. Από το λίγο χρόνο που περάσαμε μαζί κατάλαβα ότι θέλουν να βγουν από τα τετριμένα της παραδοσιακής διαφήμισης. Μιλήσαμε για creative media, και εναλλακτικούς τρόπους προβολής.

Είχε πολύ ενδιαφέρον η κουβέντα.

Θα ήθελα πολύ να παρακολουθήσω το πως θα αντιμετωπίσει η διαφημιστική αγορά αυτό το startup. Θέλω να δω αν τα media shops  είναι αρκετά ώριμα να εντάξουν στα media plans τους.

Ελπίζω για το καλύτερο και εύχομαι στο Rento κάθε επιτυχία.

ChannelDoubler

Ένα άλλο startup για το οποίο είχα γράψει πριν από περίπου ένα χρόνο, ήταν αυτό του Channeldoubler.

Πρόκειται για ένα τολμηρό startup που πουλάει internet marketing στο εξωτερικό που κεντρική του ιδέα ήταν το παρακάτω:

“Are you a client in Tokyo?
No hash.
Working with us is easy and in 1-2-3 easy steps”

Όταν είχα κάνει εκείνο το post πριν ένα χρόνο δε είχαν σχολιάσει κάτι από την εταιρία. Προς μεγάλη μου χαρα, ένα χρόνο μετά ο Χρήστος Βασιλόπουλος, ο άνθρωπος πίσω από την channeldoubler, εγραψε το παρακάτω comment:

Ένα χρόνο και κάτι μετά από αυτό το post και ενώ είχαμε βάλει ένα μεγάλο στοίχημα μεταξύ της ομάδας μας.
Από το Tokyo δεν ήρθε ακόμη αλλά ήρθαν από άλλες 7 χώρες.
Η μαμά εταιρία αγοράστηκε από το παιδί.
Παράλληλα συνεχίζουμε να προσπαθούμε να κάνουμε όλους τους πελάτες να ακούσουν.
Καλή συνέχεια.

Αυτά είναι..

Μπράβο σας. Bγηκατε από την ελληνική αγορά, και σκίσατε. Keep walking.

Nα μην ακουω λοιπόν γκρίνιες και μιζέριες για τη δουλειά και το χώρο… Ιδου η ρόδος ιδού και το πήδημα. Όποιος πιστεύει ότι είναι πολύ επαγγελματίας για τα ελληνικά δεδομένα, δεν έχει παρα να στήσει ένα .com site.

PSDgator.com

Ένα άλλο δυνατό startup, το PSDgator ανήκει στον δίκο μας Αντώνη Παπαμιχαήλ ο  οποίος έκανε αυτό που περιέγραψα παραπάνω. Έστησε ένα .com site. Καλά δεν έκανε μόνο αυτό, αλλά από κει ξεκίνησε, πουλώντας psd to html δουλειά. Και επειδή έχω επικοινωνία, πάει κάτι περισσότερο από καλά, παρόλο το γεγονός ότι μπήκε σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό κλάδο.

Έγινε και μουρή μετά από τη συνέντευξη που έδωσε στα ΝΕΑ, και δίνει και αυτόγραφα από τότε.

PS To Macbook είναι τρέλα!

LOL. Και νομίζω ότι τα κατάφερε.

Λίγο το κακό γιατί η διαφήμιση ήταν ας πούμε Θεματική και αφορούσε το νέο PCworld (Για το οποίο θέλω να ακούσω σχόλια).

Και το post αυτό είναι το πρώτο μου post ώς resident Αθηναίου (και μάλιστα Νεο Σμυρνιώτη).

287.517 views till now. Εντυπωσιακό. Πρόκειται για ένα video που έκανε όλο το ελληνικό web να παραμιλάει στα κινέζικα. Το καλύτερο ελληνικό viral που έχω δει μέχρι σήμερα. Και πολύς κόσμος συμφωνεί μαζί μου. Στην ίδια κατηγορία με τον «Πανίσχυρο Μεγιστάνα των Ninja» το «Greek fun«, «το θρύλο του Γιάγκοναν» και άλλα πολλά παρόμοια.

