Νομίζω ότι μια παρέα απ τη Θεσσαλονίκη πάει το ραδιόφωνο ένα βήμα μπροστά. Ξεκίνησαν από δω, δημοουργώντας τη δική τους δημοκρατία στο ραδιόφωνο, έριξαν ένα τρικούβερτο καβγά με το αφεντικό και πήραν το καπελάκι τους και έφυγαν γι άλλα, αφήνοντας μας όλους σύξυλους.
9 μήνες μετά, είναι πάλι ένα βήμα μπροστά, βγάζοντας στον αέρα το πρώτο (σοβαρό) ραδιόφωνο που δεν είναι στον αέρα… «Off radio»
Ναι, αποκλειστικά online, κι αν σας αρέσει.
Ποιοι;
Είναι οι τύποι που έφεραν πολλά τραγούδια που μέσα λίγο καιρό είχαν γίνει σούπα, σε ότι mainstream μαγαζί, club, ραδιόφωνο υπήρχε ανά την ελλάδα.
Είναι οι τύποι που έκαναν τους reammonn mainstream..
Ένα post που από καιρό ήθελα να κάνω, αλλά δεν είχα τον χρόνο και τη διάθεση όλο αυτό το καιρό είναι η συζήτηση για μερικά ελληνικά startups που εκτιμώ.
Rento
Στην διαδικασία αναζήτησης στέγης που για μένα ξεκίνησε στις αρχές του καλοκαιριού, επιδίωξα να βρω λύσεις μέσω internet. Γυρισα αρκετά sites μέχρι να καταλήξω σε κάποιο εύχρηστο και ταυτότοχρονα αποτελεσματικό (βλ. όγκο αγγελιών). Ξεχώρισα το Rento γιατί νομίζω ότι είναι το μοναδικό ελληνικό startup σε αυτό τον κλάδο που πρόσεξε τόσο πολύ το user experience. Αυτό νομίζω ότι είναι και το ανταγωνιστικό του πλεονέκτημα. Απλά, καθαρά, λίγα και καλά.
Μου έκανε εντυπωση το όλο εγχείρημα και θέλησα να δω ποιοι βρισκονται πίσω από αυτό. Κατέληξε σε μια συνάντηση με τα παιδιά που έφτιαξαν το Rento στα πολύ όμορφα γραφεία τους στην Αγ. Παρασκευή. To ισόγειο μιας μονοκατοικίας μες το πράσινο, με ησυχία. Το μόνο που του έλειπε ήταν τα PCs. Είναι MACboys.. (Είμαι και γω εδώ και 24 ώρες).
Μιλήσαμε για το πως ξεκίνησε το Rento, το business plan πίσω από αυτό (ναι υπάρχει), και τα επόμενα βήματα. Από το λίγο χρόνο που περάσαμε μαζί κατάλαβα ότι θέλουν να βγουν από τα τετριμένα της παραδοσιακής διαφήμισης. Μιλήσαμε για creative media, και εναλλακτικούς τρόπους προβολής.
Είχε πολύ ενδιαφέρον η κουβέντα.
Θα ήθελα πολύ να παρακολουθήσω το πως θα αντιμετωπίσει η διαφημιστική αγορά αυτό το startup. Θέλω να δω αν τα media shops είναι αρκετά ώριμα να εντάξουν στα media plans τους.
Ελπίζω για το καλύτερο και εύχομαι στο Rento κάθε επιτυχία.
ChannelDoubler
Ένα άλλο startup για το οποίο είχα γράψει πριν από περίπου ένα χρόνο, ήταν αυτό του Channeldoubler.
Πρόκειται για ένα τολμηρό startup που πουλάει internet marketing στο εξωτερικό που κεντρική του ιδέα ήταν το παρακάτω:
“Are you a client in Tokyo?
No hash.
Working with us is easy and in 1-2-3 easy steps”
Όταν είχα κάνει εκείνο το post πριν ένα χρόνο δε είχαν σχολιάσει κάτι από την εταιρία. Προς μεγάλη μου χαρα, ένα χρόνο μετά ο Χρήστος Βασιλόπουλος, ο άνθρωπος πίσω από την channeldoubler, εγραψε το παρακάτω comment:
Ένα χρόνο και κάτι μετά από αυτό το post και ενώ είχαμε βάλει ένα μεγάλο στοίχημα μεταξύ της ομάδας μας.
Από το Tokyo δεν ήρθε ακόμη αλλά ήρθαν από άλλες 7 χώρες.
