Ένα social networking service. Ένα προσεγμένο brand. Η κοινότητα. Και ένας διαγωνισμός να δέσει αυτά τα τρία. Enjoy!
ΥΓ Και dedicated travel agent για customer service σε twitter users?
Ένα social networking service. Ένα προσεγμένο brand. Η κοινότητα. Και ένας διαγωνισμός να δέσει αυτά τα τρία. Enjoy!
ΥΓ Και dedicated travel agent για customer service σε twitter users?
Πλάκωσαν και οι ρουβίτσες στο twitter…
To βλέπω εγώ. Ρεπορτάζ Λαμπίρη για το twitter του Σάκη. Το χω μπροστά μου σας λέω!
Update: Kαι για του λόγου το αληθές: Rouvitsa.
Ξεκινώ το post με τα συλληπητήρια μου στην οικογένεια του παιδιού. Καλό του ταξίδι.
Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο ειδικός φρουρός το έκανε εν ψυχρώ και με τη θέληση του. Δε μπορώ να ακούω μ*λακίες για εκπυρσοκροτήσεις και τα ρέστα. Όχι δεν είναι και αυτοί άνθρωποι. Έχω ανάλογη εμπειρία επαφής με αυτούς τους τύπους, και πιστέψτε πριν να το ζήσω και γω τα ίδια έλεγα. Μιλάμε για ντουγάνια, που μπαινουν στις σχολές τους κάνουν το αντίστοιχο brainwash και τους βγάζουν στους δρόμους. Τα λέει και ο Αστέρης:

Ήμουν χτες στο κέντρο της Αθήνας. Πήγα και γω όπως πολύς κόσμος ακόμα να δούμε τι γίνεται, από περιέργεια, από οργή, από όλα μαζί. Δυστυχώς τα δακρυγόνα δεν επέτρεπαν να προσεγγίσουμε τα σημεία που ήταν συγκεντρωμένος κόσμος. Η Aθήνα ήταν πραγματικά σαν εμπόλεμη ζώνη. Ήταν ίσως απ τις λίγες φορές που οι μιντιάδες δε τα έλεγαν υπερβολικά. Άδειο κέντρο, κόσμος να τρέχει μακριά από την αποπνικτική ατμόσφαιρα, φωτιές, σπασμένες βιτρίνες… μου θύμισε μέρες συνόδου κορυφής το 2003 (Θεσσαλονίκη).

Η πανεπιστημίου, στο ύψος της οδού Σίνα
Κινητοποιήθηκα μέσω twitter. Ήμουν για ποτό με φίλους, όταν έμαθα τι γίνεται. Μπήκα twitter από κινητό, διάβασα για την κατάσταση, έκανα μια ερώτηση για το αν υπάρχει κόσμος ακόμα στο κέντρο, πήρα την απάντηση μου και τράβηξα για κέντρο.


Όλο το κέντρο ήταν κλειστό. Πράγμα υπερβολικό. Όπως υπερβολική θεωρώ την ποσότητα δακρυγόνων που έπεσαν και δε νομίζω ότι στόχος της ήταν η καταστολή των αναρχικών αλλά αυτό που λέει ο Αστέρης:

To twitter ήταν και αυτή τη φορά πρωταγωνιστής στην ενημέρωση. Ορκίζομαι, ότι ξέρω τα πάντα για τη χθεσινή βραδιά, και δεν μπήκα ούτε σε ένα portal και δεν άκουσα κανένα δελτίο στην τηλεόραση.
Ενημερώθηκα από τους δημοσιογράφους που εμπιστεύομαι… τον Asteris, τον apas, και δεκάδες άλλους που έδωσαν το ρεπορτάζ τους σε περιεκτικά μηνύματα των 140 χαρακτήρων. Σε μένα και σ’ όλο το κόσμο. Και η φωνή τους ακούστηκε σε όλο το κόσμο, μέσα από ένα tag, το #griots, ιδέα που ξεκίνησε από το Γιώργο Τζιράλη και υλόποιήθηκε από τους υπόλοιπους.