Τι κοινό έχουν όλα αυτά τα videos αυτή της κατηγορίας; Είναι αστεία, είναι μοναδικά, φτιάχτηκαν από ερασιτέχνες (πάνέξυπνους ερασιτέχνες, που κάνοντας τη πλάκα τους γίνανε πρώτες μούρες στο youtube) και διψούσαν για views. Αυτός ήταν ο τελικός στόχος «δίψα για views».

«To κρασάκι του τσου» όμως δεν έγινε από ερασιτέχνες και δημιουργήθηκε για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Με αυτούς θα ασχοληθώ παρακάτω, σχολιάζοντας κατα πόσο επιτυγχάνει τους στόχους του, ως διαφημιστικό viral.

Λίγα λόγια για το viral πριν ξεκινήσω όμως. Το video είναι προιόν της LeoBurnett για λογαριασμό της Tράπεζας Kύπρου για τις προπληρωμένες κάρτες visa της τράπεζας (prepaidcards.gr). Για αυτήν την ενέργεια στήθηκε ένα micro-site το psoniastointernet.gr το οποίο παροτρύνει τους χρήστες να βάλουν όλη τη δημιουργική τους φαντασία και να φτιάξουν το δικό τους video.

Δεν είναι η πρώτη ενέργεια της τράπεζας Κύπρου για το συγκεκριμένο προιόν. Θυμάστε τα metal portofolia; Πορτοφόλια που χτυπιόντουσαν σε metal ρυθμούς και διαμαρτύρονταν ότι δεν έχουν λεφτά… brilliant concept, out of the box! Δείτε κι άλλα εδώ. Πραγματικά πετυχημένη δουλειά από τη Leo.

Τι είναι αυτό όμως που κάνει τα «metal portofolia» να διαφέρουν σημαντικά σαν ενέργεια σε σχέση με το «κρασάκι του τσου»;

Τα πρώτα εκτός από χαριτωμένα, ειναι και διαφήμιση.

Metal πορτοφόλια

Το σενάριο στα πορτοφόλια είχε να κάνει με την κλασσική μόνιμη αφραγκία ενός νέου (κατα πάσα πιθανότητα φοιτητή 18-24) που τον ταλαιπωρεί. Το video στο τέλος δίνει τη λύση όσο πιο διακριτικά μπορεί. Με ένα url στο τέλος: www.prepaidcards.gr. Et voila! έχουμε διαφήμιση.

Το viral ήταν τόσο έξυπνο που δεν εμπόδισε τους χρήστες να το διαδώσουν ακόμα και αν τελικός σκοπός του ήταν η διαφήμιση. Αυτή είναι και η επιτυχία του. Λιγότερα views σε σχέση με το krasaki πολύ περισσότερα conversions (μαντεύω).

To krasaki tou tsou

Εδώ έχουμε ένα πανέξυπνο σενάριο, μια διασκεδαστική υλοποίηση και μια φοβερή διείσδυση στα inbox των χρηστών, στα blogs και στα forums. Τι δεν έχουμε; Διαφήμιση.

Το σενάριο δεν έχει καμία σχέση με το προιόν που προβάλλει, και ο χρήστης ούτε κατα διάνοια δε φαντάζεται ότι αυτό που βλέπει έχει οποιαδήποτε σχέση με προπληρωμένες κάρτες και την Τράπεζα Κύπρου. Αυτό δεν ήταν ο στόχος;

Αλλά δεν είναι πάντα δεδομένο ότι πρέπει να έχει το σενάριο σχέση με το προιόν, αν και η δική μου γνώμη είναι ότι θα πρέπει, μπορεί στόχος απλώς να είναι να τραβήξει την προσοχή και μετά να οδηγήσει το κοινό εκεί που θέλει με παραπομπές.

