Κάποιος θα το κάνε… Όλοι το περιμέναμε. Το ζήτημα ήταν η εκτέλεση, η διακριτικότητα στην υλοποίηση και τέλος η αποτελεσματικότητα της όποιας ενέργειας.
Η Ogilvyone για λογαριασμό της Cosmote «έδωσε στο θεσσαλονικιό τη ευκαιρία να συνεχίσει τα ταξίδια του». Με αυτό τον τρόπο πέρασε στο κοινό του ο Θεσσαλονικιός το sponsoring της Cosmote, εξηγώντας στους 100.000 fans του (Facebook page) το σκεπτικό του.
Τι έκαναν; Τον άφησαν ελεύθερο να στήσει το video και τα κείμενα του όπως μόνο αυτός ξέρει, και του ζήτησαν μόνο 2 πράγματα:
1. Να μιλάει στο κινητό
2. Να κάνει μια αναφορά μερικών δευτερολέπτων σε κάθε video.
Ένα ερασιτεχνικό video, μόλις έγινε branded entertainment που λέει και ο Πάνος.
Kudos στην Ogilvyone για την ιδέα. Kudos στην Cosmote που δέχηκε να κάνει κάτι τόσο τολμηρό.
Κυρίες και κύριοι διακόπτουμε την κανονική ροή του προγράμματός μας, για να σας μεταδώσουμε μια έκτακτη είδηση. Είμαστε στην ευχάριστη θέση να μεταδώσουμε αποκλειστικά, το making of του πιο πολυσυζητημένου video της χρονιάς που τελειώνει. Του video που έκανε το youtube mainstream. Του video που είδε και ο μπαμπάς μου. Του video που ήταν θέμα συζήτησης στο δρόμο. Του video που δίχασε μια ολόκληρη αγορά. Του video που μ’ έκανε να μαλώσω μ’ ένα φίλο, και να μη μιλιόμαστε για 4 ολόκληρες μέρες.
Ότι γνώμη και να σχηματίσατε για το συγκεκριμένο video, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ένα πράγμα. Ότι τα παιδιά της Leo burnett είχαν κέφια εκείνη τη μέρα. Και όταν έχουν κέφια βγάζουν όμορφες δουλειές. Δε θα μείνω στα 974,431 views, γιατί και τα μεταλ πορτοφόλια, ήταν μια επίση εξαιρετική δουλειά που δεν έτυχε της ανάλογης αναγνώρισης, αλλά στην ουσία. Και η ουσία είναι ότι έγινε θέμα. Και βλέποντας το τελευταίο ακροθιγώς του Περικλή συμφωνώ ότι δεν έχουμε ακόμα πολλές δουλειές που κατάφεραν να γίνουν θέμα.
Τα σέβη μου λοιπόν σε μία παρέα που κατάφερε να διχάσει μια αγορά, και να βάλει στο youtube τον μπαμπά μου.
Και παράλληλα με την κουβέντα που γίνεται στο blog του Περικλή για την shortlist των φετινών Ermis web (viral campaigns), σας παρουσιάζω το νέο viral του city99.5:
Χρησιμοποιώ τον τίτλο του post που μου υπέδειξε ο Γιάννης αυτούσιο. Το λένε «Tropic Thunder Promo» και παρουσιάστηκε στα ΜΤV music video awards 2008. Είναι το Promo της ταινίας του Ben Stiller «Tropic Thunder«.
Οι τύποι κάνουν το εξής απλό. Ομολογούν ότι θέλουν να φτιάξουν ένα viral και βάζουν ένα μπόμπιρα να δουν αν του κάνει click. Όλα αυτά on camera. Παρακολουθήστε το.
Και αυτό είναι το επίσημο trailer της ταινίας:
Εκεί που λές τι άλλο μπορεί να κατεβάσει ο εγκέφαλος τους για να σε κάνουν να το στείλεις βλέπεις αυτά και διαπιστώνεις ότι υπάρχει πολύς χώρος για νέες ιδέες.
Thumbs up για τη νέα δουλειά της Leo. Οι δημιουργικοί έχουν πάρει φωτιά, και έβαλαν φωτιά στα studio του city!
Thumbs down γιατί βγήκε το video και δεν υπάρχει site στον αέρα… Δηλαδή έχουμε ένα πολύ ωραίο video το οποίο φαίνεται να προσεγγίζει την online κοινότητα, που όμως το lead μένει ανολοκλήρωτο αφού μετά απ’ αυτό καταλήγει σε αυτό:
Διάβάζω στο commercial-archive ότι η Diageo αρνείται οποιαδήποτε σχέση με τη συγκεκριμένη διαφήμιση με την παρακάτω δήλωση που δε χωράει παρερμηνείες:
«We made this clear in a statement on the video’s site as soon as it was drawn to our attention, the producer of the video also made it clear that the material was not associated with Guinness, and the original video has now been removed from YouTube.»
