Διάβασα πρόσφατα ένα άρθρο του Νίκου Σμυρναίου με τίτλο «Χτίζοντας την κριτική του web 2.0«. To ξαναθυμήθηκα μετά από καμιά βδομάδα και έφαγα τον κόσμο να βρω το link. Προτείνω να το διαβάσετε όλοι όσοι εμπλέκεστε στην αγορά του internet μιας και η προσέγγιση του είναι απόλυτα τεκμηριωμένη, και τα τελικά της συμπεράσματα άξια συζήτησης.

Επισυνάπτω ένα απόσπασμα από το κείμενο:

«…ο όρος Web 2.0 λειτούργησε σαν μοχλός μάρκετινγκ με σκοπό να πεισθούν οι απανταχού επενδυτές να ανοίξουν το πορτοφόλι τους. Το ίδιο επιχείρημα της «ριζοσπαστικής καινοτομίας » έχει άλλωστε χρησιμοποιηθεί πολλές φορές στο παρελθόν για τον ίδιο σκοπό.»

Δεν έχει και πολύ άδικο…

| View | Upload your own

Εδώ το link του original post

Η επικοινωνία είναι για μένα ότι το οξυγόνο για τους άλλους. Τα ψηφιακά μέσα επικοινωνίας μου έδωσαν τη δυνατότητα να αναπνέω ευκολότερα, και το σημαντικότερο… δημιούργησαν προοπτικές για την περαιτέρω εξέλιξη των μέσων επικοινωνίας.

Όταν σκέφτομαι σε ποια κατεύθυνση θα κινηθούν στο μέλλον τα μέσα επικοινωνίας στο μυαλό μου έρχονται οι λέξεις παντού, εύκολα, γρήγορα και φθηνά, σε όλους. 

Πολύ γρήγορα θα γίνουν δυσδιάκριτα τα όρια της τηλεφωνικής και της ψηφιακής επικοινωνίας, του internet και της τηλεόρασης, του δημιουργού και του κοινού, του πομπού και του δέκτη.

Παρακολουθώ τις εξελίξεις με εφηβική ανησυχία, θεωρώντας τον εαυτό μου τυχερό που σ αυτές τις εποχές.

To γράφω (en) και στο twitter όπως προτείνεται εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, εδώ.

Πολύ συζήτηση γύρω απ’ το θέμα ρον τελευταίο καιρό και δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο με προβλημάτισε το σκίτσο…
Διαβάστε και ένα παλιό άρθρο του Robert Scoble για το θέμα.

Τελικά ικανοποιούμε τον απλό-μέσο χρήστη με τις δουλειές μας ή φτιάχνουμε κάτι που κατα την κρίση μας είναι όμορφο-εντυπωσιακό;

Μήπως τελικά ζούμε στο μικρόκοσμο μας;

Take the feed of About.SEO. Fave me at SYNC or Fave me at technorati!

Το marketing week και η boussias communication ξεκίνησαν μια σειρά ειδικών εκδόσεων με την ονομασία “insider’s view”. Καλωσορίζω και εγω με τη σειρά μου το εγχείρημα. Δε θα μπορούσα να κάνω αλλιώς όταν αυτή η σειρά ξεκινά με πρώτη θεματική το interactive marketing. Κάθισα ένα απόγευμα και το διάβασα, οπότε μπορώ τώρα να κάνω και τα δικά μου σχόλια.

.

Πριν όμως τα διατυπώσω να δώσω μερικές πληροφορίες για το θέμα, γι’ αυτούς που δε θα μπουν στη διαδικασία να το διαβάσουν. Αυτή η έκδοση περιλαμβάνει 9+1 άρθρα για την interactive επικοινωνία, το +1 ανήκει στον Περικλή. Οι συντάκτες των υπολοίπων 9 άρθρων είναι οι managers 7 μεγάλων interactive agencies, ο κ. Ναυπλιώτης του zoo.gr, και ο κ. Λυραντωνάκης της Otenet.