Οι παραπομπές όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πολύ δύσκολα ορατές από το χρήστη. Πρέπει να πατήσει στο «more info» link στο Youtube για να δει ότι παίζει ένας διαγωνισμός, και ότι το video εχει κάποια σχέση με ένα site που το λένε psoniastointernet.gr. Η εναλλακτικά βλέποντας το nick του user που έκανε το upload να ενδιαφερθεί να μάθει περισσότερα πράγματα γι’ αυτόν.

Ακόμα όμως και αν καταλήξει όμως στο site (που είναι ένας από τους στόχους) η σύνδεση με το προιόν και την Tράπεζα Kύπρου είναι εμφανής στο footer, το οποίο είναι πολύ πιθανό να μην προσέξει, και σε ένα mini banner της τράπεζας που διαφημίζει τo προιόν. Η σχέση του site με την τράπεζα και το προιόν φαίνεται ξεκάθαρα μόνο αν κάποιος διαβάσει το about section. To mini banner φυσικά θα μπορούσε να είναι διαφήμιση σε οποιοδήποτε site, blog ή forum.

«..διαφήμιση που χρειάζεται επεξήγηση με επιστολές, σχόλια και διευκρινήσεις για το τι ήθελε πραγματικά να πει, απλά δεν είναι διαφήμιση.«

Όπως λέει ο φίλος μου ο Πάνος

θα σας πω 2 χαρακτηριστικά παραδείγματα για το impact του viral.

1. Ειμαι χτες σπίτι με 4 φίλους εκ των οποίων οι 2 το έχουν δει πολλές φορές και το έχουν προωθήσει σε λίστα φίλων, βλέπουμε όλοι το video και γελάμε… Όταν τους λέω ότι είναι διαφήμιση με κορόιδευουν… «τι διαφημίζει ρε; το κρασάκι του τσου;»

2. Η φίλη μου είναι κειμενογράφος σε παραδοσιακό μαγαζί. Ήταν μαζεμένοι όλοι οι δημιουργικοί (του χώρου και αυτοί) και συζητούσαν τι όρεξη μπορεί να είχαν αυτοί οι ερασιτέχνες που το φτιαξαν, τι τρέλα που κουβαλάνε κλπ. Δε με πίστευε όταν της είπα ότι είναι προπληρωμένες κάρτες, παρα μόνο όταν της έδωσα link.

See what i mean?

Επίσης Το να παίξει μια ενέργεια σε blogs, forums, κλπ είναι ένα ζητούμενο. Ο τρόπος που θα αποτυπωθεί όμως έχει μεγάλη σημασία.

Δείτε ένα παράδειγμα post για τα metal πορτοφόλια, με αναφορά στο video στο προιόν, αλλά και στο brand.
Δείτε τώρα και όλα τα posts για το «krasaki tou tsou» και ψάξτε για μια αναφορά στο psoniastointernet.gr στο prepaidscards.gr ή την Τράπεζα Κύπρου.

Συμπεράσματα

Δημιουργήθηκε ένα ωραιότατο video που δεν είχε καμια (ή ελάχιστη) σχέση με το προιόν που στο τέλος της ημέρας ήθελε να προβάλλει. Ωραία τα viral, ωραία τα views, αλλά αυτό που μετράει είναι τα conversions, τα conversion rates και το engagement του καταναλωτή με το εκάστοτε προιόν ή brand.

O Περικλής έχει διαφορετική άποψη στο «Ακροθιγώς»:

«…η στήλη ουδεμία ανάγκη έχει να δει τα στατιστικά του project για να χαμογελάσει. Αντιθέτως έχει πολύ μεγάλη ανάγκη για projects που θα κάνουν τους «απ’ έξω» -αυτούς που σήμερα αδιαφορούν για εν δικτύω δρώμενα- να μάθουν τι συμβαίνει «εκεί μέσα». Όπως και η αγορά έχει ανάγκη από διαφημιζόμενους που θα τολμήσουν να «μιλήσουν» στο χρήστη και να ανοίξουν επιτέλους διάλογο μαζί του.»