Έδωσαν έτσι ενημέρωση σε όλα τα διεθνή δίκτυα για την κατάσταση. Reuters, BBC, Sky news, Wikinews και άλλα.
Ανέβασα μερικές φωτογραφίες στο flickr από χτες, δυστυχώς δεν μπόρεσα να τραβήξω φωτογραφίες από το χώρο των επεισοδίων, μιας και τα χημικά δεν επέτρεπαν να πλησιάσω.. Πολύ κλάμα ρε παιδιά.
ΥΓ. Η Βάσια Λόη χτες πήγε σε ένα φοβερό πάρτυ χτες και θα μας μιλήσει σε λίγο γι’ αυτό! (Βάλτε όλοι Alter!)
Παίρνω το μπαλάκι από τις προσκλήσεις του Απόστολου και του Πάνου, έστω λίγο καθυστερημένα..
Να το desktop μου αυτή τη στιγμή:

Κανω πάσα σε: Κωστα, Φώτη, lexx και Χρήστο
Και από το παιχνίδι του Πάνου για τα βιβλία, από το βιβλίο «Οικονομική Ιστορία της Ελλάδος» του Λευτέρη Τσουλφίδη, εχω αυτό:
«Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι στην Ελλάδα του 19ου αιώνα (και σε πολλές περιπτώσεις σήμερα) η ένδειξη της αδιαμφισβήτητης κοινωνικής ανόδου είναι μια θέση στο Δημόσιο. Ο Βεργόπουλος εύστοχα κατα τη γνώμη μας επισημαίνει: το πάθος του Νεοέλληνα για την πολιτική, για την εκπαίδευση, για τα διπλώματα, η παθολογική διόγκωση της δημοσιουπαλληλίας, της δικηγορίας, των υπηρεσιών εν γένει, όπως και πλήθος άλλα παρεμφερή φαινόμενα, που εμφανίζονται από τις πρώτες δεκαετίες του ανεξάρτητου νεοελληνικού βίου, βρίσκονται ακριβώς σε στενή σχέση με την αδυναμία να αναπτυχθεί στην Ελλάδα μια ξεχωριστή (έξω από το κράτος) κοινωνία των ιδιωτικών σχέσεων, δηλαδή με την αδυναμία να αναπτυχθεί μια ιδιωτική επιχειρηματική οικονομία.
Τι απόσπασμα κι αυτό; που πήγα και έπεσα; πόσο πιο επίκαιρο θα μπορούσε να είναι;
Πάσα σε Πάνο, Νίκο, Αλέξανδρο, και Νίκο (Καψωμενάκη)
To blog ήρθε στη μορφή που ήθελα, μετά από πολλές αλλαγές, κυρίως σε plugins και wordpress versions, αλλά και στο σχεδιασμό του.
Είμαι πολύ ευτυχισμένος που έχω ένα header με την υπογραφή του Νάσσσου. Πως σας φαίνεται.
Επίσης προστέθηκαν tags, για καλύτερη πλοήγηση, taxonomy, αλλά και καλυτερα rankings
.
Και τέλος προσέθεσα στο 2ο sidebar μερικά Post – case studies, που αξίζει να τα διαβάσετε και να τα σχολιάσετε.
Κατα τ’ άλλα το blog, όπως όλα τ’ άλλα wordpress blogs, περιμένει ανυπόμονα το official launch της wordpress 2.5
Εγώ είμαι σχεδόν πολίτης, έχοντας περίπου 40 μέρες υπόλοιπο θητείας, και καμια 20αρια απ’ αυτές άδεια.
Έτσι έχω αρχίζει να προσαρμόζομαι στην μετα-στρατό ζωή μου. Τις περισσότερες μέρες τις περνάω στην Αθήνα, δουλεύοντας κυρίως (ναι επιτέλους μπορώ), πήζοντας στην κίνηση, αλλά και κάνοντας υπέροχες βόλτες με την Ελίζα.
Αυτό το καιρό ασχολούμαι εκτός των όσων έχουν να κάνουν με το Search engine marketing, με το redesign του corporate website της mindworks, που ελπίζω ότι θα είναι κάτι ξεχωριστό, και δεν θα έχει καμία σχέση με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την εταιρική παρουσία στο διαδίκτυο.
Χτες έκανα το βήμα. Εκάνα το flickr account μου Pro! Αξίζει να το κάνετε και σεις.
Για περισσότερα και συχνότερα νέα μου το twitter μου είναι πάντα διαθέσιμο.