.

H “κουβέντα” περιστρέφεται γύρω από το Online marketing, τις ευκαιρίες του mobile marketing, το μέλλον της online διαφήμισης και φυσικά… το web 2.0.

.

Αυτά τα λίγα για να σας βάλω στο κλίμα, τα σχόλια τώρα. Πρώτο σχόλιο. Ο όρος search engine marketing χρησιμοποιείται σε όλο το pdf μια φορά (Μπράβο Περικλή!). Ο όρος web 2.0 χρησιμοποιείται 16 φορές.

.

Ας μιλήσουμε λοιπόν για web 2.0.

.

O όρος ανήκει στην O’Reilly media και όσοι δεν έχετε διαβάσει το άρθρο “what is web 2.0” κάντε ένα κόπο… Από εκείνο το άρθρο παραθέτω το γνωστό και πάντα επίκαιρο πινακάκι:

.

.

Αραδιάζω τα παραπάνω για το web 2.0 γιατί διάβασα το άρθρο του κύριου Βαμιάλη που μιλάει για CPM, doubleclick και τα ρέστα, τα οποία δεν λέω ότι δεν πρέπει να παραμείνουν στη κουβέντα σαν όροι αλλά και όπως μας λένε στην O’Reilly (μας το είπαν για την ακρίβεια, το 2005) έχουμε μεταβεί από το CPM στο CPC (cost per click) και από την Doubleclicks στο Google Adsense και αν για κάποιο λόγο δεν το έχουμε κάνει ακόμα εδώ στην Ελλάδα, είναι απλά στο χέρι μας…

.

Ας αφήσω όμως το συγκεκριμένο άρθρο και ας το γενικεύσω λιγάκι. Η αποψη μου είναι ότι το web 2.0 έχει γίνει καραμέλα στο κλάδο μας και ούτε ξυστά δεν έχει περάσει από το ελληνικό internet. Και αν υπάρχουν μερικά web 2.0 projects αξιόλογα, αυτά τα οφείλουμε στο φιλότιμο, τη δημιουργικότητα κάτι τύπων σαν το Νίκο τον Κωστή το Μιχάλη (Sync), στα παιδιά απ’ το cull, στην ομάδα του mindblog και σε πολλούς bloggers (wiggler, pestaola, cpil etc), που προσφέρουν μοναδικό και χρήσιμο περιεχόμενο.

.

Από τα λίγα web 2.0 projects που έχουν στηθεί από επιχειρήσεις με στόχο το κέρδος, είναι το Skroutz και το portal του Pathfinder. Εδώ ίσως να πρέπει να προσθέσω το zoo για το οποίο διάβασα σήμερα και δεν το έχω ψάξει αρκετά ώστε να εκφέρω γνώμη – από την παρουσίαση που διάβασα πάντως εντυπωσιάστηκα.

.

Θα υπάρχουν και άλλα τέτοια παραδείγματα, αλλά το σίγουρο είναι ότι το web 2.0 σαν λογική δεν έχει εδραιωθεί ακόμα στο ελληνικό web.

Και Όχι, το ότι στήνουμε ένα portal με “beta logo” δε σημαίνει ότι απαντά και στα web 2.0 standards. Μπορεί να σχολιάσει ο χρήστης τις ειδήσεις; Διαθέτει το portal syndication; Είναι φιλικό το design του (usability); Permission marketing… τι γίνεται μ’ αυτό; Με ποια μέσα γίνεται η παρουσίαση των ειδήσεων;

.

Οι απαντήσεις στα παραπάνω είναι κάποια από τα web 2.0 standards.

.

Κλείνω με την web 2.0 παρένθεση και συνεχίζω με σχόλια επί των αρθρων. Οι περισσότερες απόψεις με βρίσκουν σύμφωνο. Ξεχωρίζω το άρθρο του Οδυσσέα Ντότσικα, ο οποιος λέει:

“Ο μέσος πιτσιρίκος είναι πλέον ανταγωνιστής του επαγγελματία αρθογράφου της καθημερινής και «μάχεται» για την προσοχή σου. Ο Έλληνας Πιτσιρίκος (με Π κεφαλαίο) μάλιστα φαίνεται ότι κερδίζει.”