Συμφωνώ αλλά να μη ξεχνάμε το ταμείο που γίνεται στο τέλος, όπου τη θέση των δημιουργικών παίρνουν τα νούμερα που ανέφερα παραπάνω.

Οι δημιουργοί κατάλαβαν το foul και έκαναν relaunch το video με παραπομπή στο διαγωνισμό, αλλά ήταν ήδη αργά. Τα 39.000 views του νέου video είχαν μεγάλη απόσταση από τις 287.000 του πρώτου.

Ναι, είχε conversions, ναι κάποιοι πήγαν στο site, αλλά με τέτοιο θησαυρό στα χέρια σου δεν κάνεις «κάποια», κανεις «πολλά», πάρα πολλά φίλοι μου.

Το ενθαρυντικό είναι ότι μια τράπεζα έκανε κάτι τόσο τολμηρό, και προσπάθησε να γίνει πιο φιλική προς το νεανικό κοινό της. Το ενθαρυντικό επίσης είναι ότι αρχίζουν και γίνονται πολύ καλές δουλειές από εταιρίες που δεν έχουν μεγάλη ιστορία στο χώρο του online marketing. Ας κρατήσουμε αυτά…

Άλλα posts:
to krasaki tou tsou – Panos.gr
to krasaki tou tsou – Greek virals (νέο – φρεσκότατο blog)
to krasaki tou tsou – Marketingweek, στήλη «Ακροθιγώς»

Νέο φρεσκότατο viral από interamerican, και για την ακρίβεια από το online portal της, anytimeonline με τίτλο «Ένα λεπτό αρκεί»

To concept είναι το εξής:

Χαρούμενο ευτυχισμένο ζευγάρι που ζει σε (και γαμω) μεζονέτα full extra με πισίνες κλπ. ξεκινά την τέλεια μέρα του. Η κολώνα του σπιτιού πάει για δουλειά, η γυναίκα μένει πίσω, ένας άγνωστος συστήνεται ως γείτονας, μπαίνει στο σπίτι και μετα…

Και μετα; Και μετά ο χρήστης διαμορφώνει την ιστορία. Διαλέγει τις κινήσεις που πρέπει να κάνει η γυναίκα για να την σκαπουλάρει από τον άγνωστο.

Πριν αρχίσω να παίζω σκέφτηκα, ότι θα ήταν κάτι τελείως προφανές που θα με κρατούσε για κανα 2 λεπτά, και μετά κλασσικά θα εβγαιναν τα banner από την οθόνη μου και θα μου διναν και 2 χαστούκια .

Τελικά πάνω στο μισάωρο άρχιζα να νευριάζω γιατί είχα σκυλιάσει και δεν έβρισκα άκρη. Τελικά το έβγαλα το ρημάδι, και σώθηκε η πρωταγωνιστρια.

Μου άρεσε. Με κράτησε ώρα, με έβαλε να κάνω κάτι, με δυσκόλεψε, είχε πολύ προσεγμένη σκηνοθεσία, και έχει και συνέχεια οπότε με αφήνει σε αναμονή. Δεν είδα την κλασσική βλακεία που ζητά εκβιαστικα να το στείλεις σε 45 φίλους σου για να δεις την συνέχεια, αντιθέτως δίνει ένα κίνητρο να στείλεις invites, αφού όσο περισσότερα στέλνεις τόσο αυξάνεις τις συμμετοχές σου για ένα Smart.

Επίσης ο διαγωνισμός για το smart κολλάει πολύ με το όλο concept του viral.

Ίσως θα μπορούσε το site να χρησιμοποιεί λιγότερο flash, (SEMιτζής είμαι να μη το πω;) αλλά όπως και να χει αξίζουν συγχαρητήρια στην forthnet ebusiness services. Μπράβο Παντελή.

Εμεινα εντυπωσιασμένος γι αυτό και το αναφέρω. Μπαίνοντας δε κατάλαβα ότι πρόκειται για τηλεοπτική σειρά. Το concept του promo είναι ότι 4 ανθρωποι έχουν εξαφανιστεί μέσα στην Αθήνα, μας παραπέμπει σε ένα χάρτη μας δίνει ένα μεγενθυντικό φακό και μας παροτρύνει να βρούμε σε ποια οδό βρίσκεται ο καθένας. Για τον καθένα υπάρχει ένας γρίφο που πρέπει να λύσουμε για να τον βρούμε.