Η μαμά εταιρία αγοράστηκε από το παιδί.
Παράλληλα συνεχίζουμε να προσπαθούμε να κάνουμε όλους τους πελάτες να ακούσουν.
Καλή συνέχεια.
Αυτά είναι..
Μπράβο σας. Bγηκατε από την ελληνική αγορά, και σκίσατε. Keep walking.
Nα μην ακουω λοιπόν γκρίνιες και μιζέριες για τη δουλειά και το χώρο… Ιδου η ρόδος ιδού και το πήδημα. Όποιος πιστεύει ότι είναι πολύ επαγγελματίας για τα ελληνικά δεδομένα, δεν έχει παρα να στήσει ένα .com site.
PSDgator.com
Ένα άλλο δυνατό startup, το PSDgator ανήκει στον δίκο μας Αντώνη Παπαμιχαήλ ο οποίος έκανε αυτό που περιέγραψα παραπάνω. Έστησε ένα .com site. Καλά δεν έκανε μόνο αυτό, αλλά από κει ξεκίνησε, πουλώντας psd to html δουλειά. Και επειδή έχω επικοινωνία, πάει κάτι περισσότερο από καλά, παρόλο το γεγονός ότι μπήκε σε ένα εξαιρετικά ανταγωνιστικό κλάδο.
Έγινε και μουρή μετά από τη συνέντευξη που έδωσε στα ΝΕΑ, και δίνει και αυτόγραφα από τότε.
Νομίζω ότι η Sony είδε το τελευταίο banneraki της cosmote που χωνότανε το usb στο κειμενάκι που διάβαζες και είπε να κάνει κάτι πιο εντυπωσιακό, πιο intrusive..
LOL. Και νομίζω ότι τα κατάφερε.
Λίγο το κακό γιατί η διαφήμιση ήταν ας πούμε Θεματική και αφορούσε το νέο PCworld (Για το οποίο θέλω να ακούσω σχόλια).
Και το post αυτό είναι το πρώτο μου post ώς resident Αθηναίου (και μάλιστα Νεο Σμυρνιώτη).
287.517 views till now. Εντυπωσιακό. Πρόκειται για ένα video που έκανε όλο το ελληνικό web να παραμιλάει στα κινέζικα. Το καλύτερο ελληνικό viral που έχω δει μέχρι σήμερα. Και πολύς κόσμος συμφωνεί μαζί μου. Στην ίδια κατηγορία με τον «Πανίσχυρο Μεγιστάνα των Ninja» το «Greek fun«, «το θρύλο του Γιάγκοναν» και άλλα πολλά παρόμοια.
Τι κοινό έχουν όλα αυτά τα videos αυτή της κατηγορίας; Είναι αστεία, είναι μοναδικά, φτιάχτηκαν από ερασιτέχνες (πάνέξυπνους ερασιτέχνες, που κάνοντας τη πλάκα τους γίνανε πρώτες μούρες στο youtube) και διψούσαν για views. Αυτός ήταν ο τελικός στόχος «δίψα για views».
«To κρασάκι του τσου» όμως δεν έγινε από ερασιτέχνες και δημιουργήθηκε για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Με αυτούς θα ασχοληθώ παρακάτω, σχολιάζοντας κατα πόσο επιτυγχάνει τους στόχους του, ως διαφημιστικό viral.
Λίγα λόγια για το viral πριν ξεκινήσω όμως. Το video είναι προιόν της LeoBurnett για λογαριασμό της Tράπεζας Kύπρου για τις προπληρωμένες κάρτες visa της τράπεζας (prepaidcards.gr). Για αυτήν την ενέργεια στήθηκε ένα micro-site το psoniastointernet.gr το οποίο παροτρύνει τους χρήστες να βάλουν όλη τη δημιουργική τους φαντασία και να φτιάξουν το δικό τους video.
Δεν είναι η πρώτη ενέργεια της τράπεζας Κύπρου για το συγκεκριμένο προιόν. Θυμάστε τα metal portofolia; Πορτοφόλια που χτυπιόντουσαν σε metal ρυθμούς και διαμαρτύρονταν ότι δεν έχουν λεφτά… brilliant concept, out of the box! Δείτε κι άλλα εδώ. Πραγματικά πετυχημένη δουλειά από τη Leo.
Τι είναι αυτό όμως που κάνει τα «metal portofolia» να διαφέρουν σημαντικά σαν ενέργεια σε σχέση με το «κρασάκι του τσου»;
Τα πρώτα εκτός από χαριτωμένα, ειναι και διαφήμιση.
