Κάποιος θα το κάνε… Όλοι το περιμέναμε. Το ζήτημα ήταν η εκτέλεση, η διακριτικότητα στην υλοποίηση και τέλος η αποτελεσματικότητα της όποιας ενέργειας.
Η Ogilvyone για λογαριασμό της Cosmote «έδωσε στο θεσσαλονικιό τη ευκαιρία να συνεχίσει τα ταξίδια του». Με αυτό τον τρόπο πέρασε στο κοινό του ο Θεσσαλονικιός το sponsoring της Cosmote, εξηγώντας στους 100.000 fans του (Facebook page) το σκεπτικό του.
Τι έκαναν; Τον άφησαν ελεύθερο να στήσει το video και τα κείμενα του όπως μόνο αυτός ξέρει, και του ζήτησαν μόνο 2 πράγματα:
1. Να μιλάει στο κινητό
2. Να κάνει μια αναφορά μερικών δευτερολέπτων σε κάθε video.
Ένα ερασιτεχνικό video, μόλις έγινε branded entertainment που λέει και ο Πάνος.
Kudos στην Ogilvyone για την ιδέα. Kudos στην Cosmote που δέχηκε να κάνει κάτι τόσο τολμηρό.
Και παράλληλα με την κουβέντα που γίνεται στο blog του Περικλή για την shortlist των φετινών Ermis web (viral campaigns), σας παρουσιάζω το νέο viral του city99.5:
Χρησιμοποιώ τον τίτλο του post που μου υπέδειξε ο Γιάννης αυτούσιο. Το λένε «Tropic Thunder Promo» και παρουσιάστηκε στα ΜΤV music video awards 2008. Είναι το Promo της ταινίας του Ben Stiller «Tropic Thunder«.
Οι τύποι κάνουν το εξής απλό. Ομολογούν ότι θέλουν να φτιάξουν ένα viral και βάζουν ένα μπόμπιρα να δουν αν του κάνει click. Όλα αυτά on camera. Παρακολουθήστε το.
Και αυτό είναι το επίσημο trailer της ταινίας:
Εκεί που λές τι άλλο μπορεί να κατεβάσει ο εγκέφαλος τους για να σε κάνουν να το στείλεις βλέπεις αυτά και διαπιστώνεις ότι υπάρχει πολύς χώρος για νέες ιδέες.
Διάβάζω στο commercial-archive ότι η Diageo αρνείται οποιαδήποτε σχέση με τη συγκεκριμένη διαφήμιση με την παρακάτω δήλωση που δε χωράει παρερμηνείες:
«We made this clear in a statement on the video’s site as soon as it was drawn to our attention, the producer of the video also made it clear that the material was not associated with Guinness, and the original video has now been removed from YouTube.»
Εγώ λέω ότι δεν τους χάλασε καθόλου, και ότι ο DESchatz τους έκανε μια χαρά διαφημισούλα, γι αυτό και δεν κινήθηκε καμία διαδικασία εναντίον του.
Και ο τύπος δηλώνει:
It really isn’t real. I shot the ad with no intention of sending it to Guiness because of the content. IT was meant to either make people laugh or get really disgusted. I rather people felt the former because that’s why it was made. Just for fun.
Oh and it only cost $320 for the ad. My equipment, 300 for the actress, and the rest for food and a six pack of Guiness
Αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πίσω από ένα ωραίο viral κρύβονται δημιουργικά μυαλά και όχι μεγάλα budget.
Αυτό θα μπορούσε επίσης να είναι και μια απάντηση στη μικρή διαφωνία που είχα με το Νίκο στο σχολιασμό ελληνικού viral που μας ειχε απασχολήσει αρκετά, «το κρασάκι του τσου».
Τότε ο Νίκος συγκρίνοντας τα 2 virals της ίδιας εταιρίας, το κρασάκι του τσου και τα λιγότερο δημοφιλή «metal portofolia«, έγραψε:
Το κρασάκι του Τσου είχε εκατοντάδες χιλιάδες προβολές, αλλά η μάρκα δεν φάνηκε πουθενά. Τα Metal πορτοφόλια είχαν ελάχιστες προβολές, αλλά ο διαφημιζόμενος είχε ένα όφελος σε όσους είδαν το βίντεο, γιατί στο τέλος εμφανιζόταν το website του προϊόντος.