Έμεινα στο site 10′, φανταστείτε πόσο δύσκολα τους βρήκα. Μόλις τους βρεις, παίζει το trailer της σειράς και μετά κάνει redirect από το minisite στο site της σειράς οπου μπορείς να δεις όλα τα επεισόδια και συνεντεύξεις των ηθοποιών.

Πραγματικά πολύ ολοκληρωμένη προώθηση της σειράς, πολύ προσεγμένο promo site, και αφθονο content όσον αφορά τα bonus και τα επεισόδια. Είχε καιρό να με κερδίσει μια καμπάνια και χαίρομαι που αυτή τη φορά είναι ελληνική. Ξέρει κανεις ποια εταιρία βρίσκεται από πίσω;

Είναι ωραίο για 2 λόγους

1. Γιατί είναι της Άννας

2. Γιατί είναι καλοσχεδιασμένο

Μείνετε στο δεύτερο.

Το πρώτο πάρτε το σαν το πολιτικό μου σχόλιο για την εσωκομματική επικαιρότητα του ΠαΣοΚ. Ελπίζω κάποια στιγμή το κλίμα να ωριμάσει αρκετά ώστε να τη δούμε στην προεδρία του κομματός.

http://diamantopoulou.gr

To πρώτο screenshot είναι το site της Νέας Δημοκρατίας ΤΩΡΑ:

Ημερομηνία ανανέωσης προχθές.

Το Δεύτερο screenshot είναι το site της Νέας Δημοκρατίας μέχρι και λίγες αφού προκυρήχθηκαν οι βουλευτικές εκλογές:

Τελευταία ημερομηνία ανανέωσης 20 Μαρτίου 2004…

Τα σχόλια δικά σας.

Λίγοι ασχολήθηκαν με το sync live και δε μπορώ να καταλάβω γιατί πέρασε έτσι απαρατήρητο.. To sync live είναι η ελληνική εκδοχή του twitter. Τι είναι;

«Μια κοινότητα από φίλους, γνωστούς και «ξένους» που απαντά στο ίδιο ερώτημα: Τι Κάνεις Τώρα;. Γράψε ένα μικρό μήνυμα, μετάδωσέ το σε όσους θέλουν να μαθαίνουν τα νέα σου.»

Έτσι το περιγράφουν οι δημιουργοί του.

Ναι, το sync μπορεί να περηφανεύεται ότι έφερε το micro blogging στην Ελλάδα. Το σημαντικότερο όμως που έκανε ήταν ότι με αυτή την νέα υπηρεσία δίνει τη δυνατότητα στα μέλη του να γνωριστούν μεταξύ τους. Με το sync live το sync γίνεται social media με τα όλα του… Τώρα μπορεί να σε κρατήσει για ώρα τον επισκέπτη.

Ενώ πριν εμπαινα σε καθημερινή βάση για να ρίξω μια ματιά στα αγαπημένα μου, στην κατάταξη του blog μου, και να ενημερωθώ για ότι νέο κυκλοφορούσε, ωστόσο έμενα στο site πολύ 5′.

Με το sync live πιστεύω ότι τα στατιστικα του site θα αλλάξουν, ποσοτικά και ποιοτικά, και αυτό θα έχει αντίκτυπο και στα διαφημιστικά του έσοδα, αν και τελευταία δε βλέπω και πολύ διαφήμιση.

Keep up the good work guys.

P.S. Be my Friend!

Βtw το συγκεκριμένο slogan της Nike είναι της Wieden + Kennedy, της εταιρίας που έφτιαξε και την εν λόγω διαφήμιση.

Φυσικά η W+K London απάντησε στο blog της… E ρε ρεζίλια.

To ανακάλυψε ο provatos το διάβασα στον Christo