Metal πορτοφόλια
Το σενάριο στα πορτοφόλια είχε να κάνει με την κλασσική μόνιμη αφραγκία ενός νέου (κατα πάσα πιθανότητα φοιτητή 18-24) που τον ταλαιπωρεί. Το video στο τέλος δίνει τη λύση όσο πιο διακριτικά μπορεί. Με ένα url στο τέλος: www.prepaidcards.gr. Et voila! έχουμε διαφήμιση.
Το viral ήταν τόσο έξυπνο που δεν εμπόδισε τους χρήστες να το διαδώσουν ακόμα και αν τελικός σκοπός του ήταν η διαφήμιση. Αυτή είναι και η επιτυχία του. Λιγότερα views σε σχέση με το krasaki πολύ περισσότερα conversions (μαντεύω).
To krasaki tou tsou
Εδώ έχουμε ένα πανέξυπνο σενάριο, μια διασκεδαστική υλοποίηση και μια φοβερή διείσδυση στα inbox των χρηστών, στα blogs και στα forums. Τι δεν έχουμε; Διαφήμιση.
Το σενάριο δεν έχει καμία σχέση με το προιόν που προβάλλει, και ο χρήστης ούτε κατα διάνοια δε φαντάζεται ότι αυτό που βλέπει έχει οποιαδήποτε σχέση με προπληρωμένες κάρτες και την Τράπεζα Κύπρου. Αυτό δεν ήταν ο στόχος;
Αλλά δεν είναι πάντα δεδομένο ότι πρέπει να έχει το σενάριο σχέση με το προιόν, αν και η δική μου γνώμη είναι ότι θα πρέπει, μπορεί στόχος απλώς να είναι να τραβήξει την προσοχή και μετά να οδηγήσει το κοινό εκεί που θέλει με παραπομπές.
Οι παραπομπές όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πολύ δύσκολα ορατές από το χρήστη. Πρέπει να πατήσει στο «more info» link στο Youtube για να δει ότι παίζει ένας διαγωνισμός, και ότι το video εχει κάποια σχέση με ένα site που το λένε psoniastointernet.gr. Η εναλλακτικά βλέποντας το nick του user που έκανε το upload να ενδιαφερθεί να μάθει περισσότερα πράγματα γι’ αυτόν.
Ακόμα όμως και αν καταλήξει όμως στο site (που είναι ένας από τους στόχους) η σύνδεση με το προιόν και την Tράπεζα Kύπρου είναι εμφανής στο footer, το οποίο είναι πολύ πιθανό να μην προσέξει, και σε ένα mini banner της τράπεζας που διαφημίζει τo προιόν. Η σχέση του site με την τράπεζα και το προιόν φαίνεται ξεκάθαρα μόνο αν κάποιος διαβάσει το about section. To mini banner φυσικά θα μπορούσε να είναι διαφήμιση σε οποιοδήποτε site, blog ή forum.
«..διαφήμιση που χρειάζεται επεξήγηση με επιστολές, σχόλια και διευκρινήσεις για το τι ήθελε πραγματικά να πει, απλά δεν είναι διαφήμιση.«
θα σας πω 2 χαρακτηριστικά παραδείγματα για το impact του viral.
1. Ειμαι χτες σπίτι με 4 φίλους εκ των οποίων οι 2 το έχουν δει πολλές φορές και το έχουν προωθήσει σε λίστα φίλων, βλέπουμε όλοι το video και γελάμε… Όταν τους λέω ότι είναι διαφήμιση με κορόιδευουν… «τι διαφημίζει ρε; το κρασάκι του τσου;»
2. Η φίλη μου είναι κειμενογράφος σε παραδοσιακό μαγαζί. Ήταν μαζεμένοι όλοι οι δημιουργικοί (του χώρου και αυτοί) και συζητούσαν τι όρεξη μπορεί να είχαν αυτοί οι ερασιτέχνες που το φτιαξαν, τι τρέλα που κουβαλάνε κλπ. Δε με πίστευε όταν της είπα ότι είναι προπληρωμένες κάρτες, παρα μόνο όταν της έδωσα link.
See what i mean?
Επίσης Το να παίξει μια ενέργεια σε blogs, forums, κλπ είναι ένα ζητούμενο. Ο τρόπος που θα αποτυπωθεί όμως έχει μεγάλη σημασία.