Μου άρεσε επίσης το άρθρο του Κωνσταντίνου Θεοτοκά της Atcom για τις προοπτικές του mobile web, και η ποδοσφαιρική παρουσίαση της Ogilvyone που την είχε παρουσιάσει για πρώτη φορά ο Πάνος στο IMC.

.

Όλοι κάνουν τις διαπιστώσεις τους όσον αφορά τις αλλαγές στην interactive επικοινωνία οι οποίες συγκλίνουν μεταξύ τους αλλά βρίσκουν και μένα σύμφωνο.

Το ζήτημα είναι ότι δεν γίνονται προς το ουσιαστικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση ώστε να μη μείνει (πολύ) πίσω η ελληνική αγορά σ’ αυτές τις εξελίξεις. Και όχι δεν απαιτώ από τα ελληνικά agencies κάτι τέτοιο.

Αλλά δεν είδα κανένα μεγάλο διαφημιζόμενο να ανοίγει ένα corporate blog. Δεν είδα κανένα μεγάλο eshop να ξεκινά affiliation programs. Δεν είδα στα πλαίσια του promotion μιας ταινίας ένα myspace profile. Δεν είδα κάποια μεγάλη εταιρία να επενδύει στο search engine marketing (δεν είναι της ώρας να σχολιάσω κάμπανιες με ένα adtext που ξοδεύουν 4ψήφια μηνιαία budget σε ppc).

Γιατί δεν είδαμε ακόμα κάτι από τα παραπάνω; Δεν ξέρω. Αυτό που μου περνάει από το μυαλό είναι γιατί μπορεί κάποιος να τα δημιουργήσει με μηδαμινό κόστος, και γιατί δεν συγκρίνεται το περιθώριο κέρδους αυτών των ενεργειών με τις ελκυστικές προμήθειες μιας banner campaign.

Για παράδειγμα, δείτε πόσο όμορφα οι παραγωγοί της ταινίας epic movie εκμεταλλεύτηκαν το Myspace.

Κλείνοντας, λέω ότι με ενδιαφέρουν πάρα πολύ οι απόψεις των manager που φιλοξένησε το insider’s view, μιας και παίζουν σημαντικότατο στις εξελίξεις του κλάδου, και του ελληνικού web (1.0, 2.0, 3.0) γενικότερα. Θα χαιρόμουν πολύ λοιπόν να ακούσω τις απόψεις τους πάνω στα ζητήματα που θέτω. (είτε εδώ, είτε στου δράκου).

Take the feed of About.SEO. Fave me at SYNC or Fave me at technorati!

Το πήρα είδηση απ’ τον Crazymonkey.

• To site είναι απίστευτα ελκυστικό στο σχεδιασμό του και στο περιεχόμενο του, αφού καταφέρνει να σε κρατήσει για ώρα.

• Πλασάρει πολύ σωστά το προιόν, θίγοντας «ταμπού» ζητήματα που αφορούν το target group του.

• Όσο για το Buzz… 485 incoming links (486 με το δικό μου) μου λέει το Google.

Μάλλον πέτυχε τους στόχους του. Τα εύσημα ανήκουν στην Tribal DDB NY, και στην Struck Design
Αναποφευκτη η σύγκριση. Κάλα τα πρώτα τέτοια βήματα εν Ελλάδι, αλλά εχουμε δρόμο ακόμα. Ε Δηλαδή, όχι το promo site σε πλατφόρμα wordpress. Φτηνό, εναλλακτικό αλλά δωστε και κανα φράγκο παραπάνω ρε παιδιά…
P.S. Mια ενδιαφέρουσα κουβέντα εδώ