και συνέχισε καταλήγοντας στο συμπέρασμα:
Οι καταναλωτές δεν θέλουν να αναπαράγουν διαφημιστικά μηνύματα
Οι καταναλωτές θέλουν και παραθέλουν να αναπαράγουν διαφημιστικά μηνύματα, ή μάλλον καλύτερα, δε τους καίγεται καρφί τι αναπαράγουν.
Αναπαράγουν περιεχόμενο που αξίζει είτε αυτό το έφτιαξε ένα 15χρονο με τους φίλους του, είτε ένας φοβερός creative στα γραφεία ενός agency για λογαριασμό μιας μεγάλης εταιρίας.
ΥΓ. Ξεκίνησα να postαρω ένα video, και άρχισα τα σεντόνια
Δεν μπορώ άλλα virals που κάποιος ζητά βοήθεια! Δεν μπορώ να τους βοηθήσω όλους, δεν είμαι ο superman. Τη μια την κλείδώνουνε σε ένα δωμάτιο, της άλλης της κάνουνε διάρρηξη, η άλλη κινδυνεύει από ηλεκτροπληξία! Και τόσες άλλες άπορες γυναίκες που είναι εκεί έξω και ζητούν τη βοήθεια σου… αφού πρώτα τους πείς το ονοματάκι σου.
287.517 views till now. Εντυπωσιακό. Πρόκειται για ένα video που έκανε όλο το ελληνικό web να παραμιλάει στα κινέζικα. Το καλύτερο ελληνικό viral που έχω δει μέχρι σήμερα. Και πολύς κόσμος συμφωνεί μαζί μου. Στην ίδια κατηγορία με τον «Πανίσχυρο Μεγιστάνα των Ninja» το «Greek fun«, «το θρύλο του Γιάγκοναν» και άλλα πολλά παρόμοια.
Τι κοινό έχουν όλα αυτά τα videos αυτή της κατηγορίας; Είναι αστεία, είναι μοναδικά, φτιάχτηκαν από ερασιτέχνες (πάνέξυπνους ερασιτέχνες, που κάνοντας τη πλάκα τους γίνανε πρώτες μούρες στο youtube) και διψούσαν για views. Αυτός ήταν ο τελικός στόχος «δίψα για views».
«To κρασάκι του τσου» όμως δεν έγινε από ερασιτέχνες και δημιουργήθηκε για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Με αυτούς θα ασχοληθώ παρακάτω, σχολιάζοντας κατα πόσο επιτυγχάνει τους στόχους του, ως διαφημιστικό viral.
Λίγα λόγια για το viral πριν ξεκινήσω όμως. Το video είναι προιόν της LeoBurnett για λογαριασμό της Tράπεζας Kύπρου για τις προπληρωμένες κάρτες visa της τράπεζας (prepaidcards.gr). Για αυτήν την ενέργεια στήθηκε ένα micro-site το psoniastointernet.gr το οποίο παροτρύνει τους χρήστες να βάλουν όλη τη δημιουργική τους φαντασία και να φτιάξουν το δικό τους video.
Δεν είναι η πρώτη ενέργεια της τράπεζας Κύπρου για το συγκεκριμένο προιόν. Θυμάστε τα metal portofolia; Πορτοφόλια που χτυπιόντουσαν σε metal ρυθμούς και διαμαρτύρονταν ότι δεν έχουν λεφτά… brilliant concept, out of the box! Δείτε κι άλλα εδώ. Πραγματικά πετυχημένη δουλειά από τη Leo.
Τι είναι αυτό όμως που κάνει τα «metal portofolia» να διαφέρουν σημαντικά σαν ενέργεια σε σχέση με το «κρασάκι του τσου»;
Τα πρώτα εκτός από χαριτωμένα, ειναι και διαφήμιση.
Metal πορτοφόλια
Το σενάριο στα πορτοφόλια είχε να κάνει με την κλασσική μόνιμη αφραγκία ενός νέου (κατα πάσα πιθανότητα φοιτητή 18-24) που τον ταλαιπωρεί. Το video στο τέλος δίνει τη λύση όσο πιο διακριτικά μπορεί. Με ένα url στο τέλος: www.prepaidcards.gr. Et voila! έχουμε διαφήμιση.
Το viral ήταν τόσο έξυπνο που δεν εμπόδισε τους χρήστες να το διαδώσουν ακόμα και αν τελικός σκοπός του ήταν η διαφήμιση. Αυτή είναι και η επιτυχία του. Λιγότερα views σε σχέση με το krasaki πολύ περισσότερα conversions (μαντεύω).