Δείτε ένα παράδειγμα post για τα metal πορτοφόλια, με αναφορά στο video στο προιόν, αλλά και στο brand.
Δείτε τώρα και όλα τα posts για το «krasaki tou tsou» και ψάξτε για μια αναφορά στο psoniastointernet.gr στο prepaidscards.gr ή την Τράπεζα Κύπρου.
Συμπεράσματα
Δημιουργήθηκε ένα ωραιότατο video που δεν είχε καμια (ή ελάχιστη) σχέση με το προιόν που στο τέλος της ημέρας ήθελε να προβάλλει. Ωραία τα viral, ωραία τα views, αλλά αυτό που μετράει είναι τα conversions, τα conversion rates και το engagement του καταναλωτή με το εκάστοτε προιόν ή brand.
O Περικλής έχει διαφορετική άποψη στο «Ακροθιγώς»:
«…η στήλη ουδεμία ανάγκη έχει να δει τα στατιστικά του project για να χαμογελάσει. Αντιθέτως έχει πολύ μεγάλη ανάγκη για projects που θα κάνουν τους «απ’ έξω» -αυτούς που σήμερα αδιαφορούν για εν δικτύω δρώμενα- να μάθουν τι συμβαίνει «εκεί μέσα». Όπως και η αγορά έχει ανάγκη από διαφημιζόμενους που θα τολμήσουν να «μιλήσουν» στο χρήστη και να ανοίξουν επιτέλους διάλογο μαζί του.»
Συμφωνώ αλλά να μη ξεχνάμε το ταμείο που γίνεται στο τέλος, όπου τη θέση των δημιουργικών παίρνουν τα νούμερα που ανέφερα παραπάνω.
Οι δημιουργοί κατάλαβαν το foul και έκαναν relaunch το video με παραπομπή στο διαγωνισμό, αλλά ήταν ήδη αργά. Τα 39.000 views του νέου video είχαν μεγάλη απόσταση από τις 287.000 του πρώτου.
Ναι, είχε conversions, ναι κάποιοι πήγαν στο site, αλλά με τέτοιο θησαυρό στα χέρια σου δεν κάνεις «κάποια», κανεις «πολλά», πάρα πολλά φίλοι μου.
Το ενθαρυντικό είναι ότι μια τράπεζα έκανε κάτι τόσο τολμηρό, και προσπάθησε να γίνει πιο φιλική προς το νεανικό κοινό της. Το ενθαρυντικό επίσης είναι ότι αρχίζουν και γίνονται πολύ καλές δουλειές από εταιρίες που δεν έχουν μεγάλη ιστορία στο χώρο του online marketing. Ας κρατήσουμε αυτά…
Χαρούμενο ευτυχισμένο ζευγάρι που ζει σε (και γαμω) μεζονέτα full extra με πισίνες κλπ. ξεκινά την τέλεια μέρα του. Η κολώνα του σπιτιού πάει για δουλειά, η γυναίκα μένει πίσω, ένας άγνωστος συστήνεται ως γείτονας, μπαίνει στο σπίτι και μετα…
Και μετα; Και μετά ο χρήστης διαμορφώνει την ιστορία. Διαλέγει τις κινήσεις που πρέπει να κάνει η γυναίκα για να την σκαπουλάρει από τον άγνωστο.
Πριν αρχίσω να παίζω σκέφτηκα, ότι θα ήταν κάτι τελείως προφανές που θα με κρατούσε για κανα 2 λεπτά, και μετά κλασσικά θα εβγαιναν τα banner από την οθόνη μου και θα μου διναν και 2 χαστούκια .
Τελικά πάνω στο μισάωρο άρχιζα να νευριάζω γιατί είχα σκυλιάσει και δεν έβρισκα άκρη. Τελικά το έβγαλα το ρημάδι, και σώθηκε η πρωταγωνιστρια.
Μου άρεσε. Με κράτησε ώρα, με έβαλε να κάνω κάτι, με δυσκόλεψε, είχε πολύ προσεγμένη σκηνοθεσία, και έχει και συνέχεια οπότε με αφήνει σε αναμονή. Δεν είδα την κλασσική βλακεία που ζητά εκβιαστικα να το στείλεις σε 45 φίλους σου για να δεις την συνέχεια, αντιθέτως δίνει ένα κίνητρο να στείλεις invites, αφού όσο περισσότερα στέλνεις τόσο αυξάνεις τις συμμετοχές σου για ένα Smart.