Εγώ λέω ότι δεν τους χάλασε καθόλου, και ότι ο DESchatz τους έκανε μια χαρά διαφημισούλα, γι αυτό και δεν κινήθηκε καμία διαδικασία εναντίον του.
Και ο τύπος δηλώνει:
It really isn’t real. I shot the ad with no intention of sending it to Guiness because of the content. IT was meant to either make people laugh or get really disgusted. I rather people felt the former because that’s why it was made. Just for fun.
Oh and it only cost $320 for the ad. My equipment, 300 for the actress, and the rest for food and a six pack of Guiness
Αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πίσω από ένα ωραίο viral κρύβονται δημιουργικά μυαλά και όχι μεγάλα budget.
Αυτό θα μπορούσε επίσης να είναι και μια απάντηση στη μικρή διαφωνία που είχα με το Νίκο στο σχολιασμό ελληνικού viral που μας ειχε απασχολήσει αρκετά, «το κρασάκι του τσου».
Τότε ο Νίκος συγκρίνοντας τα 2 virals της ίδιας εταιρίας, το κρασάκι του τσου και τα λιγότερο δημοφιλή «metal portofolia«, έγραψε:
Το κρασάκι του Τσου είχε εκατοντάδες χιλιάδες προβολές, αλλά η μάρκα δεν φάνηκε πουθενά. Τα Metal πορτοφόλια είχαν ελάχιστες προβολές, αλλά ο διαφημιζόμενος είχε ένα όφελος σε όσους είδαν το βίντεο, γιατί στο τέλος εμφανιζόταν το website του προϊόντος.
και συνέχισε καταλήγοντας στο συμπέρασμα:
Οι καταναλωτές δεν θέλουν να αναπαράγουν διαφημιστικά μηνύματα
Οι καταναλωτές θέλουν και παραθέλουν να αναπαράγουν διαφημιστικά μηνύματα, ή μάλλον καλύτερα, δε τους καίγεται καρφί τι αναπαράγουν.
Αναπαράγουν περιεχόμενο που αξίζει είτε αυτό το έφτιαξε ένα 15χρονο με τους φίλους του, είτε ένας φοβερός creative στα γραφεία ενός agency για λογαριασμό μιας μεγάλης εταιρίας.
ΥΓ. Ξεκίνησα να postαρω ένα video, και άρχισα τα σεντόνια
Πραγματικά με εντυπωσίασε ο τρόπος που χρησιμοποίησαν το διαδίκτυο οι δημιουργοι της ταινίας «Η ψυχή στο στόμα«.H ταινία είναι του Γιάννη Οικονομίδη, πολλοί μπορεί να τον ξέρετε από την προηγούμενη ταινία που είχε κάνει, το σπιρτόκουτο. Δεν είμαι σινεφίλ, δεν την έχω δει την ταινία άρα μη περιμένετε καμία κριτική. Μπορείτε να ρίξτε μια ματιά στο movies for the masses για την κριτική.
Αυτό που μου άρεσε όμως είναι ότι μια ταινία low budget, που προβλήθηκε μόνο σε μια αίθουσα, και με μόνη διέξοδο προβολής το διαδίκτυο, έβαλε τα γυαλιά στις μεγάλες αίθουσες. Παραθέτω:
«Σε μία αίθουσα 200 θέσεων (τον Μικρόκοσμο), η ΨΥΧΗ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ έκανε, σε τέσσερις μέρες, 2.200 εισιτήρια. Ο κόσμος που μένει έξω μετριέται σε εκατοντάδες. Και οι αιθουσάρχες που είπαν “όχι” τρίβουν τα μάτια τους και απο μέσα τους σκυλιάζουν…»
Εφτιαξαν ένα ωραίο και απλό blog και το γέμισαν με περιεχόμενο. To blog έχει τα πάντα. Οταν χτες είδα ένα πορωτικό απόσπασμα της ταινίας και θέλησα να μάθω περισσότερα για την ταινία βρήκα τα πάντα. Κριτικές από τον τύπο, συνεντεύξεις των ηθοποιών, της παραγωγής, trailers, αποσπάσματα, blog reactions, ΟΛΑ. Και όλα αυτά γραμμένα σωστά. Οχι τα συνιθισμένα, «συμπαθητικά» advertorials.
Εφτιαξαν και μια σελίδα στο Myspace. Ειναι και αυτή γεμάτη περιεχόμενο. Κρινοντας απ την friends list δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με το myspace αλλά έχει ενδιαφέρον η σελίδα της προηγούμενης ταινίας «Σπιρτόκουτο«.
Και το σημαντικότερο απ’ όλα… γι’ αυτήν την «καμπάνια» χρειάστηκαν μηδέν λεφτά. Μηδέν. ούτε domain δεν αγόρασαν. Μπράβο τους!
Πραγματικά με εντυπωσίασε ο τρόπος που χρησιμοποίησαν το διαδίκτυο οι δημιουργοι της ταινίας «
Εφτιαξαν και μια σελίδα στο 