To krasaki tou tsou
Εδώ έχουμε ένα πανέξυπνο σενάριο, μια διασκεδαστική υλοποίηση και μια φοβερή διείσδυση στα inbox των χρηστών, στα blogs και στα forums. Τι δεν έχουμε; Διαφήμιση.
Το σενάριο δεν έχει καμία σχέση με το προιόν που προβάλλει, και ο χρήστης ούτε κατα διάνοια δε φαντάζεται ότι αυτό που βλέπει έχει οποιαδήποτε σχέση με προπληρωμένες κάρτες και την Τράπεζα Κύπρου. Αυτό δεν ήταν ο στόχος;
Αλλά δεν είναι πάντα δεδομένο ότι πρέπει να έχει το σενάριο σχέση με το προιόν, αν και η δική μου γνώμη είναι ότι θα πρέπει, μπορεί στόχος απλώς να είναι να τραβήξει την προσοχή και μετά να οδηγήσει το κοινό εκεί που θέλει με παραπομπές.
Οι παραπομπές όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πολύ δύσκολα ορατές από το χρήστη. Πρέπει να πατήσει στο «more info» link στο Youtube για να δει ότι παίζει ένας διαγωνισμός, και ότι το video εχει κάποια σχέση με ένα site που το λένε psoniastointernet.gr. Η εναλλακτικά βλέποντας το nick του user που έκανε το upload να ενδιαφερθεί να μάθει περισσότερα πράγματα γι’ αυτόν.
Ακόμα όμως και αν καταλήξει όμως στο site (που είναι ένας από τους στόχους) η σύνδεση με το προιόν και την Tράπεζα Kύπρου είναι εμφανής στο footer, το οποίο είναι πολύ πιθανό να μην προσέξει, και σε ένα mini banner της τράπεζας που διαφημίζει τo προιόν. Η σχέση του site με την τράπεζα και το προιόν φαίνεται ξεκάθαρα μόνο αν κάποιος διαβάσει το about section. To mini banner φυσικά θα μπορούσε να είναι διαφήμιση σε οποιοδήποτε site, blog ή forum.
«..διαφήμιση που χρειάζεται επεξήγηση με επιστολές, σχόλια και διευκρινήσεις για το τι ήθελε πραγματικά να πει, απλά δεν είναι διαφήμιση.«
θα σας πω 2 χαρακτηριστικά παραδείγματα για το impact του viral.
1. Ειμαι χτες σπίτι με 4 φίλους εκ των οποίων οι 2 το έχουν δει πολλές φορές και το έχουν προωθήσει σε λίστα φίλων, βλέπουμε όλοι το video και γελάμε… Όταν τους λέω ότι είναι διαφήμιση με κορόιδευουν… «τι διαφημίζει ρε; το κρασάκι του τσου;»
2. Η φίλη μου είναι κειμενογράφος σε παραδοσιακό μαγαζί. Ήταν μαζεμένοι όλοι οι δημιουργικοί (του χώρου και αυτοί) και συζητούσαν τι όρεξη μπορεί να είχαν αυτοί οι ερασιτέχνες που το φτιαξαν, τι τρέλα που κουβαλάνε κλπ. Δε με πίστευε όταν της είπα ότι είναι προπληρωμένες κάρτες, παρα μόνο όταν της έδωσα link.
See what i mean?
Επίσης Το να παίξει μια ενέργεια σε blogs, forums, κλπ είναι ένα ζητούμενο. Ο τρόπος που θα αποτυπωθεί όμως έχει μεγάλη σημασία.
Δείτε ένα παράδειγμα post για τα metal πορτοφόλια, με αναφορά στο video στο προιόν, αλλά και στο brand.
Δείτε τώρα και όλα τα posts για το «krasaki tou tsou» και ψάξτε για μια αναφορά στο psoniastointernet.gr στο prepaidscards.gr ή την Τράπεζα Κύπρου.
Συμπεράσματα
Δημιουργήθηκε ένα ωραιότατο video που δεν είχε καμια (ή ελάχιστη) σχέση με το προιόν που στο τέλος της ημέρας ήθελε να προβάλλει. Ωραία τα viral, ωραία τα views, αλλά αυτό που μετράει είναι τα conversions, τα conversion rates και το engagement του καταναλωτή με το εκάστοτε προιόν ή brand.