Επίσης ο διαγωνισμός για το smart κολλάει πολύ με το όλο concept του viral.
Ίσως θα μπορούσε το site να χρησιμοποιεί λιγότερο flash, (SEMιτζής είμαι να μη το πω;) αλλά όπως και να χει αξίζουν συγχαρητήρια στην forthnet ebusiness services. Μπράβο Παντελή.
Διαβάζοντας τα αγαπημένα μου στο sync, έπεσα σε ένα post του toplinks.gr για το site poueinai.com. Είναι το promo site της νέας σειράς του mega «Ίχνη«.
Τον καιρό που όλοι ασχολούνται με τις εσωκομματικές στο ΠαΣοΚ, κάτι που με αφήνει παγερά αδιαφόρο μιας και καμία από τις εναλλακτικές δε με εκφράζει, έχω να δώσω ένα ωραίο link.
Είναι ωραίο για 2 λόγους
1. Γιατί είναι της Άννας
2. Γιατί είναι καλοσχεδιασμένο
Μείνετε στο δεύτερο.
Το πρώτο πάρτε το σαν το πολιτικό μου σχόλιο για την εσωκομματική επικαιρότητα του ΠαΣοΚ. Ελπίζω κάποια στιγμή το κλίμα να ωριμάσει αρκετά ώστε να τη δούμε στην προεδρία του κομματός.
Σε συνέχεια αυτού του post για την πολιτική επικοινωνίας των κομμάτων στο διαδίκτυο έπεσε στα χέρια μου (ευχαριστώ αυτόν που μου το έριξε) αυτό το screenshot.
To πρώτο screenshot είναι το site της Νέας Δημοκρατίας ΤΩΡΑ:
Ημερομηνία ανανέωσης προχθές.
Το Δεύτερο screenshot είναι το site της Νέας Δημοκρατίας μέχρι και λίγες αφού προκυρήχθηκαν οι βουλευτικές εκλογές:
Λίγοι ασχολήθηκαν με το sync live και δε μπορώ να καταλάβω γιατί πέρασε έτσι απαρατήρητο.. To sync live είναι η ελληνική εκδοχή του twitter. Τι είναι;
«Μια κοινότητα από φίλους, γνωστούς και «ξένους» που απαντά στο ίδιο ερώτημα: Τι Κάνεις Τώρα;. Γράψε ένα μικρό μήνυμα, μετάδωσέ το σε όσους θέλουν να μαθαίνουν τα νέα σου.»
Έτσι το περιγράφουν οι δημιουργοί του.
Ναι, το sync μπορεί να περηφανεύεται ότι έφερε το micro blogging στην Ελλάδα. Το σημαντικότερο όμως που έκανε ήταν ότι με αυτή την νέα υπηρεσία δίνει τη δυνατότητα στα μέλη του να γνωριστούν μεταξύ τους. Με το sync live το sync γίνεται social media με τα όλα του… Τώρα μπορεί να σε κρατήσει για ώρα τον επισκέπτη.
Ενώ πριν εμπαινα σε καθημερινή βάση για να ρίξω μια ματιά στα αγαπημένα μου, στην κατάταξη του blog μου, και να ενημερωθώ για ότι νέο κυκλοφορούσε, ωστόσο έμενα στο site πολύ 5′.
Με το sync live πιστεύω ότι τα στατιστικα του site θα αλλάξουν, ποσοτικά και ποιοτικά, και αυτό θα έχει αντίκτυπο και στα διαφημιστικά του έσοδα, αν και τελευταία δε βλέπω και πολύ διαφήμιση.
Απλά έλεος. Θυμάστε όταν είχα πάει στο Λονδίνο που με είχε εντυπωσιάσει η καμπάνια του Guardian; E δεν την είδα μόνο εγώ… Την είδαν και οι Creatives της LIFO. Ε, και λένε: «δε γαμιέται ας κάνουμε μια ίδια..!». Ναι, και υπέθεσαν ότι δε θα το παιρνε χαμπάρι κανένας… Σαν να ανοίγω εταιρία με παπούτσια και να έχω slogan «Just do it!». Ειναι να γελάς με τη βλακεία!
Βtw το συγκεκριμένο slogan της Nike είναι της Wieden + Kennedy, της εταιρίας που έφτιαξε και την εν λόγω διαφήμιση.
Φυσικά η W+K London απάντησε στο blog της… E ρε ρεζίλια.
αλλά ήρθαν από άλλες 7 χώρες.