O Περικλής έχει διαφορετική άποψη στο «Ακροθιγώς»:
«…η στήλη ουδεμία ανάγκη έχει να δει τα στατιστικά του project για να χαμογελάσει. Αντιθέτως έχει πολύ μεγάλη ανάγκη για projects που θα κάνουν τους «απ’ έξω» -αυτούς που σήμερα αδιαφορούν για εν δικτύω δρώμενα- να μάθουν τι συμβαίνει «εκεί μέσα». Όπως και η αγορά έχει ανάγκη από διαφημιζόμενους που θα τολμήσουν να «μιλήσουν» στο χρήστη και να ανοίξουν επιτέλους διάλογο μαζί του.»
Συμφωνώ αλλά να μη ξεχνάμε το ταμείο που γίνεται στο τέλος, όπου τη θέση των δημιουργικών παίρνουν τα νούμερα που ανέφερα παραπάνω.
Οι δημιουργοί κατάλαβαν το foul και έκαναν relaunch το video με παραπομπή στο διαγωνισμό, αλλά ήταν ήδη αργά. Τα 39.000 views του νέου video είχαν μεγάλη απόσταση από τις 287.000 του πρώτου.
Ναι, είχε conversions, ναι κάποιοι πήγαν στο site, αλλά με τέτοιο θησαυρό στα χέρια σου δεν κάνεις «κάποια», κανεις «πολλά», πάρα πολλά φίλοι μου.
Το ενθαρυντικό είναι ότι μια τράπεζα έκανε κάτι τόσο τολμηρό, και προσπάθησε να γίνει πιο φιλική προς το νεανικό κοινό της. Το ενθαρυντικό επίσης είναι ότι αρχίζουν και γίνονται πολύ καλές δουλειές από εταιρίες που δεν έχουν μεγάλη ιστορία στο χώρο του online marketing. Ας κρατήσουμε αυτά…
Χαρούμενο ευτυχισμένο ζευγάρι που ζει σε (και γαμω) μεζονέτα full extra με πισίνες κλπ. ξεκινά την τέλεια μέρα του. Η κολώνα του σπιτιού πάει για δουλειά, η γυναίκα μένει πίσω, ένας άγνωστος συστήνεται ως γείτονας, μπαίνει στο σπίτι και μετα…
Και μετα; Και μετά ο χρήστης διαμορφώνει την ιστορία. Διαλέγει τις κινήσεις που πρέπει να κάνει η γυναίκα για να την σκαπουλάρει από τον άγνωστο.
Πριν αρχίσω να παίζω σκέφτηκα, ότι θα ήταν κάτι τελείως προφανές που θα με κρατούσε για κανα 2 λεπτά, και μετά κλασσικά θα εβγαιναν τα banner από την οθόνη μου και θα μου διναν και 2 χαστούκια .
Τελικά πάνω στο μισάωρο άρχιζα να νευριάζω γιατί είχα σκυλιάσει και δεν έβρισκα άκρη. Τελικά το έβγαλα το ρημάδι, και σώθηκε η πρωταγωνιστρια.
Μου άρεσε. Με κράτησε ώρα, με έβαλε να κάνω κάτι, με δυσκόλεψε, είχε πολύ προσεγμένη σκηνοθεσία, και έχει και συνέχεια οπότε με αφήνει σε αναμονή. Δεν είδα την κλασσική βλακεία που ζητά εκβιαστικα να το στείλεις σε 45 φίλους σου για να δεις την συνέχεια, αντιθέτως δίνει ένα κίνητρο να στείλεις invites, αφού όσο περισσότερα στέλνεις τόσο αυξάνεις τις συμμετοχές σου για ένα Smart.
Επίσης ο διαγωνισμός για το smart κολλάει πολύ με το όλο concept του viral.
Ίσως θα μπορούσε το site να χρησιμοποιεί λιγότερο flash, (SEMιτζής είμαι να μη το πω;) αλλά όπως και να χει αξίζουν συγχαρητήρια στην forthnet ebusiness services. Μπράβο Παντελή.
Δειτε αυτό το video. Αυτή τη στιγμή που το δημοσιεύω έχει 1185 views. Κάντε ένα κόπο να ξαναπεράσετε μετά από καμια βδομάδα να δείτε πόσος κόσμος θα το έχει δει. Content is the king για άλλη μια φορά.
Όσο και αν ψαχνουμε νέους τρόπους, κανάλια, τεχνολογίες, μέσα για να επικοινωνήσουμε με το κοινό που μας ενδιαφέρει, αν δεν έχουμε το περιεχόμενο, πάμε για «φούντο».
Ειχα καιρό να γράψω για καμπάνια που δεν ήταν της Ogilvyone, (Α ναι, είχα γράψει και για το brilliant concept των public) και με χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός που μπορώ να το κάνω τώρα.
